آفتاب

چگونه از پس اضطراب شدید برآییم؟



اضطراب یک بخش طبیعی از زندگی است و همه انسان‌ها آن را تا حدی تجربه می‌کنند. مقابله با اضطراب شدید می‌تواند چالش برانگیز باشد و وقتی به حدی برسد که احساس می‌کنید افراطی است یا از کنترل خارج شده است، بسیار طاقت‌فرسا به نظر می‌رسد.

هنگامی که اضطراب شدید و همراه با تهدید واقعی باشد، ممکن است نشانه‌ای از یک مشکل بهداشت روانی یا اختلال باشد. اضطراب شدید می تواند نشانه تعدادی از اختلالات مختلف اضطرابی باشد.
این مقاله در مورد این است که اگر احساس می‌کنید اضطراب شما بیش از حد است و زندگی شما را مختل کرده است، چه کارهایی می‌توانید انجام دهید. همچنین درمانگرانی باتجربه به عنوان روانشناس در استرالیا، روانشناس در هامبورگ و آلمان- روانشناس در دبی و روانشناس در کانادا وجود دارند که می‌توانند شما را در این زمینه راهنمایی و درمان کنند.


 درمان اضطراب

اضطراب شدید چیست؟

درک این نکته ضروری است که اضطراب شدید یک اصطلاح بالینی یا تشخیصی نیست. در عوض، راهی است که افراد می‌توانند تجربه ذهنی اضطراب شدید یا اختلال اضطرابی خود را توصیف کنند.
نحوه احساس اضطراب افراد می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. ممکن است یک نفر علائمی مانند دل‌پیچه را در معده خود احساس کند، در حالی که شخص دیگری ممکن است دچار حمله پانیک شود.
فرض کنید شما در حال تجربه اضطرابی هستید که زندگیتان را محدود کرده است و کارکردن در زمینه‌های مختلف زندگی از جمله کار، مدرسه و روابط را برایتان بسیار دشوار نموده است. در این صورت، این احتمال وجود دارد که شما دچار اختلال اضطراب شده باشید.

علایم اضطراب شدید

اگر احساس اضطراب شما در طول مدت زمان، شدت و تأثیر آن بر زندگی شما شدید باشد، احتمال زیادی وجود دارد که دچار نوعی اختلال اضطرابی باشید. فقط یک پزشک یا روانپزشک یا روانشناس می‌تواند اختلال اضطرابی را تشخیص دهد، اما برخی از علائمی که ممکن است نشان دهنده اضطراب شدید باشد عبارتند از:
•    علائم فیزیکی اضطراب مانند ضربان قلب سریع، افزایش تعداد تنفس، تعریق، لرزش و تنگی نفس
•    احساس ترس یا اضطراب شدید که متناسب با تهدید واقعی نباشد
•    ترس یا نگرانی غیرمنطقی در مورد چیزها یا موقعیت‌های مختلف
•    اجتناب از منبع ترس خود یا فقط تحمل آن با نگرانی زیاد
•    کناره گیری از موقعیت های اجتماعی یا منزوی شدن از دوستان و خانواده
•    احساس کج خلقی و زودرنجی
•    مشکلات خواب مثلا خواب ماندن
•    مشکلات گوارشی مانند معده درد
•    احساس ناراحتی و نگرانی
•    مشکل در تمرکز
•    مشکل در انجام کارهای معمول و روزمره خود
•    مشکل در مسائل بین فردی و روابط
•    وجود افکار خودکشی
اضطراب شدید همچنین می‌تواند به صورت حمله پانیک یا وحشت آشکار شود. حملات پانیک با افزایش ناگهانی ترس یا نگرانی همراه با انواع هیجانات جسمی از جمله ضربان قلب سریع، احساس خفگی، تهوع، لرزش، احساس غیرواقعی بودن، احساس از دست دادن کنترل، احساس دیوانه شدن یا مرگ، مشخص می‌شود.


 درمان اضطراب

انواع اضطراب شدید

درک این نکته که انواع مختلفی از اختلالات اضطرابی وجود دارد نیز ضروری است. پزشک یا درمانگر شما می‌تواند علائم شما را ارزیابی کرده و تعیین کند که چه نوع اختلال اضطرابی ممکن است داشته باشید.

۱-اختلال اضطراب عمومی یا منتشر:

این وضعیت با احساس نگرانی بیش از حد در مورد برخی از رویدادها، فعالیتها و موقعیت‌ها همراه با انواع علائم دیگر از جمله بی قراری، خستگی، مشکل در تمرکز، زودرنجی، تنش ماهیچه‌ای و اختلالات خواب مشخص می‌شود.

۲- اختلال وسواس فکری عملی:

این وضعیت با افکار مکرر ناخواسته و رفتارهای اجباری و تکراری مشخص می‌شود. افراد مبتلا به این اختلال ممکن است رفتارهای تکراری داشته باشند که به کاهش موقت احساس اضطراب ناشی از افکار وسواسی کمک کند.

