يکى از نکات بسيار مهمى که بايد در گزارش حسابرس قيد شود آن است که حسابرسى مورد بحث طبق استانداردهاى پذيرفته شده و متداول حسابرسى صورت گرفته است. اهميت و اعتبارى که براى صورت‌هاى مالى و گزارش حسابرس قائل مى‌گردند، در صورتى‌ به‌جا است که خواننده اعتقاد داشته باشد که اولاً حسابرس شخصى ذى‌صلاحيت، کارشناس و از لحاظ حرفه‌اى قابل‌اطمينان مى‌باشد و ثانياً ”عقيدهٔ حرفه‌اي“ خود را به استناد نتايج حاصله از يک سلسله رسيدگى‌هائى اظهار مى‌دارد که ساير حسابرسان خوب نيز تحت شرايط يکسان، همان رسيدگى‌ها را و به همان نحو انجام مى‌دادند. ولى چگونه مى‌توان از اين امر مطمئن بود؟


اين مشکل را مجامع حرفه‌اى باسابقه که در کشورهاى عمدهٔ جهان فعاليت مى‌نمايند از طريق انتشارات و راهنمائى‌هاى خود براى جامعهٔ مالى جهان حل کرده‌اند. انجمن‌هاى حسابداران خبره در کشورهاى مختلف به‌طور مرتب در خصوص عمليات حسابرسان و آنچه در حرفهٔ حسابدارى و حسابرسى مستقل عرف گرديده و يا مرتباً در عرف حرفه‌اى تغيير مى‌يابد، بررسى و تحقيق نموده و نتايج حاصله را از طريق انتشارات جامعهٔ حرفه‌اى به اطلاع اهل فن مى‌رسانند. به‌علاوه، حسابرسان و مؤسسات عمدهٔ حسابرسى نيز تجارب و دستاوردهاى حرفه‌اى خود را اغلب در اين انتشارات به جامعهٔ حرفه‌اى عرضه نموده و بنابراين در يک فرهنگ گستردهٔ حرفه‌اي، همهٔ حسابداران و حسابرسان مستقل از تجارب و اطلاعات حرفه‌اى يکديگر بهره‌مند مى‌شوند. از طرف ديگر بايد دانست که در هيچ‌يک از کشورهاى جهان هيچ‌گونه اجبار قانونى وجود ندارد که حسابرس در عمل چه نوع رسيدگى‌هائى را بايد انجام داده و در مورد آنها به چه صورتى گزارش دهد. يک چنين مقرراتى فقط مى‌تواند به‌صورت بسيار کلى بيان گردد، چرا که قانون ثابت و تغيير ناپذير است، در صورتى‌که روش‌هاى حسابدارى و به تبعيت آن، روش‌هاى حسابرسي، دائماً در حال تغيير و تکوين مى‌باشند. بنابراين بهترين راه براى وضع نمودن قواعد عملى و کارى آن است که اين امر به عهدهٔ مجامع حرفه‌اى حسابرسان مستقل گذارده شود. در عين حال انجمن‌هاى حرفه‌اى که در کشورهاى مختلف جهان وجود دارند هر يک به اصطلاح به‌طور جداگانه ”به اختراع مجدد چرخ“ نمى‌پردازند، بلکه انتشارات هر يک از اين انجمن‌ها همين ‌قدر که در جامعهٔ مالى پذيرش و اقبال مى‌يابد در کشورهاى ديگر نيز رواج يافته و مدرک عمل قرار مى‌گيرد.


در زمينهٔ تعيين يک سلسله معيار و ميزان پذيرفته شده بين عموم حسابرسان مستقل، انستيتوى حسابداران رسمى آمريکا سابقهٔ ديرينه‌ترى دارد و استانداردهائى که به نام استانداردهاى پذيرفته‌ شده و متداول حسابرسى در سال ۱۹۴۹ ميلادى از طرف انجمن مذکور انتشار يافته است در کلّيّت خود به‌قدرى پذيرش عمومى يافته است که امروزه تقريباً در سرتاسر جهان وقتى اين عبارت به‌کار مى‌رود، منظور استانداردهاى تعيين شده از طرف انجمن مذکور مى‌باشد.