محققان استرالیایی در دستاورد شگفت‌انگیز خود با الهام از سنجاقکها نوعی سطح نانوفناورانه ابداع کرده‌اند که بطور فیزیکی باکتریها را از بین می‌برد.

محققان دانشگاه فناوری سوینبرن در ملبورن در پژوهش جدید خود نشان داده‌اند که چگونه سیلیکون سیاه، ماده‌ای که بطور تصادفی در دهه ۱۹۹۰ کشف شده و اکنون به عنوان یک ماده نیمه‌رسانای نویدبخش برای پنلهای خورشیدی مورد بررسی است، می‌تواند باکتریها را از بین ببرد.

سطح این ماده، جنگلی از میخهای با اندازه ۵۰۰ نانومتر بوده که دیواره سلولی هر گونه باکتری را در برخورد با آنها از هم می‌درد.

این اولین بار است که دانشمندان موفق به کشف یک سطح ضد آب شده‌اند که از چنین کیفیتی برخوردار است.

سال گذشته این محققان در کشفی جالب دریافته بودند که بالهای زنجره‌ها یک قاتل قوی برای باکتری سودوموناس آئروژینوزا محسوب می‌شود. این میکروب فرصت‌طلب انسان را نیز آلوده کرده و مقاومت آن در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها در حال افزایش است.

آنها با بررسی دقیقتر دریافتند که این قابلیت نه به دلیل مواد بیوشیمیایی بر روی بالها، بلکه بخاطر نانوستونهای منظمی است که باکتریها را قطعه قطعه می‌کنند.

محققان کشف خود را با بررسی نانوساختارهای موجود در بالهای شفاف یک سنجاقک قرمز استرالیایی ادامه دادند که از میخهای کوچکتر از موارد روی سیلیکون سیاه برخوردار بودند. انداز این نانو میخها ۲۴۰ نانومتر بود.

بالهای سنجاقک و سیلیکون سیاه هر دو در محیط آزمایشگاه مورد بررسی قرار گرفته و نشان دادند که بطور بی‌رحمانه‌ای قاتل باکتری هستند.

این سطوح اگرچه برای لمس انسانی بسیار نرم محسوب می‌شوند، اما دو گونه باکتری و همچنین اسپورها را که پوسته محافظ اطراف انواع خاص میکروبهای خفته هستند، از بین می‌برند.

در سه ساعت اول، ۴۵۰ هزار سلول باکتریایی در هر سانتیمتر مربع در دقیقه از بین رفتند.

به گفته دانشمندان، اگر هزینه بالای سیلیکون سیاه مانع محسوب شود، گزینه‌های دیگر بسیار برای ساخت سطوح ضد باکتری در مقیاس نانو وجود دارد. نانومواد ضدباکتری مصنوعی با تاثیر مشابه را می‌توان در محیط های بزرگ اعمال کرد.

این پژوهش در مجله Nature Communications منتشر شده است.