كالین پاول در كتاب جدید خود تایید كرده است كه در سال ۲۰۰۳ بحث جدی درباره حمله به عراق در داخل دولت جورج دبلیو بوش وجود نداشته و دولت بوش پیش از سخنرانی معروف خود درباره سلاح‌های كشتار جمعی در عراق در سال ۲۰۰۳ عزم خود را برای حمله به عراق جزم كرده بود.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، كالین پاول، وزیرخارجه آمریكا در دولت جورج دبلیو بوش در كتابش با عنوان"برای من مفید بود: چه در رهبری و چه در زندگی" به شرح درس‌ها و تجربه‌های خود در جریان زندگی حرفه‌ای خود چه زمانی كه سرباز بوده، چه به عنوان ژنرال چهارستاره و چه به عنوان وزیر امور خارجه آمریكا می‌پردازد.

بزرگترین افشاگری این كتاب این است كه دولت جورج دبلیو بوش قبل از سخنرانی‌ رئیس‌جمهور در سال ۲۰۰۳ در سازمان ملل درباره وجود سلاح‌های كشتار جمعی در عراق برای جنگ با این كشور برنامه‌ریزی می‌كرده است.

نشریه‌ هافینگتون پست پیش از انتشار این كتاب كه قرار است در تاریخ ۲۲ مه باشد به نسخه‌ای از این كتاب دست پیدا كرده است. این نشریه درباره فصلی از این كتاب كه در آن پاول به بحث درباره سخنرانی معروف خود در سازمان ملل درباره سلاح‌های كشتار جمعی در عراق پرداخته، گزارش می‌دهد كه بنا به نوشته پاول زمان آغاز جنگ با عراق پیش از سخنرانی وی نزدیك بوده است.

وی در كتاب خود این گونه می‌نویسد: تا آن زمان رئیس جمهور عقیده داشت كه جنگ با عراق غیرقابل اجتناب است. با وجود این كه شورای امنیت ملی برای بررسی این تصمیم هرگز جلسه‌ای تشكیل نداد و بعدها نیز جلسه‌ای تشكیل نشد وی در ذهن خود از خط قرمز جنگ با عراق عبور كرده بود.

پاول از سخنرانی معروف خود در سازمان ملل به عنوان یك "لكه ننگ" یاد می‌كند.

وی در جریان این سخنرانی از جامعه بین‌المللی خواست تا از آمریكا حمایت كند زیرا آمریكا حتی به غلط معتقد بود عراق سلاح‌های كشتار جمعی در اختیار دارد.

پاول تاكید می‌كند: این سخنرانی و حقایق مربوط به آن درسی برای همه رهبران است كه بر اهمیت شكاك بودن واقف بوده و همواره از احساس خود پیروی كنند.

پاول می‌نویسد: یك لكه ننگ و یك شكست همواره به من و سخنرانی‌ام در سازمان ملل نسبت داده شد. من بیشتر از همه از خودم عصبانی هستم كه چرا مشكل را احساس نكردم. غرایز من نتوانست مرا راهنمایی كند.

پاول همچنین انگشت اتهامی را نیز به سوی دیك چنی، معاون جورج دبلیو بوش و اسكوتر لیبی، رئیس دفتر وی می‌گیرد و آن‌ها را مسئول اطلاعات نادرست درباره سلاح‌های كشتار جمعی در عراق می‌داند.

پاول در كتاب خود تاكید می‌كند، مساله سلاح‌های كشتار جمعی عراق یك "فاجعه" بود.

وی اینگونه می‌نویسد: من بعدا فهمیدم اسكوتر لیبی نویسنده آن سخنرانی به دردنخور بوده نه كاركنان شورای امنیت ملی و چند سال بعد نیز از طریق كاندولیزا رایس، وزیر خارجه سابق آمریكا فهمیدم كه ایده استفاده از اسكوتر لیبی در مقام رئیس دفتر از جانب خود معاون رئیس جمهور داده شده بود. وی رئیس جمهور را متقاعد كرده بود تا اجازه دهد لیبی كه وكیل است از دید یك وكیل و نه بر اساس برآوردهای اطلاعاتی مساله را بنویسد.

پاول همچنین در كتابش افتخار می‌كند كه در مقابل درخواست‌های چنی برای افزودن مسائلی به متن سخنرانی جهت ربط دادن عراق به حوادث ۱۱ سپتامبر و اعمال تروریستی مقاومت كرده است.