مشتركان برق، امسال همه با خاموشی های تابستانی آشنا شدند؛ این غافلگیری مشترك، نه فقط به خاموشی خانه ها و مغازه ها، كه به صف های جایگاه های گاز و بنزین و بانك ها هم رسید؛ و اگر خسارت قطعی برق صنایع و اتلاف وقت نیروی كار را هم به آن اضافه كنیم به راحتی مشخص خواهد شد، آثار اجتماعی و اقتصادی این داستان تا كجا كشیده شده است.

دعوت یكباره مردم به صرفه جویی ۱۰ درصدی و توزیع گسترده لامپ های كم مصرف هم چندان در بالانس كردن تولید و مصرف برق مؤثر نبود و نشان داد «فرهنگ سازی مصرف» هرگز، آنی نیست. گفت وگوی ما با سید پرویز فتاح فقط به خاموشی اختصاص یافت؛ در جایی كه او خشكسالی و كمبود اعتبارات را از دلایل اصلی قطعی برق عنوان كرد. فتاح از رسانه ها گله مند است و از مجلس می خواهد صدای برق را بشنود؛ جدول ساعات خاموشی های تهران و استان ها كما كان جمعه ها منتشر می شود ولی از دو هفته پیش، از زمان انجام مصاحبه ما با وزیر نیرو خاموشی ها تمام شده است! فتاح در پایان این مصاحبه تأكید كرد در آب بیش از برق مشكل داریم.‎

● آقای فتاح! مقامات آگاه عنوان می كنند در ابتدای وزارت شما گزارشی به دستتان رسیده است كه در آن تأكید شده ایران تا دو سال دیگر با قطعی برق مواجه می شود. آیا این صحت دارد و اگر صحت دارد شما چه اقدامی انجام دادید؟

▪ منظورتان این است كه آنها پیش بینی خشكسالی كرده بودند

● نه پیش بینی كرده بودند مصرف به شدت افزایش خواهد یافت.

▪ ببینید دوتا مسئله را باید از هم جدا كرد. اتفاق امسال واقعاً حسابش جداست. این وضعیت برق آبی ها و سدهاست كه می بینید؛ ترازش هم موجود است اما اینكه می فرمایید رشد مصرف از نیروگاه سازی بیشتر بوده را تأیید می كنم؛ اصلاً تعبیر ما هم همین بوده است.

● پس چنین گزارشی به شما رسیده بود؟

▪ نه چنین گزارشی به ما نرسیده ولی تحلیل ما برای دولت و مجلس هم همین بوده است و از آنها سؤال كردیم شما كه قیمت برق را ثابت نگه داشتید اجازه می دهید هر اندازه مصرف صورت گیرد ما به آنها گفتیم كه اگر چنین وضعی صورت گیرد هرگز نمی توانید پاسخگو باشید؛ حالا خشكسالی بهانه اش شده است.

● آقای مهندس، شما بارها علت خاموشی ها را به خشكسالی، كم آبی و افزایش مصرف برق نسبت دادید؛ اگر شما این افزایش مصرف را پیش بینی كرده بودید، چرا به اندازه نیاز در صنعت برق سرمایه گذاری نكردید؟

▪ روال ما این بوده كه آنچه از طرح های دولت های قبل اعم از سد و نیروگاه باقی مانده را انجام دهیم. شاید یك مورد هم سراغ نداشته باشید ما به كاری كه از قبل نیمه تمام مانده خرده گرفته باشیم؛ ممكن است از نظر فنی بحث داشته باشیم اما در بقیه موارد كار را ادامه داده ایم. البته وقتی می گوییم نیروگاه های نیمه تمام به این معنی نیست كه ۹۰ درصد كار انجام شده و فقط ۱۰ درصد باقی مانده است. نیروگاه هایی مثل جهرم و ارومیه بوده اند كه فقط ۱۰ درصد پیشرفت فیزیكی داشته اند ولی ما نیروگاه ارومیه را تمام كردیم.

