کیهان ولی زاده - کارشناس عکاسی و کارشناس ارشد پژوهش هنر - در یادداشتی با عنوان «ناهمگونی» به ارزیابی نمایش و فروش آثار عكاسان معاصر ایران در مجموعه «عكس صبا» پرداخت.

ولی‌زاده در این یادداشت نوشته است:« امسال شاهد برپایی اکسپوهای متنوعی از سوی بخش‌های دولتی و خصوصی بودیم كه یکی از این اکسپوها مربوط به موسسه فرهنگی هنری صبا می‌شود که رویکردی نامشخص داشته است.

فراخوان «عکس صبا» با عنوان اولین نمایشگاه و فروش عکس صبا با تبلیغی غیر واقعی آغاز بکار کرد، چرا که پیش‌تر اولین نمایشگاه و اکسپوی ملی عکس توسط همین موسسه برگزارشده بود و حالا چه اصراری هست که اولین باشد مسئله مهمی نیست.

بدنبال این تجربه ناموفق و حواشی بسیاری که با خود بهمراه داشت ،مسولان موسسه این بار جهت جلب اعتماد مجدد هنرمندان عکاس متوسل به افرادی خارج از کادر اداری یا همان بخش خصوصی شدند. نظر برخی عکاسان را بخود جلب کردند و با این وجود حدود هفت هزار قطعه عکس به این اکسپو ارسال شد که ۵۰۰ قطعه عکس از ۶۸ هنرمند در نهایت مورد پسند شاخصه‌های زیبایی شناسانه هیات داوران قرار گرفتند.

بدون تعارف و مبالغه باید اقرار کرد نمایشگاه از سطح بسیار خوبی برخوردار است و آثار به نحوی حرفه‌ای ارائه داده شده است. در میان آثار حضور چهره‌های شاخص هم به چشم می‌خورند. همچنین لابه لای آثار مجموعه‌هایی از هنرمندانی یافت می‌شود که در آن سوی مرزها در بازارهای هنری و حراجی‌ها خوشنام هستند یا به نوعی بازارشان رونق دارد.

قیمت گذاری بر آثار نیز چندان غیر منطقی نیست و حس می‌شود هنرمندان به جهت فروش آثار با توجه به اوضاع اقتصادی هنر فیتیله قیمت‌ها را کمی پایین کشیده‌اند.»

ولی زاده در ادامه این نوشته آورده است:« با این وجود، با گذشت یک ماه از زمان برگزاری تنها سه قطعه عکس کوچک فروش رفته است. با فرض اینکه خریداران از دوستان و اقوام هم نبوده‌اند، ذهن مخاطبان را با این سوال مواجهه می‌کند: چرا؟

آیا ظرف و مظروف با هم همگن هستند؟ به بیان روشن و صریح‌تر موسسه صبا جایگاه مناسبی برای برگزاری این نمایشگاه و اکسپوی عکس بوده است؟

پر واضح ، رونق و اعتبار گالری تنها به موقعیت مکانی و ابعاد آن نیست بلکه آنچه مهم است تعامل با مخاطبان و حضور مجموعه‌داران و... است.

گالری‌های موسسه فرهنگی هنری صبا معمولا فضای مناسبی در اختیار مراکز دولتی و نهادها قرار می‌دهند تا به معرفی آثارشان بپردازند یا به مناسبت خاصی مجموعه‌ای از آثاری که چندین بار به نمایش درآمده است را به نمایش بگذارد،اما چه انگیزه‌ای برگزاری این اکسپو را توجیه می‌کند مشخص نیست ولی می‌توان دو حالت را پیشنهاد داد: از نظر زمانی این اکسپو با اکسپوی پر سرو صدای بخش خصوصی متقارن بود که شاید بتوان گفت این در تقابل با بخش خصوصی بوده است؟ و احتمال دیگر این است که ممکن است برای جلب نظر جماعت عکاس و حضور مخاطب به فضای گالری‌ها و همچنین خالی نبودن عریضه بوده باشد که در هر صورت، هنرمند قربانی این ناهمگونی است.»