توزيع درآمد (Income Distribution)، درجه نابرابرى موجود بين درآمد افراد يک کشور را تشريح و تبيين مى‌نمايد. به‌عبارت ديگر توزيع درآمد روشى است که در ميان انواع گوناگون درآمد در يک ملت ديده مى‌شود. يکى از وظايف هر دولتي، کنترل وضعيت نابرابرى درآمد در آن جامعه است. يکى از وظايف دولت‌ها وظيفه توزيع درآمد و ثروت بين گروه‌هاى مختلف جامعه است و يکى از عوامل مؤثر و کارساز دولت‌ها براى بهينه‌سازى سيستم اقتصادى به‌شمار مى‌آيد.


نابرابرى در توزيع درآمد کشورها ريشه در تاريخ کشورها دارد و رفع اين نابرابرى به سياستگزارى کلان مالى نياز دارد. توزيع درآمد داراى اهداف اقتصادى و سياسى بسيار مهم براى دولت‌ها است. ليکن هدف سياسى آن بيشتر از هدف اقتصادى در جهان نمود دارد و يک موضوع قابل توجه براى هر حکومتى به‌شمار مى‌آيد که در سطح بين‌المللى و داخلى بتواند قد علم نمايد و به‌عنوان يک عامل ثبات دولتى به حساب آيد. بعضى از صاحبنظران ماليه عمومى معتقد هستند که نابرابرى در توزيع درآمد ناشى از بى‌ثباتى دولت و دولتمردان يک جامعه است و تا زمانى‌که اين نابرابرى را به طرف تعادل پيش نبرند دولت‌ها نخواهند توانست اعتماد و اطمينان محافل بين‌المللى و داخلى را به طرف خود جلب نمايند.


همچنين بعضى از صاحبنظران معتقد هستند که ”به‌طور کلى نابرابرى درآمد منسوب به اختلاف در موقعيت‌هاى فرهنگى و کارآموزي، استعداد ذاتى و خصوصيت مالکيت و توانائى اعمال قدرت بازار و آنگونه عوامل مانند بيماري، حادثه و ديگر بدبختى‌ها است“.