● یعنی شما سرمایه گذاری نكردید؟

▪ همین كه نیروگاه ۱۰ درصدی را به ۱۰۰ درصد پیشرفت ساخت رساندیم، كار زیادی انجام دادیم. تازه پروژه ها كه در ابتدا هزینه بر نیستند؛ همین پروژه هایی كه ما به اتمام رساندیم همه سرمایه گذاری بوده است ولو این كه ۹۵ درصد پیشرفت داشته باشد و ما تنها ۵ درصد انجام داده باشیم. اما یك سری پروژه هایی را مثل نیروگاه خرم آباد، اردبیل، عسلویه، چابهار، خرمشهر، علی آباد و پره سر در دولت نهم شروع كردیم. ۵ واحد نیروگاه جهرم تا به حال وارد مدار شده، ۳ واحد نیروگاه اردبیل، چابهار و خرمشهر نیمه دوم سال وارد مدار می شود و الآن هم در مصوبات استانی می بینید كه نیروگاه سازی هم وجود دارد.

رشد سرمایه گذاری و مبالغ سرمایه گذاری در سال های حضور شما چقدر بوده است

آنچه باید و می توانست انجام شود انجام شده است اما ممكن است بگویید به جای ۵ هزار مگاوات باید ۱۰ هزار مگاوات انجام شده است كه باید عرض كنم امكان این كار وجود نداشته است و اصلاً از توان مملكت خارج بوده است. ما طبق قاعده ای كه در دولت به تناسب توانمندی و بودجه وجود دارد داریم عمل می كنیم.

● خب؛ چقدر باید سرمایه گذاری می كردید؟

▪ این را نمی توانم بگویم به نظر من هرچه بیشتر، بهتر. خوشبختانه طی ۲ سال گذشته تولید نیروگاه هایمان از مصرف جلوتر بوده است.

این دو علت داشت، هم واحدهای جدید را به مدار آوردیم و هم مصرف را (طی سال ۸۵ تا ۸۶) كم كردیم. به عبارت بهتر این میزان كاری كه انجام شده به هرحال یك توفیق بوده است.

● پاسخ سؤال مان را نگرفتیم؛ عدد سرمایه گذاری چقدر بوده است؟

▪ عددی نمی توانم خدمت شما بدهم. به هرحال تمام واحدهایی كه به افتتاح رسیده، مثل هر نیروگاه، ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد تومان هزینه داشته است. واحدهایی هم بوده كه قسمتی از آنها در دولت های گذشته انجام شده كه ما باید خط كش بگذاریم تا میزان دقیق سرمایه گذاری در این دولت مشخص شود. از طرف دیگر قانون برنامه چهارم به دولت اجازه نمی دهد كه اصلاً در ساخت نیروگاه ها سرمایه گذاری كند؛ تازه اصل ۴۴ قانون اساسی تأكید كرده كه نیروگاه های موجود را هم كه ساختیم، باید واگذار كنیم.

به هرحال شما می دانستید مصرف چقدر خواهد شد؛ همین كافی بود كه شما تكلیف خودتان را بدانید

نه. ببینید، شما اگر سؤال كنید ۴ هزار یا ۴ هزار و ۵۰۰ مگاوات برق كافی است. من جواب می دهم قطعاً كافی نیست. اگر ما بخواهیم تمام نیاز صنعت، انشعابات و روستاها، معابر و شهرك های جدید را پاسخ دهیم. قطعاً این میزان كفایت نمی كند. در حال حاضر تقاضایی حدود ۷ تا ۸ هزار مگاوات برق از سوی صنایع داخل صف است و هر سال هم بیشتر می شود. به هرحال برق صنایع ۲۰ تومان است، برق كشاورزی هم ۱۵ ریال؛ مصارف خانگی هم همینطور؛ مردم بدون دغدغه لوازم برقی پرمصرف می خرند و مغازه ها برای فروختن هندوانه لامپ ۸۰۰ وصل می كنند. می بینید این تقاضا مدام در حال افزایش است.

● مردم یك استدلال دارند؛ می گویند چرا وقتی نفت ۱۲ دلار بود هیچ مشكلی نبود اما الآن كه نفت ۱۰۰ دلار شده هم در زمستانها قطعی گاز داریم و هم در تابستانها قطعی برق، شما به عنوان یك دولتمرد چه پاسخی به این ابهام دارید؟

