ریاست فدراسیون کشتی با تغییر کادر فنی تیم ملی کشتی آزاد و پس از آن برکناری رئیس کمیته داوری کشورمان نشان داد که حالا پی به دلایل انتقاد منتقدان مبنی بر استفاده بی جهت فدراسیون از مهره های سوخته برده است.

هیچ شک و تردیدی در خصوص اینکه مردان تصمیم گیرنده کشتی ایران طی چند سال اخیر،نسبت به همقطاران خارجی شان مسن ترین محسوب می شوند،وجود ندارد.

به عنوان مثال پیش از آغاز المپیک مدیران و مربیانی که می بایست سی سال پیش از سمتهای خود استعفا می دادند و عطای پست و مقام را به لقایش می بخشیدند،مشغول به فعالیت شدند و طبیعتا به عنوان مخالفان قطعی و اصلی علم مداری،ناخواسته در جهت سقوط چند پله ای ورزش اول ایران در محافل بین المللی حرکت کردند.

محمد علی صنعتکاران،محمد ابراهیم سیف پور،محمدرضا نوایی،محمود معزی پور و محمد دلیریان روی هم رفته نزدیک به ۳۰۰ سال سن داشتند؛ولی بر خلاف هم دوره های خارجی خود که اینک صاحب منصب های تشریفاتی در فدراسیون های کشتی کشورشان هستند،عهده دار امور کلیدی شدند.

در این میان کمیته داوران در امر بها دادن به پیرمردهای محترم اما از کار افتاده، گوی سبقت را از سایر کمیته ها ربود و رئیس فدراسیون کشتی پای سوت به دستان دیروز که همگی رنگ موی سرشان بسیار سپید تر از دندانهایشان شده بود را به فدراسیون باز کرد تا جوانان انرژیک جامعه داوران با دستان همتایان پیشکسوت پس زده شوند.

به هر حال خوشبختانه بعد از المپیک تغییراتی در کادرهای مختلف انجام گرفت که فعلا باد تحولات فدراسیون به سمت کمیته داوران وزیده،رئیس ۷۰ ساله آن را از صندلی ریاست جدا کرده و داوری جوانتر را جانشین او کرده است.

با این وجود امیدواریم که محمدرضا یزدانی خرم باز هم این رویه را ادامه داده و داستان همیشگی اعتماد صرف به هم سن و سالانش را به دست فراموشی بسپارد و گوش چشمی به فواید اکسیر جوانی داشته باشد.

حسین زارعی