استاد ایرانی موسسه فناوری جورجیا از خاصیت انعطاف پذیری بالای زبان برای نصب یک آهنربای کوچک و کنترل عملکرد صندلی چرخدار برای افراد معلول استفاده کرده است.

محققان موسسه فناوری جورجیا (GIT) به سرپرستی پروفسور «میثم قوانلو» از چند سال قبل تحقیقات خود را در حوزه استفاده از زبان برای کنترل دستگاه‌های مختلف از جمله صندلی چرخدار آغاز کرده‌اند.

بخش بزرگی از مغز به دلیل عملکرد زبان در صحبت کردن به این اندام اختصاص یافته است؛ اما در آسیب‌های نخاعی این اندام مانند سایر قسمت های بدن فلج نشده و سالم باقی می‌ماند.

دکتر «میثم قوانلو» تأکید می‌کند: توانایی‌های ذاتی زبان و انعطاف پذیری بالای این عضو شگفت انگیز بدن می‌تواند مسیر را برای تعامل افراد معلول با دنیای اطراف هموار کند.

در این روش سوراخی به اندازه عدس بر روی زبان ایجاد می‌شود و یک آهنربای کوچک درون آن قرار می‌گیرد. حسگرهایی که بر روی گونه بیمار قرار می‌گیرند، قادر به تشخیص موقعیت دقیق آهنربا درون دهان هستند.

تغییر موقعیت آهنربا در دهان به دستوراتی تبدیل می‌شود که می‌تواند برای کنترل طیف وسیعی از دستگاهها از جمله صندلی چرخدار یا رایانه مورد استفاده قرار بگیرد.

در این مطالعه ۲۳ فرد سالم و ۱۱ بیمار مبتلا به تتراپلژی (tatraplegia) – فلج هر دو دست و هر دو پا – مورد آزمایش قرار گرفتند و شش موقعیت آهنربا در دهان مانند مانند زدن زبان به گونه چپ برای چرخاندن صندلی چرخدار به سمت چپ بررسی شد.

نتایج به دست آمده نشان می‌دهد، به طور متوسط افراد مبتلا به تتراپلژی با کمک این فناوری قادر به انجام کارهایی با همان سطح از دقت و سه برابر سریعتر از فناوری‌های موجود هستند.

محققان معتقدند با ارائه دستور برای هر دندان و استفاده از ترکیبی از موقعیت‌های زبان می‌توان تعداد نامحدود دستورالعمل را توسعه داد؛ در این صورت امکان شماره‌گیری تلفن، تغییر کانال تلویزیون یا حتی تایپ کردن برای فرد معلول فراهم می‌شود.

در حال حاضر این دستگاه محدود به آزمایشگاههای تحقیقاتی در دانشگاه است و محققان قصد دارند با نصب حسگرها در داخل براکت ارتودنسی (Dental braces)، امکان استفاده از آنرا برای افراد معلول فراهم کنند.

دکتر «مارک باکن»، مدیر بخش مطالعات مرکز تحقیقات نخاعی تأکید می‌کند: زبان قادر به انجام حساس‌ترین دستورالعمل ها از طریق عمل صحبت کردن است، پس می‌توان از دامنه حرکات زبان برای ارائه فرمان به دستگاههای مختلف و کنترل آنها استفاده کرد.

نتایج این دستاورد در مجله Science Translational Medicine منتشر شده است.