چندين علت عمده وجود دارد که موجب افزايش استقراض مى‌شوند:


۱. مهم‌ترين علت افزايش استقراض، جنگ يا آمادگى جنگى است. ملت‌ها به حفظ تماميت ارضى خود اهميت بسيار مى‌دهند و از هيچ‌گونه فداکارى در جهت دفاع از کشور خود دريغ نمى‌ورزند. بنابراين، هر جنگى موجب مى‌شود که کشورها تحت فشار بدهى بيشترى قرار گيرند.


۲. علت دوم وجود کسر بودجه در حساب جارى است. اين کسرى‌ها و کمبودها نشأت گرفته از لزوم ابقاء کامل فعاليت‌هاى اقتصادى در سطح جامعه‌اى است که احساس مى‌شود از توسعه باز خواهد ايستاد.


۳. عامل سوم، افزايش ديون عمومى تقبلى دولت‌ها در جهت ايجاد و پياده کردن طرح‌هاى رفاهى در جوامع خود مى‌باشد.


۴. در نظام مطلوبيت ميل که سودآورى وضعيت مناسبى ندارد، هيچ نوع کنترل دقيقى بر هزينه‌هاى افزايش يابنده که موجب ايجاد ضررهائى بيش از منافع مى‌گردد، وجود ندارد و اين هزينه‌ها مرتباً بار ديون عمومى را افزايش مى‌دهند.


۵. در سال‌هاى اخير، ضرورت رشد اقتصادى موجب شده است که کشورهاى توسعه‌نيافته‌، درونى را هم به‌صورت داخلى و هم به شکل خارجى براى خود ايجاد نمايند و در نتيجه حجم استقراض آنها مرتباً افزايش يابد.