زمانى‌که قيمت سهام شرکت پائين باشد ولى انتظار افزايش آن در آينده وجود دارد، انتشار اوراق قرضهٔ قابل تبديل براى شرکت بهتر از انتشار سهام عادى خواهد بود. تعيين قيمت تبديلى بيش از قيمت فعلى بازار سهام موجب شد در آينده، زمانى‌که قيمت سهام در نرخ پائين قرار دارد، اوراق کمترى تبديل شود و البته کاهش ميزان مالکيت سهام نيز کمتر خواهد بود بديهى است تبديل تنها زمانى انجام خواهد شد که قيمت سهام در بازار بيشتر از قيمت تبديل شود. طبعاً اين مشکل وجود دارد که قيمت سهام افزايش نيايد و تبديل صورت نگيرد، در اين‌صورت حجم بدهى شرکت زياد خواهد شد.


براى شرکتى که در نظر دارد در کوتاه‌مدت از اهرم استفاده کند. اما در بلندمدت، متحمل هزينه بهره و بازپرداخت بدهى اوراق قرضهٔ قابل تبديل نشود، انتشار اوراق قرضهٔ قابل تبديل پيشنهاد مى‌شود.


براى شرکت‌هاى در حال رشد نيز انتشار اوراق بهاءدار تبديل، روش مناسب‌ترى است. هر چه نرخ رشد اين شرکت‌ها بيشتر باشد، تبديل سريع‌تر صورت خواهد گرفت. براى مثال، اوراق قرضهٔ قابل تبديل مى‌تواند به‌عنوان منبعى موقتى در يک دورهٔ بازسازى مورد استفاده قرار گيرد. براى شرکت‌هاى در حال رشد، اين اوراق، منبع نسبتاً ازانى به‌شمار مى‌روند. انتشار اوراق بهاءدار قابل تبديل براى شرکت‌هائى با رشد کم توصيه نمى‌شود زيرا زمان زيادى طول خواهد کشيد تا تبديل صورت گيرد. وجود يک فاصلهٔ زمانى طولانى در تبديل ممکن است اين نظر را در سرمايه‌گذاران به‌وجود آورد که سهام شرکت به طريقى که انتظار مى‌رفت عملکرد مطلوب نداشته است. نرخ رشد شرکت در تعيين مناسب بودن انتشار اوراق بهاءدار قابل تبديل، نقشى اساسى ايفاء مى‌کند.