|
|
|
|
|
سازهاى بادى ايرانى انواع
زيادى دارند که هر يک داراى جذابيت
خاص خود مىباشند. مهمترين اين
سازها نى مىباشد.
| |
|
|
|
|
لطيفترين صداى سازهاى ارکستر موسيقى ايرانى بىشک متعلق به نى است. نى يا ناى قديمىترين ساز بشر است. انواع و اقسام اين ساز در موسيقىهاى مقامى ايران وجود دارد و نوع متداول آن در موسيقى رسمى رديف دستگاهي، نى هفت بند است. نى از خيزرانهاى آماده که با تکنيک خاص سوراخ مىشوند و مجوف مىگردند، تهيه مىشود. تکنيک نواختن نى به شيوه امروزى را از استاد نايب اسدالله اصفهانى مىدانند. از نى بيشتر در تکنولوژى استفاده مىشود و از چهل سال گذشته به همت استاد حسين کسايى وارد ارکستر شده است.
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
سرنا سازى است بادى که داراى ۹ عدد سوراخ مىباشد. هشت عدد در يک جانب و يکى در پشت ساز قرار دارد. جنس آن از چوب آبنوس است و نواختن آن در اعياد عمومى در سراسر ايران متداول است.
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
کرنا سازى است بهطول دو متر، از جنس مس زرد. اين ساز را در اعياد بزرگ و به هنگام بر آمدن و فرو شدن آفتاب مىنوازند و در شهرهاى بزرگ ايران نواختن آن متداول بوده است.
| |
|
|
|
|
|
خبرنامه
عضویت ویژه
اخبار داغ
راهنما
RSS
نظرات
Locked
دریافت Toolbar آفتاب 
