در چندين سال اخير روش‌هاى جديدى که براى پخش و ضبط صوت توسط پژوهشگران کشف گرديده بنام ضبط ديجيتال، وارد ايران شده است. در اين شيوه ابتدا اطلاعات بصورت ديجيتال کدبندى مى‌شود؛ نمونه‌هاى صوتى تبديل به تعداد معينى لحظه‌هاى فاصله‌دار شده و ارزش هر نمونه براساس اعداد و گاه بصورت رديفى از تکانه‌ها يا پالس‌ها ضبط مى‌شود. هر تکانه نمودار ارزش عدد يک و فقدان هر تکانه نمودار صفر است. عددهاى صفر و يک با تعداد معين، به‌عنوان بيت‌ها به واژگاه ديجيتال گروه‌بندى مى‌شود.


از مزاياى پخش صفحه صوتى ديجيتال، صاف بودن و خالص بودن صداى اصلى است و در غياب صداى اصلي، سکوت محض حاکم است.


اين روش از نظر فنى و حساسيت، دقيق‌ترين و بهترين شيوهٔ ضبط و پخش صوت براى مصارف عمومى است.