واژهٔ بيمه که در زبان فرانسه assurance و در زبان انگليسى insurance ناميده مى‌شود، ظاهراً به کلام فارسى شباهت دارد ولى معلوم نيست از چه تاريخى مصطلح شده و غرض از استعمال آن چه بوده است. لغت‌شناسان معتقد هستند که واژه‌هاى انگليسى و فرانسه از ريشهٔ لاتينى secures که به معناى اطمينان است گرفته‌شده و علاوه بر عقد بيمه در معانى تضمين، تأمين، اعتماد يا اطمينان به‌کار رفته است. واژهٔ بيمه در اغلب زبان‌هاى ديگر نيز از همين ريشه‌ مشتق شده است. در حالى‌که تصور نمى‌رود که واژهٔ ”بيمه“ در فارسى خود از ريشه‌هاى عربي، ترکي، عبراني، يوناني، روسى يا لاتين باشد گو اينکه واژه‌هاى بسيارى در زبان فارسى از اين زبان‌ها گرفته‌شده، با اين همه، به‌نظر مى‌رسد که ريشهٔ اصلى همان ”بيم“ است زيرا عامل اساسى انعقاد عقد بيمه، ترس و گريز از خطر است و به‌سبب همين ترس و به‌منظور حصول تأمين عقد بيمه وقوع مى‌يابد.