وقوع حريق ممکن است باعث ورود خسارت به اشخاص و موجب مسئوليت مدنى عامل يا مسبب خسارت شود. در اين ‌خصوص سه نوع مسئوليت وجود دارد:


- مسئوليت مدنى مستأجر در مقابل مالک:

به ‌موجب قانون مدنى و اصول کلى حقوقى، مستأجر متعهد است که شيءِ مورد اجاره را به همان وضعى که هنگام اجاره از مالک تحويل گرفته است به وى تحويل دهد وگرنه مسئول جبران خسارت‌هاى احتمالى و ترميم عيب و نقصى است که بر اثر تقصير و خطاى او و اشخاص وابسته يا تحت سرپرستى او به شيءِ مورد اجاره وارد شده است. بديهى است در صورتى‌که مستأجر بتواند ثابت کند که وقوع آتش‌سوزى بر اثر قوهٔ قاهره يا عيب و نقص ساختمان مورد اجاره است و يا آنکه کانون حريق در خارج از محل مورد اجاره بوده است، از مسئوليت مبرّى خواهد بود و تعهدى نسبت به جبران خسارت وارد شده به مالک نخواهد داشت.


- مسئوليت مدنى مالک در مقابل مستأجر:

در صورتى‌که بر اثر تقصير و خطاى مالک يا عيب و نقص ساختمان مورد اجاره حريقى رخ دهد و موجب ورود خسارت به اموال و اثاث مستأجر شود مالک مسئول جبران خسارت‌هاى وارد شده خواهد بود. بيمهٔ اين خسارت‌ها محدود به تعهد جبران خسارت‌هاى مستقيم است و دعاوى خسارت غيرمستقيم از شمول تأمين بيمه‌گر خارج است.


- مسئوليت مدنى همسايه در مقابل همسايه:

در صورتى‌که بر اثر حريق خانهٔ همسايه بسوزد يا خسارتى متوجه اموال و اثاث او شود، دارندهٔ خانه‌اى که کانون حريق بوده در مقابل همسايهٔ متضرر مسئول شناخته مى‌شود و ملزم به جبران خسارت‌هاى وارد شده، طبق قانون مسئوليت مدنى، است. مسئوليت مدنى مستأجر در مقابل مالک و مالک در مقابل مستأجر و همسايه در مقابل همسايه پيرو قانون مسئوليت‌ مدنى مصوب ۱۳۳۹ و مبتنى بر نظريهٔ تقصير است. اين مسئوليت‌ها قابل بيمه‌ شدن هستند و بيمه‌گران به‌ موجب شرايط بيمه‌نامهٔ مسئوليت مدنى ادعاى خسارت، اعم از جانى و مالى، ناشى از حريق را مورد تأمين قرار مى‌دهند. ولى در صورتى‌که اين نوع بيمه به‌طور تبعى ضمن بيمه‌نامهٔ آتش‌سوزى صادر شود، هر نوع خسارت جانى از شمول بيمه خارج خواهد بود. زيرا مطابق اصول و عرف، بيمه‌نامه‌هاى آتش‌سوزى دربر گيرندهٔ تعهد جبران خسارت‌هاى مادى است که بر اثر حريق يا انفجار و عمليات امدادى و نجات به اموال بيمه‌گذار وارد مى‌شود.