محققان كالج برن‌مار پنسیلوانیا فهرستی از ۲۵ كلمه‌ای كه كودكان یك تا سه سال باید آنها را فرابگیرند، ارائه كردند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این لغات و عبارات كه شامل اسباب‌بازی‌ها، غذا، ‌حیوانات و البته پدر و مادر، سلام و خداحافظ بوده، برای شناسایی كودكانی طراحی شده كه ممكن است با مشكلات كلامی در بزرگسالی روبه‌رو باشند.

كندی در كلام نیز می‌تواند نشانه‌ای از مشكلات عمیق‌تر ناشنوایی تا اوتیسم باشد.

این كلمات شامل مامان، بابا، بچه، شیر، شربت، سلام، توپ، بله، نه، سگ، گربه، بینی، چشم، موز، بیسكویت، ماشین، داغ، ممنون، حمام،‌ كفش، كلاه، كتاب، همه رفته‌اند، بیشتر و خداحافظ هستند.

این ۲۵ كلمه اجباری بخشی از یك لیست بزرگتر ۳۱۰ كلمه‌ای هستند كه باید در گنجینه لغات یك كودك نوپا وجود داشته و باید در ۱۰ دقیقه توسط والدین تیك زده شوند.

یك كودك معمولی باید حدود ۱۵۰ كلمه از این پژوهش توسعه زبان را بداند؛ اما تعداد ۷۵ تا ۲۲۵ كلمه نیز عادی است.

به گفته محققان كه به ارائه این پژوهش در نشست سالانه انجمن پیشرفت علوم آمریكا پرداختند، اگر یك كودك تنها قادر به استفاده از ۵۰ كلمه یا كمتر باشد، ‌زنگهای هشدار باید به صدا درآیند.

این ۲۵ كلمه در میان رایج‌ترین و ابتدایی‌ترین كلماتی قرار دارند كه كودك در آغاز سخن آنها را فرا می‌گیرد.

پرفسور «لزلی رسكورلا» كه هر دو نسخه این پژوهش را طراحی كرده، اظهار كرد: اگر كودكان از بیشتر این حروف تا دو سالگی استفاده نكنند، ‌احتمالا جزء گروه كودكانی هستند كه دیر به صحبت خواهند افتاد.

بسیاری از این گونه كودكان در آینده با بلوغ دیررس مواجه بوده و والدین آنها نباید نگران باشند؛ اما اگر كودكی تا سن دو سال و نیم با مشكلاتی در ادای كلمات روبرو باشد، والدین باید از درمانهایی مانند گفتار درمانی كمك بگیرند.

به گفته محققان، تا ۲۰ درصد كودكان دو ساله از همتایان خود در گفتار عقب هستند. از این میان، نیم تا سه چهارم آنها در آینده با بلوغ دیررس مواجه شده كه كمابیش طی مرور زمان حل خواهد شد؛‌ اما در سایر موارد، این كودكان با مشكلات پایدار گفتاری روبه‌رو خواهند بود.

گنجینه لغات كوچك در سن دو سالگی همچنین می‌تواند نشانه بیماری‌هایی مانند ناشنوایی، اوتیسم و خوانش پریشی باشد.

همچنین به گفته محققان، ‌تلویزیون و فیلم به عنوان «گفتاری كه بطور اتفاقی شنیده می‌شوند»، نمی‌توانند جایگزین توجه والدین شوند. تعامل واقعی با كودك در زمان آغاز صحبت كردن كودك بسیار حیاتی است.