پيانو به دو شکل مختلف ساخته مى‌شود. نوعى از آن که در فارسى بنام ”پيانو رويال“ معروف است، جعبهٔ سه‌گوش بزرگى است که روى سه پايهٔ قطورى قرار گرفته و سيم‌هاى آن بطور افقى درون جعبه کشيده شده و چکش‌ها از زير به اين سيم‌ها برخوردارند. نوع ديگر که پيانوى کوچک است، جعبه‌اى است کوچک‌تر که بطور عمودى و قائم ساخته مى‌شود. سيم‌ها در اين نوع در داخل آن بطور عمودى نصب مى‌گردند و چکش‌ها از جلو به سيم‌ها ضربه مى‌زنند.



اين ساز قادر به اجراى موسيقى در قلمرو پهناورى از اصوات است. پيانو در ۱۷۰۰ م ابداع شد و امروزه از محبوب‌ترين سازها بشمار مى‌رود.


در اواخر دوره قاجار و اوايل دوره پهلوي، سنتور همچون کمانچه مورد بى‌اعتنايى واقع شد و پيانو به‌ نوعى جانشين آن گرديد. از اين‌رو بسيارى از نوازندگان پيانو تا زمان جواد معروفى که تکنيک‌هاى بين‌المللى پيانو را در موسيقى ايرانى وارد کرد، از نوعى صدادهى و تکنيک‌هاى سنتور بهره مى‌بردند.


از نوازندگان پيانو در ايران مى‌توان مشير همايون شهردار، مرتضى محبوبي، جواد معروفي، انوشيروان روحاني، اردشير روحاني، پرويز اتابکي، افليا پرتو و فخرى ملک‌پور را نام برد.


مشير همايون شهردار
مشير همايون شهردار
مرتضى

محجوبى
مرتضى محجوبى