معمولاً شرکت‌ها براى دوره‌هاى ميان‌مدت، از طريق گرفتن اين وام‌ها تأمين مالى مى‌کنند و اين بدان ‌معنى است که مدت اين نوع وام‌ها بين يک و حداکثر ده سال است. مدت برخى از قراردادهاى اجاره تقريباً به بيست سال مى‌رسد. از اين‌رو مى‌توان گفت که براى دوره‌هاى ميان‌مدت و بلندمدت، از وام و قراردادهاى اجاره به‌عنوان وسيله‌اى براى تأمين مالى استفاده مى‌کنند.


وام ميان‌مدت به وامى گفته مى‌شود که سررسيد آن بيش از يک سال است و شرکت وام‌گيرنده بايد طبق يک جدول زمان‌بندى‌شده اصل و فرع آن را در زمان‌هاى مشخص پرداخت کند. معمولاً بازپرداخت آن به‌صورت اقساط است. از آنجا که نرخ بهره اين نوع وام‌ها ثابت است، اهرم مالى شرکت گيرنده وام را بالا مى‌برند.