ديسک مغناطيسى انواع مختلف دارد که با طرفيت و سرعت‌هاى مختلفى کار مى‌کند. به‌طور کلى ديسک‌هاى کامپيوترى را به‌دو نوع کلى ديسک‌هاى معمولى و ديسک‌هاى کوچک (ديسکت) تقسيم‌بندى مى‌کنند. ديسک معمولى ديسک سخت (Hard disk)، ديسک وينچستر (Winchester desk)، ديسک بزرگ و غيره نيز ناميده مى‌شود. ديسک‌هاى کوچک (ديسکت) را به نام‌هاى ديسک لرزان (Floppy disk) و ديسک قابل انعطاف (Flexible disk) نيز مى‌نامند. ديسکت معمولاً صفحه کوچک، يک لايه و مدور پلاستيکى به قطر ۸، پنج و يک چهارم يا سه و يک دوم اينچ است که ظرفيت بين صدهزار تا حدود يک ميليون و پانصد هزار واحد (بايت) اطلاعات را دارد. اطلاعات روى شيارهاى موازي، در سطح اين ورقه‌هاى پلاستيکى که از اکسيد آهن يا آلياژهاى مشابه پوشيده شده است ثبت مى‌شود. از ديسکت بيشتر در کامپيوترهاى کوچک از قبيل کامپيوترهاى شخصى با ريز کامپيوترها استفاده مى‌شود. در کامپيوترهاى تجارى بيشتر از ديسک‌هاى معمولى استفاده مى‌شود. ديسک معمولى ظرفيتى بيش از ۵ ميليون بايت دارد و از لحاظ فيزيکى عبارت از چند ورقه مدور است که بر يک محور ثابت، روى هم قرار گرفته است. مکانيزم خواندن و نوشتن روى بازوهاى متحرکى قرار گرفته است که بين صفحات وارد مى‌شود و روى شيار موردنظر قرار مى‌گيرد، ديسک با سرعت ثابتى به دور محور ثابت، گردش مى‌کند هنگامى که مکانيزم خواندن و نوشتن مقابل يک شيار باشد مى‌تواند اطلاعات ثبت شده روى آن شيار را بخواند يا اطلاعاتى را روى آن ثبت کند. زمان دسترسى (Access) به اطلاعاتى که روى شيار مشخص قرار گرفته است (از لحظه شروع اجراءِ دستورالعمل خواندن) از دو قسمت تشکيل مى‌شود:


- زمان جستجو (Seek time) ـ زمان لازم براى حرکت بازوى خواندن و نوشتن و رسيدن آن روى شيار مربوطه و فعال شدن مکانيزم.


- زمان چرخش (Rotational delay) ـ زمان لازم براى رسيدن نقطه شروع ثبت اطلاعات موردنظر در شيار، به مقابل مکانيزم خواندن.


زمان دسترسى به اطلاعات بر حسب آنکه بازوى مزبور قبل از شروع به حرکت در چه فاصله‌اى از شيار موردنظر قرار داشته باشد و در لحظه‌اى که به شيار مزبور مى‌رسد نقطه شروع ثبت اطلاعات در کجا باشد متفاوت خواهد بود. اگر دستورهاى خواندن پياپى براى دسترسى به اطلاعات پشت سر هم در روى ديسک صادر شود زمان خواندن حدوداً همان سرعت انتقال اطلاعات در ديسک‌ها است که در حدود ميليون واحد اطلاعات (بايت) در يک ثانيه است. سرعت حرکت بازو و سرعت چرخش ديسک (حدود ۲۵۰۰ دور در دقيقه) معمولاً به‌حدى زياد است که در نامساعدترين شرايط (که بازو در دورترين فاصله قرار داشته باشد و در نامناسب‌ترين لحظه به مقابل شيار برسد) حداکثر زمان لازم از چند هزارم ثانيه تجاوز نمى‌کند. سرعت دسترسى به اطلاعات در ديسک‌ها ار معمولاً به‌صورت متوسط (ميانگين حداقل و حداکثر زمان) در نظر مى‌گيرند. پس از دسترسي، زمان لازم براى خواندن و انتقال اطلاعات به حافظه مطرح مى‌شود که آن هم به تعداد چرخش ديسک در دقيقه و ظرفيت هر شيار مربوط مى‌شود. به‌طور مثال سرعت خواندن و انتقال اطلاعات به حافظه کامپيوتر براى دستگاه ديسکى که سرعت دورانى آن ۳۰۰۰ دور در دقيقه است و روى هر شيار آن ۱۰،۰۰۰ بايت اطلاعات ثبت شده است (۶۰÷ ۱۰،۰۰۰٭۳،۰۰۰) نيم ميليون بايت در ثانيه است. براى درک مفهوم سرعت مزبور نمونه‌اى ذکر مى‌شود: کامپيوتر مى‌تواند از روى ديسک، تمام اشعار شاهنامه فردوسى را در زمانى کمتر از شش ثانيه بخواند يعنى رد حدود زمانى که بشر نام شاهنامه فردوسى را بر صفحه کاغذ بنويسد. (شاهنامه حدود شصت هزار بيت و هر بيت به‌طور متوسط ۵۰ حرف است که کل آن در حدود سه ميليون بايت مى‌شود).