۳- اختلال پانیک:

این اختلال اضطرابی با حملات پانیک شدید و مکرر مشخص می‌شود که به طور غیر منتظره رخ می‌دهد. در طول حمله پانیک یا وحشت زدگی، افرادی که این وضعیت را دارند اضطراب شدیدی را تجربه می‌کنند که باعث ایجاد احساس وحشت و علائم جسمانی ترس می‌شود. در طول حمله پانیک، مردم اغلب احساس می‌کنند که کنترل خود را از دست داده‌اند یا در حال مرگ هستند.

۴- اختلال استرس پس از سانحه:

افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه یا PTSD به دلیل قرار گرفتن در معرض یک رویداد آسیب‌زا، اضطراب شدید و علائم پریشانی را تجربه می‌کنند. این علائم می‌تواند شامل حساسیت و احتیاط بیش از حد، مرور خاطرات بد گذشته و ورود خاطرات سرزده‌ی مرتبط با آسیب به ذهن باشد.

۵- اختلال اضطراب اجتماعی:

این وضعیت با احساس اضطراب شدید در موقعیت‌های اجتماعی مشخص می‌شود. افرادی که به این بیماری مبتلا هستند اغلب سعی می‌کنند محیط های اجتماعی را محدود یا از آنها اجتناب کنند، که می‌تواند بر عملکرد آنها در روابط، کار و مدرسه تأثیر منفی بگذارد.

با یک متخصص صحبت کنید

اضطراب یکی از شایع‌ترین انواع بیماری‌های روانی است. بر اساس گزارش موسسه ملی سلامت روان (NIMH)، 19.1 درصد از بزرگسالان در ایالات متحده هر سال دچار اختلال اضطراب می‌شوند و تخمین زده می‌شود که 31.1 درصد از بزرگسالان در مرحله‌ای از زندگی خود دچار اختلال اضطرابی می‌شوند.
اختلالات اضطرابی در زنان بیشتر از مردان شایع است. از آنجا که زنان دو برابر مردان در معرض اختلال اضطراب هستند، متخصصان پیشنهاد می‌کنند که زنان و دختران 13 ساله و بالاتر باید در طول معاینات منظم پزشکی، از نظر اضطراب نیز مورد بررسی قرار گیرند.
اگر اضطراب کارکردن عادی شما را دشوار می‌کند یا ناراحتی قابل توجهی در زندگی‌تان ایجاد می کند، باید از یک متخصص کمک بگیرید. این اضطراب معمولاً خود به خود برطرف نمی‌شود و اغلب با گذشت زمان بدتر می‌شود. بسیاری از راهبردهای مقابله ای که افراد برای کاهش اضطراب استفاده می‌کنند - مانند اجتناب - در نهایت مشکل را بدتر می‌کنند. در هر جای دنیا که باشید، روانشناسانی باتجربه و مجرب به عنوان روانشناس در استرالیا، روانشناس در هامبورگ و آلمان، روانشناس در دبی و روانشناس در کانادا وجود دارند که می‌توانند شما را در این زمینه راهنمایی و درمان کنند.


 درمان اضطراب

گزینه‌های درمانی برای اضطراب شدید

چندین گزینه موثر می‌تواند اضطراب شدید ناشی از اختلالات اضطرابی مختلف را درمان کند. در این بین، درمان رفتاری شناختی (CBT) و مواجهه‌سازی، دو مورد از رایج‌ترین و موثرترین گزینه های روان درمانی برای درمان علائم اضطراب هستند.

۱- درمان شناختی رفتاری

درمان رفتاری شناختی (CBT) به افراد کمک می‌کند افکار منفی خودکار خود را شناسایی کنند و به تدریج تغییر دهند. در طول درمان، افراد همچنین موقعیت‌هایی را که باعث ایجاد اضطراب می‌شود، شناسایی می‌کنند، روی تغییر رفتارهای اجتنابی خود کار می‌کنند و تکنیک های آرام سازی را برای کاهش احساس اضطراب خود تمرین می‌کنند.

۲- درمان از طریق مواجهه‌سازی

مواجهه‌سازی یکی دیگر از روش‌های درمانی موثر است که می تواند به افراد در کاهش احساس اضطراب شدید کمک کند. این تکنیک شامل قرار گرفتن در معرض تدریجی و آهسته‌ی آنچه که افراد از آن می‌ترسند است.

۳- دارو درمانی

گاهی اوقات ممکن است از داروها برای کمک به افراد در مدیریت علائم اضطراب استفاده شود. مثلا استفاده از بنزودیازپین‌ها و داروهای ضدافسردگی مانند مهار کننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) یا مهار کننده‌های انتخابی بازجذب نوراپی نفرین (SNRIs). داروها معمولاً وقتی در کنار روان درمانی استفاده می‌شوند، موثرتر هستند.



وبگردی