امروز كه بیش از هر زمان دیگری شعار اخلاق مداری در ورزش سر داده می‌شود، یادآوری سجایای اخلاقی جهان پهلوان تختی به بهانه سالگرد درگذشتش، مفید می‌نماید.

گرچه غلامرضا تختی بارها و بارها با كسب مدال‌های رنگارنگ شور و شعف را به هموطنان خود پیشكش كرد، اما او نه به دلیل برق مدال هایش كه به خاطر منش‌های انسانی و جوانمردی‌اش، جاوید مانده است.

به مناسبت ۱۷ دی پای صحبت هم دوره‌ای‌های تختی نشسته و گوشه‌ای از صفحات زندگی جهان پهلوان را ورق می‌زنیم.

احترام به بزرگتر و كسوت در نزد تختی چنان اهمیتی دارد كه او آن را به افتخار بزرگ حمل پرچم كشورش ترجیح می‌دهد.

محمد مهدی یعقوبی دارنده مدال نقره المپیك ۱۹۵۶ ملبورن درباره تختی چنین اظهار نظر می‌كند: در المپیك ۱۹۶۰ رم، تختی را برای حمل پرچم ایران در مراسم افتتاحیه انتخاب كرده بودند، اما او پرچم را به جعفر سلماسی (اولین ورزشكار ایرانی كه به مدال المپیك رسید) داد و گفت: «تو از من پیشكسوت‌تری» كاری كه اشك شوق و حق شناسی را در چشمان سلماسی جاری ساخت.

ابراهیم سیف‌پور قهرمان جهان در سال ۱۹۶۱ در این باره می‌گوید: پس از كسب قهرمانی در رقابت‌های جهانی ۱۹۶۱ یوكوهاما در زمین‌های دشت گرگان به نفرات اول تا سوم به ترتیب ۳۰، ۲۰ و ۱۵ هكتار زمین اهدا كردند كه تختی آن جایزه پر منفعت را نپذیرفت و با جویا شدن علت آن متوجه شدیم كه در این ۳۰ هكتار حداقل ۱۰ خانواده زندگی می‌كردند و تختی گفت: «نمی‌توانم زندگی آنها را نابود كنم تا صاحب زمین شوم.» ما هم از این اقدام تختی تبعیت كردیم.

محمد فرهنگدوست یكی دیگر از همدوره‌های تختی درباره او چنین می‌گوید: وقتی فدراسیون كشتی كانادا به او پیشنهاد داد تا برای مربیگری با حقوق ماهانه ۳ هزار دلار به این كشور كوچ كند، گفت كه من متعلق به این مردم هستم.

محمدرضا طالقانی، رئیس سابق فدراسیون كشتی، كه خود را دنباله‌رو جهان پهلوان تختی می‌داند، دراین باره به جام‌جم می‌گوید: خیلی خوشحالم در ورزش الگویی داریم به نام تختی. بیشتر افتخار می‌كنم كه او از كشتی است. تمام حرف‌هایی كه درباره تختی می‌زنند خیلی كم است. اگر آقا تختی هرگز نمی‌میرد به دلیل این است كه به كسی نه نگفت. رفیق مردم بود، برادر هر زنی بود. پسر هر بیوه زنی بود. غذایش را با مردم می‌خورد و پولش را با مردم قسمت می‌كرد.

اما ارادات به تختی صرف خانواده كشتی نیست و او الگوی هر ورزشكاری است، حسن روشن، مهاجم سال‌های دور تیم ملی و استقلال درباره جهان پهلوان تختی می‌گوید: زمانی كه فوتبال بازی می‌كردیم من و اكثر دوستان همبازیم در تیم ملی، همواره عكس تختی را بر روی دیوار اتاقمان می‌زدیم. آن زمان شاید نمی‌دانستیم معنی این كار چیست، اما چند سال بعد از فوتش دیدم كه در اكثر شهرهای ایران استادیوم‌ها را به نام جهان پهلوان تختی نامگذاری كردند. تازه فهمیدیم تختی كیست؟

مطلب را با نوشته‌ای از خود شادروان تختی به پایان می‌رسانیم: تاریخ تولد و مرگ یك انسان، همه زندگی او را تشكیل نمی‌دهد. آنچه زندگی یك مرد را از لحظه آغاز، از روز تولد تا لحظه مرگ می‌سازد، شخصیت، روحیه جوانمردی، صفا، انسانیت و اخلاق او است.