دستگاه‌هاى ديسک مغناطيسى (Disk drives) در انواع مختلف ساخته مى‌شود. برخى از انواع مزبور عبارت است از:


- دستگاه ديسک با يک ديسک ثابت (Fixed disk) و غيرقابل تعويض، ديسک‌هاى کامپيوترهاى کوچک معمولاً از اين است.


- دستگاه ديسک با بازوى ثابت که براى هر شيار يک مکانيزم مستقل خواندن و نوشتن دارد. (نياز به حرکت بازو حذف شده و زمان دسترسى کاهش مى‌يابد).


- ديسک با بازوى خواندن و نوشتن سر خود يا ديسک بسته (Sealed disk pack) که هر واحد ديسک خود داراى بازوى خواندن و نوشتن است. اين ديسک‌ها به‌صورت بسته داخل دستگاه‌هاى ديسک قرار مى‌گيرد و دستگاه مربوطه بازوى خواندن و نوشتن ندراد.


دستگاه ديسک (به‌دليل سرعت زياد و فشردگى اطلاعات قابل ثبت بر روى آن) در مقابل کوچک‌ترين اختلال دچار اشکال مى‌شود. معمول‌ترين نوع اشکال در اين دستگاه‌ها خرابى مکانيزم خواندن و نوشتن است. تماس هرگونه جسم خارجى مانند ذرات غبار با مکانيزم مزبور باعث خرابى آن مى‌شود. ذرات روغن يا چربى و گرد و غبارى که از طريق سيستم تهويه وارد دستگاه شود مى‌تواند اشکال ايجاد کند. هرگونه حفره يا برجستگى روى صفحات يا کجى و تاب برداشتن ورقه‌هاى ديسک مى‌تواند منجر به شکستن بازو يا مکانيزم خواندن و نوشتن شود. صدمات وارده به صفحات جانبي، که بيشتر در معرض خطر است مى‌تواند شيارهاى اوليه را که معمولاً فهرست اطلاعات روى ديسک در آن نگهدارى مى‌شود، دچار اشکال کند. گرد و غبار و ذرات خارجى روى ديسک علاوه بر اشکالى که ممکن است براى مکانيزم خواندن و نوشتن ايجاد کند موجب مى‌گردد که اطلاعات ثبت شده غيرقابل خواندن شود. اختلال در جريان هواى بين صفحات و مکانيزم خواندن و نوشتن معمولاً باعث پرش مکانيزم مزبور مى‌شود يعنى فاصله دقيق بين سطح صفحه و مکانيزم مزبور را به‌هم مى‌‌زند.


کنترل‌هاى سخت‌افزارى دستگاه‌هاى ديسک مغناطيسى مشابهت زيادى با کنترل‌هاى دستگاه‌هاى نوار مغناطيسى دارد و شامل پردازش دوباره، بيت توازن، کدهاى اصلاح اشتباهات و کنترل آدرس است.