اولين استاندارد گزارشگرى حسابرسى عملياتى به‌شرح زير است:


حسابرسان براى ارائه نتايج حسابرسى بايد گزارش‌هاى حسابرسى مکتوب تهيه کنند. گزارش‌هاى کتبي: ۱. نتايج حسابرسى را در اختيار مقامات در کليه سطوح دولت قرار مى‌دهد، ۲. موجب مى‌شود نتايج کار کمتر در معرض سوءتفاهم قرار گيرد، ۳. نتايج حاصل را در معرض بازرسى عموم قرار مى‌دهد، ۴. جريان پيگيرى را تسهيل مى‌کند و مى‌توان تعيين کرد آيا اقدامات اصلاحى مناسب به‌عمل آمده است يا خير. نياز به استمرار پاسخگوئى عمومى براى طرح‌هاى دولت ايجاب مى‌کند تا گزارش‌هاى حسابرسى مکتوب باشد.


گزارش‌هاى حسابرسى ممکن است با ابزار ارتباطى ديگرى که توسط استفاده کنندگان گزارش و مؤسسه حسابرسى قابل دستيابى مجددّ باشد، ارائه شود. گزارش‌هاى حسابرسى قابل دستيابى مجدد شامل شکل‌هاى الکترونيکى و ويديوئى است.


اين استاندارد قصد ندارد بحث حسابرسان در مورد يافته‌ها، قضاوت‌ها، نتيجه‌گيرى‌ها و پيشنهادها با اشخاص داراى مسئوليت در حوزه فعاليت‌هاى حسابرسى شده جلوگيرى کند يا مانع انجام آن شود. برعکس، انجام چنين مباحثاتى تشويق مى‌شوند.


زمانى که حسابرسى قبل از تکميل آن خاتمه مى‌يابد، حسابرس بايد خاتمه يافتن حسابرسى را به واحد مورد رسيدگى و ساير مقامات مربوط و ترجيحاً به‌صورت کتبى اطلاع دهد. حسابرسان هم‌چنين بايد يادداشتى را براى ضبط در پرونده حسابرسى تهيه و نتايج کار را در آن خلاصه کنند و توضيح دهند که چرا کار حسابرسى خاتمه يافته است.