محققان اسكاتلندی با استفاده از فناوری «سیماتیكس» و استخراج DNA موی سر بتهون، موفق به ساخت یك آهنگ شدند و بدین ترتیب، اثری جدید را پس از گذشت دو قرن از مرگ این موسیقیدان ارائه كردند.

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، موی سر بتهون برای رسیدن به دستان محققان، راه درازی را طی كرده و نسل‌های مختلف از آن محافظت كرده‌اند؛ موی سر این موسیقیدان بزرگ، حتی از زندان «آشوتیس» نازی‌ها نیز جان سالم به در برده است.

سرانجام یك تیم تحقیقاتی با همكاری هنرمند ایتالیایی، موی سر بتهون را در سال ۲۰۰۹ میلادی در حراجی ساتبی خریداری كرده و توانستند نمونه DNA را از موی سر بتهون استخراج كنند.

«اسكات میچل» آهنگساز اسكاتلندی از فناوری «سیماتیكس» برای ساخت نت موسیقی استفاده كرد. فناوری سیماتیكس بررسی نقوش و اشكال ایجاد شده توسط فركانس‌های موسیقی زمان عبور دادن از آب یا لایه نازك شن است.

این آهنگساز ۲۲ آمینو اسید منحصر به فرد را در نمونه DNA بتهون مشخص كرد و برای هر یك، نت موسیقی اختصاص داد و بر اساس نت‌های موسیقی یك قطعه آهنگ برای پیانو و ویولن نوشت.

بر اساس نامه‌های عاشقانه بتهون نیز شعری تهیه شد و محصول نهایی یك آهنگ پنج دقیقه‌ای به نام «آخرین ترانه لودویگ» بود.

بدین ترتیب، موسیقیدان برجسته آلمانی، پس از گذشت ۲۰۰ سال از زمان مرگش، موفق شد اثری جدیدی را به مردم دنیا هدیه كند.