محققان سنگاپوری در تلاش برای شناسایی ماهیت ترس، موفق به شناسایی ماده اسرارآمیزی شده‌اند كه ماهی ها در زمان جراحت از خود منتشر كرده و ترس سایر ماهی‌ها را برمی‌انگیزند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در این تركیب شیمیایی نوع خاصی از قند وجود دارد كه در پوست ماهی به وفور یافت می‌شود.

هنگامی كه یك ماهی مجروح می‌شود، قطعاتی از این قند موسوم به «سولفات کندرویتین» (chondroitin sulfate) برای هشدار به دیگر ماهی های نزدیك می‌پردازد.

سولفات کندرویتین یكی از اجزای اصلی پوست ماهی‌ها بوده و تجزیه آن كه توسط آنزیم‌ها در زمان جراحت اتفاق می‌افتد، كلید معمای ۷۰ ساله در مورد طبیعت علامت هشدار برای دیگر ماهی‌ها است.

این پژوهش جدید نشان داد كه علامت ترس و این قطعات قند در بخش خاصی از مغز ماهی گورخری ثبت شده است. این منطقه در مركز پردازش بوی پیاز بویایی شامل یك طبقه مرموز از سلول‌های عصبی حسی شناخته شده به عنوان سلول‌های کریپت است.

به گفته محققان این سلول‌های عصبی احتمالا مسوول شناسایی علامت قندی هشدارآمیز است.

این یافته‌ها نشانگر یك گروه جدید از بوها برای ماهی بوده و همچنین به توضیح چگونگی تكامل احتمالی این علامت خطر كه هیچ مزیتی برای فرستنده آن ندارد، كمك می‌كند.

این قطعات قند در زمان جراحت به طور طبیعی آزاد شده و ماهیهای دیگر می‌توانند این بو را استشمام كرده و از صحنه فرار كنند.

با این حال، این معما هنوز كاملا حل نشده چرا كه ماهی ها به ماده منتشر شده از ماهی‌های گونه دیگر واكنش زیادی نشان نمی‌دهند. به نظر می‌رسد كه قطعات كندرویتین از عطرهای متفاوتی برخوردار بوده و از این رو محققان اكنون قصد دارند به آزمایش امكان واكنش مشابه دیگر ماهی‌ها نسبت به قطعات قند ماهی گورخری بپردازند.