شناخت نقاط قوت و ضعف صورت‌هاى جريان نقدى (به‌عنوان بخشى از تجزيه و تحليل صورت‌هاى مالي) باعث مى‌شود شخص تحليل‌گر در چگونگى کاربرد و استفاده از اين‌صورت دچار اشتباه نشده، نتايج را غلط تفسير نکند.

مزاياى صورت‌هاى جريان نقدى

مزاياى صورت‌هاى جريان نقدى از اين قرار است:


۱. اين‌صورت به شخص تحليل‌گر کمک مى‌کند که روابط متقابل بين ترازنامه و صورت سود و زيان را بهتر درک کند.


۲. با استفاده از اين‌صورت مى‌توان تغييرات به‌عمل آمده در وجوه نقد را در يک دوره زمانى محاسبه کرد. اين امر به مديران، بستانکاران و سرمايه‌گذاران کمک مى‌کند که از چگونگى تأمين مالى شرکت و نيز موارد مصرف وجوه نقد آگاه شوند.


۳. در اين‌صورت، جريان‌هاى نقدى براساس فعاليت‌هاى مختلف شرکت از جمله فعاليت عملياتي، سرمايه‌گذارى‌ها و تأمين مالى طبقه‌بندى مى‌شوند. اين‌کار باعث جدا شدن جريان‌هاى نقدى از يکديگر و نيز ارزيابى سياست‌هاى مالى شرکت (از نظر سرمايه‌گذارى و تأمين مالي) مى‌شود.


۴. اين‌صورت باعث تمايز مسائل و مشکلات مربوط به جريان‌هاى نقدى مى‌شود و به مديران کمک مى‌کند به نکاتى توجه کنند که بهترين نتيجه را به بار مى‌آورد.

معايب صورت‌هاى جريان نقدى

از ديدگاه تجزيه و تحليل صورت‌هاى مالي، صورت‌هاى جريان نقدى داراى معايب زير مى‌باشد:


۱. اين نوع صورت به تنهائى نمى‌تواند تحليل و درک کاملى از وضع مالى شرکت به‌دست دهد.


۲. اگر از اين‌صورت همگام با ساير روش‌ها و ابزار تحليلى استفاده نشود به‌ راحتى باعث گمراهى تحليلگرانى مى‌شود که در پى يافتن علل تغييرات حاصل از افزايش يا کاهش حساب‌هاى مندرج در ترازنامه هستند (البته اگر هدف، مشخص کردن اين مسئله باشد که آيا سرمايه‌گذارى‌ها علل اصلى اين تغييرات بوده‌اند يا گرفتن وام). براى مثال، تعدادى از حساب‌هاى مربوط به دارائى‌هاى جارى و بدهى‌هاى جارى (با توجه به مقدار فروش شرکت) تغيير مى‌کنند؛ ولى اين روابط در يک صورت جريان نقدى به چشم نمى‌خورد.


۳. اين‌صورت به تنهائى مشخص نمى‌کند که وجوه جريان‌يافته در يک دوره مشخص زماني، بر اثر اقدامات آگاهانه مديريت شرکت بوده يا نتيجهٔ واکنش شرکت در برابر حوادث خارجى است يا اينکه تمام اين جريان‌ها بر اثر عوامل تصادفى و بى‌اهميت به‌وجود آمده است.