در این مطلب می خواهیم به نقد یك مصاحبه بپردازیم. رییس كمیته داوران در گفت وگو با برنامه دایره طلایی، پاسخ هایی به سعید اصغری گزارشگر برنامه داد كه با استناد به دلایل ذیل، جای درنگ و تفسیر بسیار دارد. پرسش های عادی آن مصاحبه به پاسخ های غیر عادی منتهی می شدند. ابتدا باید مجدداً اذعان كنیم كه بركناری خالدی بعد از دهه ها حكمرانی بر متن و حاشیه داوری كشتی ایران، رخداد فرخنده ای بود كه با استقبال گسترده خانواده زحمتكش داوران كشتی در ایران و همچنین مقامات عالیرتبه فدراسیون جهانی مواجه شد.

اكبر طهماسبی مسؤولیت سنگینی را عهده دار شده و برای ترمیم برخی نابسامانی ها و نقصان ها كه یادگارهای گذشته اند، روزها و هفته های سختی را در پیش دارد. مجدداً حسن انتصاب فدراسیون كشتی را می ستاییم و امیدواریم این تحولات مثبت همچنان ادامه یابد. رنسانس یزدانی خرم در كشتی را نباید خاتمه یافته قلمداد كرد. خانه تكانی در امور جاری كشتی ایران باید با همین سرعت ادامه یابد. یزدانی خرم اگر خواستار موفقیت است و اگر می خواهد نامش را در تاریخ كشتی ایران ماندگار كند، باید اقدام پسندیده اش در كمیته داوران را به چند قسمت دیگر نیز تسری دهد كه قطعاً بعد از سه سال مدیریت بر ورزش اول كشور، حساب تمام نقاط تاریك و روشن كشتی ایران دستش آمده و به خوبی واقف است كه گاهی به رغم تمام پیش بینی ها، چرا چرخ های كشتی از شتاب می افتند و حتی از حركت باز می ایستند.

سعید اصغری از طهماسبی پرسید، شما در اصفهان از مداخله آقای صنعتكاران در امور داوری دلگیر شدید، حالا چطور نحوه همكاری تان با صنعتكاران چگونه خواهد بود طهماسبی گفت من مرید آقای صنعتكاران هستم! اصغری این بار از چگونگی تعامل طهماسبی با رییس فدراسیون كشتی پرسید. طهماسبی مجدداً گفت من مرید آقای یزدانی خرم هستم. طهماسبی سپس تأكید كرد كه این سؤالات بو دار هستند. یاد دوران مدیریت طالقانی بر فدراسیون كشتی افتادیم. روزهایی كه منصور مهدی زاده منتقد تمام عیار فدراسیون طالقانی بود. مهدی زاده به ما كشتی نویسان می گفت كه رسالت ما چنین است و چنان و خدای نكرده اگر لحظه ای از انتقاد باز بمانیم، به شرافت قلم خیانت كرده ایم اما همین كه مهدی زاده به فدراسیون كشتی آمد تا با یزدانی خرم همكاری كند، هیچ كس حق نداشت بنویسد. آقای مهدی زاده، كمیته فنی تحت ریاست شما یكی از بی معنا ترین كمیته های فنی تاریخ كشتی ایران و بلكه جهان است. نتیجه اش را هم در باكو دیدیم. همان باكو كه خود مهدی زاده هم در معیت لشكر همراهان خارج از شمارش فدراسیون كشتی بود.

آقای طهماسبی عزیز، اگر هدف شما اعتلای كیفیت داوری كشتی ایران و نهادینه كردن عدالت در این كمیته است، از هیچ سؤال و انتقادی گریزان نباشید. به جای بو كردن سؤال ها، به هدفی كه دارید بیندیشید. شما این اختیار را دارید كه بیرون از محیط كار، مرید هركسی كه دل تان می خواهد باشید اما ریاست بر كمیته داوران كه یك كمیته تخصصی و مستقل است، یك امر شخصی نیست كه رییسش بخواهد تصمیم بگیرد مرید این و آن باشد.

آقای طهماسبی عزیز، مسائل اصفهان، فریم به فریم در یادها مانده و نوارهایش هم در آرشیوها موجود است. شما چنان از مداخله در امر داوری به ستوه آمدید كه با عصبانیت هرچه تمام تر، كاپشن خودتان را پوشیده و حتی سالن مسابقه را ترك كردید. وساطت سید محمد یوسف نژاد باعث شد تا پس از نیم ساعت به سالن برگردید. ای كاش در مصاحبه تان نیز خیلی شفاف و صادقانه می گفتید كه من در اصفهان از حقانیت داوران دفاع كردم و باز هم چنین خواهم كرد. خصوصاً كه رییس هم شده اید. كمیته داوران فدراسیون كشتی مرید نمی خواهد، مدیر می خواهد. در اصفهان، به قول عادل، حق و حقانیت كاملاً با شما بود كه می خواستید از كیان داوری دفاع كنید و تسلیم پرخاش ها و فریادهای این و آن نشدید.

مرید در فرهنگ لغت یعنی شاگردی و اطاعت و فرمانبرداری از مراد. یعنی هر آن چه مراد بگوید و بخواهد را باید بپذیریم و گریزی از آن نداریم اما كمیته داوران یعنی جایی كه سلیقه اشخاص بی معناست و حرف اول و آخر را قانون و مقررات می زند. این كه طهماسبی با آن پاسخ ها می خواست فروتنانه مراتب احترام خود را به بزرگترها نشان بدهد نه تنها هیچ ایرادی ندارد بلكه پسندیده و در خور تقدیر هم هست اما مریدی ایشان امری است شخصی و كاملاً باید خارج از چارچوب كمیته داوران باشد. كمیته داوران مدیر می خواهد نه مرید. در عین حال كه طبق چارت اداری فدراسیون های ورزشی، مسؤول كمیته داوران بعد از رییس فدراسیون كشتی باید تحت نظر دبیر فدراسیون كشتی باشد نه نایب رییس كه اصولاً پستی تشریفاتی محسوب می شود.