كامران عدل؛ ۱۷ دی ماه آثارش را به گالری شیرین خواهد برد و نمایشگاهی نیز تا چند ماه آینده در دبی برپا خواهد كرد.

كامران عدل(هنرمند عكاس) در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا، ضمن اعلام این خبر گفت: از هفتم ژانویه(۱۷ دی ماه سالجاری) آثاری از مجموعه‌های آخرم را در گالری شیرین تهران به نمایش خواهم گذاشت. البته تا آن زمان نمایشگاهی نیز در شهر دبی امارات متحده عربی برگزار می‌كنم كه هنوز تاریخ دقیق آن مشخص نشده است.

وی ادامه داد: سه سری كار جدید دارم كه ایده‌های آن را فعلا نمی‌گویم ولی یكی از این سه سری را در دبی و دیگری را در گالری شیرین به نمایش خواهم گذاشت.

کامران عدل در ۱۳۲۰ متولد شد و تحصیلات ابتدایی را تهران و بخشی از تحصیلات متوسطه را در تهران و بخشی را در فرانسه ادامه داد. او دارای دیپلم هنرستان صنعتی عکاسی از فرانسه است.

وی پس از اخذ دیپلم هنرستان، در بزرگ‌ترین مجموعه‌ لابوراتوراهای ظهور و چاپ عکس اروپا به‌نام هامل (Hamele) مشغول به‌کار شد و در بخش چاپ عکس‌های بزرگ متری به‌کار پرداخت. پس از شش ماه کار نزد هامل، به‌دستیاری ژاک روشون(Jack Rouchon) در امر عکاسی مد پرداخت. ولی این حرفه، روحیه‌ی جستجوگر او را راضی نکرد و سرانجام به‌دعوت سازمان رادیوتله ویزیون ملی ایران، که به‌تازگی تأسیس شده بود، در ۱۳۴۷ به‌تهران آمد و مدیر گروه عکاسی سازمان شد. در همین موقع، وی به‌تدریس عکاسی در مدرسه‌ی عالی سینما و تله‌ویزیون پرداخت. همکاری وی، با مدرسه‌ عالی، به‌خاطر بحث های سیاسی مطرح در آن مدرسه، بیش ازیک سال به‌درازا نکشید و وی از آن پس، انرژی خود را، فقط معطوف کارهای سازمان تله‌ویزیون ملی ایران و تربیت کادر آتی سازمان نمود. در ۱۳۵۰، دانشجویان مدرسه‌ی عالی، دست به‌اعتصاب گسترده‌ای زدند و خواستار مراجعت کامران عدل به‌مدرسه‌ی عالی شدند. از آنجا که وظایف وی در این مدت به‌شدت افزایش یافته بود، کامران عدل، ضمن سرپرستی دروس و کارهای عملی دانشجویان، امر تدریس را به‌آقای علی فرزانه،یکی از همکارانش واگذار نمود. این وضع تا زمان استعفای او از سازمان در اسفند ۱۳۵۳ ادامه داشت.

کامران عدل در دوران خدمتش در تله‌ویزیون ملی ایران، در تمام زمینه های عکاسی فعالیت داشت و بنیان گذار عکاسی نوین خبری، عکاسی نوین صحنه (تله ویزیونی، تأتر، سینما و جشن هنر شیراز)، عکاسی نوین معماری و اجتماعی شد. آرشیو سازمان را، بر متدهای نوین بنیان گذاشت و سرانجام به‌خاطر روابط نامساعدی که در سازمان به‌وجود آمده بود و دون پروری هدف، و آدم فروشی، موجب پیشرفت شده بود، از سازمان رادیو تله ویزیون ملی ایران استعفا داد.

از ۱۳۵۴، تا انقلاب اسلامی ایران، وی با دفتر مخصوص ملکه‌ی سابق ایران همکاری داشت و عکس های اشیاء موزه های فرش، رضا عباسی، موزه‌ی هنرهای معاصر، موزه‌ی صنعتی کرمان، موزه‌ی رشت و عکس‌برداری‌های انتشارتی، از جمله ۷ جلد کتاب اجرای نقش در کاشیکاری ایران، گذری به‌چهار محال و بختیاری و معماری معاصر ایران را عکاسی کرد.

از ۱۳۵۸، همکاری خود را با بنیاد فرهنگی آقاخان، که به‌تازگی تأسیس شده بود آغاز کرد و به‌عنوان عکاس هیئت داوران جایزه‌ی معماری آقاخان و همچنین عکاسی از شهرهای مختلف جهان اسلام، فعالیت کرد. این همکاری، همچنان ادامه دارد.

در داخل کشور نیز فعالیت چشم‌گیری داشت و از بزرگ‌ترین فعالیت‌های صنعتی و معماری کشور، عکاسی کرد. از آن جمله‌اند عکاسی از پیشرفت کارهای ساختمانی مجتمع فولاد اهواز، شروع و راه اندازی فعالیت‌های متروی تهران، عکاسی از پیشرفت کار بازسازی مجلس شورای ملی سابق و مجلس شورای اسلامی و عکاسی از ساختمان مجتمع کنفرانس اسلامی در سعدآباد (وزارت مسکن و شهرسازی).

کامران عدل در زمینه‌ی فرهنگی و هنری نیز فعالیت‌های چشم‌گیری دارد و نگاهی نیز به سایر فعالیت های هنری دارد که آخرین آنها نمایشگاه چیدمان باغ ایرانی اوست در باغ کاخ سعدآباد (فروردین ۱۳۸۴). عدل علاوه بر کاری های معمول خود، بر روی مجموعه‌های زیادی نیز کار کرده است که بخشی منتشر شده اند و بخش دیگری نیز در دستور کار هستند.