بهرام عظیمی با نگاهی به دوسالانه کاریکاتور و تاخیر در برگزاری آن گفت: دوسالانه کاریکاتور در طی ۱۵ سال گذشته همیشه یکی از بهترین، منظم ترین و رکورددارترین دوسالانه‌ها در سطح ایران و جهان بوده است که طی چند سال اخیر با مشکل مواجه شده است.

بهرام عظیمی کاریکاتوریست در گفتگو با هنرآنلاین اظهار کرد: متاسفانه دوسالانه کاریکاتور چند سالی است که با مشکل مواجه و دچار بی‌برنامگی‌های متعدد شده است.

وی ادامه داد: امیدوارم با حضور مدیر جدید مرکز هنرهای تجسمی، دوسالانه کاریکاتور هر چه زودتر برگزار و در واقع از آبروی کاریکاتور‌ ایران محافظت شود.

این کاریکاتوریست با تجربه افزود: متاسفانه بودجه‌ای که برای برگزاری دوسالانه در نظر گرفته شده است، بسیار کم و اندک بوده، به طوری که با‌ این بودجه تنها می‌شود یک نمایشگاه برگزار کرد ؛ از سوی دیگر کاریکاتور ما در عرصه جهانی صاحب عنوان است و در حال حاضر ۹۰ کشور برای شرکت در‌این دوسالانه اعلام آمادگی کرده و آثارشان ارسال شده است.‌این نه تنها آبروی کاریکاتور‌ ایران بلکه آبروی هنر کشور را هم نشانه رفته است. امیدوارم به مدد و حمایت مدیران‌این مشکل برطرف شود و بتوانیم یک دوسالانه درخور برگزار کنیم.

عظیمی تصریح کرد: ستاره‌های ما در خطر است. دوسالانه کاریکاتور‌ ایران، از سایر جشنواره‌های معتبر در دنیا که سابقه بسیاری در امر برگزاری جشنواره و دوسالانه دارند، به واسطه‌ این نظمی که داشته و فضایی که برای نمایش آثار در نظر می‌گرفته پیشی گرفته است. ما دوسالانه مان را در بهترین موزه کشور برگزار می‌کردیم درحالی که هیچ جشنواره‌ای در دنیا‌ اینقدر به آن اهمیت نمی‌داد و فضای بسیار کمی برای آنها در نظر گرفته می‌شده است. کاتالوگ ما‌اینقدر نفیس بود که برخی‌ها فکر می‌کردند جایزه است در حالی که هیچ کاتالوگی‌ اینقدر نفیس از نظر کیفیت و چاپ ارائه نشده است و واقعا حیف است که‌ این وجه بین‌المللی را از دست بدهیم.

کارگردان انیمیشن تهران ۱۵۰۰ در پاسخ به‌این سوال که آیا می‌توان کاریکاتور را نیز وارد اکسپو کرده و به خرید نهادهای دولتی امیدوار بود یا نه گفت: به هیچ وجه نهادهای دولتی پذیرای‌ این امر نیستند، مگر آن که مسئول و یا مدیر روابط عمومی آن اهل هنر و یا علاقمند به هنر باشد. چرا که در کشور ما مدیران و نهادهای دولتی خیلی موافق‌این هنر نیستند و ما با کاریکاتور هنوز مشکل داریم. وقتی یک کاریکاتوریست با کشیدن یک طرح دچار مشکل می‌شود، یعنی‌این که هنر ما دچار مشکل است و هنوز در سطح جامعه به درستی جانیفتاده و جایگاه خود را نیافته است.