محققان دانشكده پزشكی سان‌دیگو در دانشگاه كالیفرنیا در گزارشی اظهار كرده‌اند كه از دست دادن توانایی ساخت یك مولكول قندی خاص منجر به تقویت حفاظت انسان ریخت‌های اولیه در برابر بیماری‌ها شده و احتمالا به ظهور تكاملی اجداد انسان گونه انجامیده است.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این نتایج كه در مجله «مجموعه مقالات آكادمی ملی علوم» منتشر شده، در میان اولین شواهد از ارتباط نوین بین قند سطح سلول، انتخاب جنسیت داروینی و عملكرد ایمنی در چارچوب سرمنشاء پیدایش انسان قرار دارند.

اسید سیالیكها، مولكولهای قند هستند كه در سطح سلولهای تمام حیوانات قرار دارند؛ جایی که آنها در آن به عنوان نقاط تماس حیاتی برای تعامل با سلولهای دیگر و محیط اطراف، از جمله به عنوان اهداف برای اسیدهای تهاجمی پاتوژن كاربرد دارند.

برای میلیون‌ها سال، جد مشترك انسان‌ها، مشتركا از یك نمونه خاص اسید سیالیك موسوم به اسید Neu۵Gc برخوردار بودند. سپس به دلایل احتمالا مرتبط با یك انگل مالاریا كه به Neu۵Gc متصل بوده، یك جهش ژنتیكی، در سه میلیون سال پیش، آنزیم سازنده این مولكول را در انسان غیرفعال كرده است. در عوض انسانها شروع به تولید شكل متفاوتی از اسید سیالیك موسوم به Neu۵Ac كردند كه شكل اولیه Neu۵Gc است.

به گفته دانشمندان، این تغییر در Neu۵Gc منجر به یك واكنش قوی دستگاه ایمنی شده كه احتمالا بر تولید مثل انسانهای اولیه تاثیر داشته است. در میان تمام پستانداران، هزینه بیولوژیكی بارداری برای جنس ماده بسیار بالا بوده و حتی گاهی زندگی آنها را به خطر می‌اندازد. از این رو آنها بسیار در مورد انتخاب بهترین اسپرم برای بارور كردن تخمكها دقت می‌كنند.

به ظن دانشمندان، پادتن‌های ضد Neu۵Gc احتمالا به اسپرمهای Neu۵Gc مثبت یا بافتهای جنینی در انسانهای اولیه حمله كرده، آنها را كشته و فرصت تولید مثل موفق را در آنها از بین برده است.

این پژوهش به دخالت مكانیزم ایمنی بدن در ریشه گونه هومو پرداخته است.