محققان دانشگاه تگزاس به بررسی این موضوع پرداخته‌اند كه مجرمان مادام العمر احتمالا به صورت ژنتیكی برای ارتكاب جرم برنامه‌ریزی شده‌اند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، نظریه ژنتیكی بودن جرم بسیار جنجال برانگیز بوده چرا كه بیشتر متخصصان جرم‌شناسی به عوامل محیطی مانند فقر به عنوان منشا جرم معتقدند؛ اما این محققان مدعی شده‌اند كه ژن‌هایی كه انسان با آنها متولد شده می‌توانند نقش بسیار قابل توجهی در احتمال روی آوردن افراد به شیوه زندگی مجرمانه ایفا كنند.

این پژوهش كه در مجله جرم‌شناسی منتشر شده، دریافته كه با اینكه هیچ ژنی كه مسوول بروز یك رفتار مجرمانه باشد وجود ندارد، اما احتمالا طیف وسیعی از آنها نقش كوچكی در افزایش یا كاهش شانس تخلف دارند.

محققان در تحقیقات خود به بررسی سه گروه افراد پرداختند: افرادی كه به طور مداوم در زندگی خود مرتكب خلاف شده بودند، افرادی كه تنها در سنین نوجوانی جرمی مرتكب شده بودند و افرادی كه همیشه تابع قانون بودند.

محققان با بررسی زندگی مجرمان پایدار كه معمولا در دوران نوجوانی و پیش از ورود به دنیای خشن‌تر و جرائم سنگینتر از خود رفتارهای ضداجتماعی نشان می‌دهند، دریافتند كه با اینكه مجرمان نوجوان بیشتر تحت تاثیر محیط قرار داشتند، این موضوع در مورد مجرمان مادام‌العمر صادق نبود.

اگرچه محققان نتوانسته‌اند ژن‌های خاص بروز این رفتارها را شناسایی كنند، اما بر این باورند كه ۷۰ درصد از زمینه‌های تخلفات زندگی انسان ممكن است ژنتیكی باشد.