همیشه همین طور بوده كه مسابقات جام جهانی كشتی از اعتبار و اهمیت بالایی در كشتی جهان برخوردار نیست و فیلا برای برگزاری آن اهداف تبلیغاتی، اقتصادی ، آزمایشی را مدنظر دارد.

هر گاه این مسابقات رونق گرفته و با كیفیت بهتری برگزار شده به خاطر حضور قهرمانان شاخص بعضی از كشورها بوده وگرنه مكانیزم آن به صورتی نیست كه جذاب باشد. تیم ملی كشتی ایران تاكنون ۴ بار قهرمان جام جهانی كشتی شده و ۷ بار بر سكوی دوم ایستاده بود كه حالا با احتساب عنوان نایب قهرمانی تهران این عدد به ۸ افزایش یافته است.

در حقیقت ملاك و نمود مشخص كشتی در جهان برگزاری مسابقات جهانی و المپیك هاست و معمولاً كسی به آمار جام جهانی استناد نمی كند و كشتی گیرانی كه مدال های طلا و نقره و برنز می گیرند از آنها در آرشیو خودشان استفاده می كنند مسابقات جام جهانی كه در تهران و در سالن ۱۲ هزار نفری آزادی برگزار شد ۸ تیم كشتی شركت كننده داشت كه شامل ۷ تیم كشتی اول المپیك پكن و تیم كشتی ایران به عنوان میزبان مسابقات بودند روسیه، اوكراین، ازبكستان، آذربایجان، گرجستان ، باكو و قزاقستان تیم میهمان بودند كه هیچ كدام چهره های شاخص و مطرح در كشتی جهان را به تهران نیاورده بودند. معمولاً فدراسیون های كشتی این كشور به هر حال یك تیمی را سازمان می دهند و می فرستند و هم فال و هم تماشا را در نظر دارند كه مسافرتی همراه داشته باشد و جایزه ای هم بدهند.

● حرف و نقل جوایز

قبلاً قرار بود كه فدراسیون كشتی ایران به عنوان میزبان مسابقات ۵۰ هزار دلار جایزه برای تیم های اول تا سوم اختصاص بدهد كه ناگهان این مبلغ به ۱۰ هزار دلار تغییر پیدا كرد و تنش هایی را موجب شد به طوری كه روس ها در روز دوم با تأخیر یك ساعته بر روی تشك آمدند و تهدید به ترك مسابقات می كردند. البته صنعت كاران می گوید ما ۶ ماه پیش به فیلا مبلغ جوایز را اعلام كرده بودیم پس در این میان حرف و نقل برای چه پیش آمد؟ به درستی معلوم نشد كه كدام طرف زیر قولش زده است.

● مسابقات بعد از المپیك

این رسم معمول كشتی جهان است كه تیم های مدعی و صاحب كشتی جهان بعد از المپیك ها دست به خانه تكانی می زنند و كشتی گیران جوان خود را به صحنه می آورند و جانشین پر آوازه ها می كنند و پیروزی در المپیك بعدی را مدنظر دارند. مسابقات كشتی قهرمانی جهان كه بعد از المپیك ها برگزار می شود همواره دچار چنین وضعیتی است. در مسابقات تهران هم این مسأله نمود پیدا كرد و قوز بالای قوز شد و از كیفیت مسابقات بشدت كاست. یك دلیل محكم تر و قاطع این است كه تیم ایران مقابل روسیه ۴ بر ۳ پیروز شد و گام محكمی به سوی كسب عنوان قهرمانی برداشت. اگر روس ها یك تیم قوی با كشتی گیران عنوان دار را به تهران می فرستادند این پیروزی ممكن می شد؟ به طور قطع خیر زیرا در تیم روس ها هیچ كشتی گیر طراز اول و عنوان دار و قهرمان جهان و المپیك دیده نمی شد و حداكثر عناوین آنها قهرمانی در مسابقات جوانان جهان یا رقابت های قهرمانی اروپا بود.

● استقبال تماشاگران

مثل همیشه تماشاگران مشتاق كشتی ایران به این مسابقات رونق دادند و با حضور در سالن ۱۲ هزار نفری ورزشگاه آزادی به تشویق كشتی گیران ایرانی پرداختند. هر چند در شب آخر مسابقات خیلی توی ذوق آن می خورد و تیم ایران در ثانیه های پایانی مغلوب آذربایجان شد. هیچكس انتظار این شكست را نداشت و همه نگران و دلخور شدند و بسیاری سالن كشتی را ترك كردند. این در حالی بود كه تیم ملی كشتی ایران در صورت درایت و تیزهوشی مسئولان به راحتی بر سكوی اول قرار می گرفت.

● بی تدبیری كادرفنی

كادرفنی تیم ملی كشتی مركب از محسن كاوه، غلامرضا محمدی، ابراهیم مهربان نتوانستند بهترین سرمایه ها را بر روی تشك بفرستند و از آنها به موقع استفاده كنند. در مسابقات كشتی جام جهانی این طور نیست كه مثل مسابقات قهرمانی جهان هر تیم در هر وزن فقط از یك كشتی گیر استفاده كند و اجازه انتخاب دارد. مربیان با شناخت از قدرت تیم های مقابل نیروهایشان را تقسیم می كنند تا در مسابقات صبح و بعدازظهر خسته نشوند. همچنین در نظر دارند كه در مسابقاتی كه حریف قوی نیست دستشان رو نشود و رقبای آنها را ارزیابی نكند برای مثال زامپولات تدیف همه كاره تیم روسیه در مسابقه روز اول به ۶ نفر از نفرات خود استراحت داد و بعدازظهر آنها را قبراق و سرحال به مصاف تیم كشتی ایران فرستاد؛ كادرفنی تیم ایران اما چشم بسته عمل كرد. همه می دانند كه رضا یزدانی یك كشتی گیر قدرتی است كه با قدرت بدنی اش حریفان را از پا می اندازد. رضا یزدانی خیلی وزن كم می كند و آقایان می توانستند صبح روز دوم به او مبارزه ندهند و برای بعدازظهر و دیدار فینال او را آماده نگه دارند اما او را خسته به مصاف نوروز تمرزاوف آذربایجانی فرستادند تا كشتی را ببازد و كار تیم ایران را سخت و دشوار كند. در این باره باز هم صحبت به میان می آوریم.