▪ اولاً من كه مسئول گاز نیستم. حتماً آن بخش هم دلایلی دارد كه عنوان شده است. ثانیاً قطعی برق ربطی به این موضوعی ندارد كه شما می فرمایید. ما امسال یك خشكسالی بی سابقه داریم كه در طول ۸۰ سال گذشته بی سابقه بوده است؛ اثراتش را هم می بینید. هنوز هم به اعتقاد من رسانه ها به این موضوع عمیق نگاه نمی كنند تا ببینند چه تأثیر عمیق اجتماعی و اقتصادی گذاشته است. آورده رودخانه های ما ۸۰ درصد كم شده و میزان بارش ۵۲ درصد كاهش داشته است هیچكس نمی تواند كاری انجام دهد چرا كه كاهش بارندگی باعث شده كه نیروگاه های برق آبی ما نتوانند تولید برق داشته باشند. ما صنعت برقمان را به برق آبی وابسته كردیم. قبل ازانقلاب ۲ هزار مگاوات برق آبی داشتیم ولی الآن ۷۵۰۰ مگاوات. این رشد ۴ برابر شده در حالی كه ما طی این مدت نتوانستیم سایر نیروگاه های غیرآبی را درست توسعه دهیم. به عبارت بهتر وابستگی برق از سال ۸۱ به حوزه برق آبی ۳‎/۵ تا ۴ برابر شده است. خوب؛ زمانی كه خشكسالی نبوده این مشكل را نداشتیم اما امسال این طور شده است. بنابراین ما كمبودی پیدا كردیم كه نمی توانیم مثل سالهای گذشته برق آبی تولید كنیم و تمام این خاموشی ها هم مربوط به آن است. نیروگاه های برق حرارتی ما محكم و پرقدرت در حال تولید هستند و اگر شما نیروگاهی پیدا كردید كه خوابیده باشد من جایزه می دهم؛ منتهی قسمت برق آبی را الآن از دست دادیم.

● شما فكر نمی كردید كه اگر بارندگی صورت نگیرد تولید از نیروگاه های برق آبی هم به حداقل می رسد؟

▪ من از شما می پرسم؛ به اعتقاد شما اگر این پیش بینی را می كردیم چكار می توانستیم بكنیم

● نمی توانستید رایزنی كنید خرید برق انجام دهید؟

▪ كشورهای اطراف ما مثل تركیه واردكننده برق هستند؛ خودشان هم مشكل دارند؛ عراق كه خودتان وضعیتش را می بینید؛ نصف مملكتشان خاموش است؛ افغانستان هم كه كاملاً خاموش است و پاكستان هم قسمت شرقی اش برق ندارد. ما فقط از ۳ كشور شمالی تركمنستان، آذربایجان و ارمنستان به میزانی حداكثر ۱۵ هزار مگاوات می توانیم برق وارد كنیم.اینها هم كشورهایی هستند كه تمام شبكه برقشان به یك سوم ظرفیت ما هم نمی رسد.

● شما این موضوع را فقط به كشورهای همسایه ربط می دهید در حالی كه شركت EGL سوئیس قرار است كه گاز را از ایران بخرد؛ از زیر دریای آدریاتیك عبور بدهد و در آلبانی و ایتالیا برق تولید كند. شما نمی توانستید از كشورهای دورتر برق وارد كنید؟

▪ این طرح كه یكساله نمی تواند انجام شود. ما تلاش كردیم شبكه برقمان را به روسیه وصل كنیم كه از پرقدرت ترین شبكه های دنیاست؛ چون هم اتمی دارد، هم برق آبی و حرارتی. ما سال گذشته با این كشور، یك تفاهم نامه ای را امضا كردیم كه از طریق آذربایجان بتوانیم برق روسیه را وارد كنیم. اگر این اتفاق بیفتد ما می توانیم از قدرت شبكه روسیه استفاده لازم را ببریم. از طرفی موقعیت كشور ما طوری است كه برق را نمی توانیم وارد كنیم. انتقال برق از فاصله بسیار دور به صرفه نیست و این با گاز فرق دارد. تلفات برق در طول مسیر زیاد است و دچار افت ولتاژ می شود.

● شما قبلاً در صحبت هایتان اشاره كرده بودید كه این خشكسالی در ۴۰ سال اخیر بی سابقه بوده است چطور شد كه امروز می فرمایید در ۸۰ سال اخیر بی سابقه بوده

▪ آماری كه به صورت ثبت شده داریم ۴۰ ساله است اما قبل از آن از آنجا كه تجربه علمی در كشور ضعیف بوده اطلاعات ثبت آماری وجود ندارد؛ ولی به صورت اسنادی هست. بزرگان به یاد دارند كه این خشكسالی بی سابقه بوده؛ حتی كسانی كه كنار «كرخه» زندگی می كنند می گویند در طول تاریخ به یاد ندارند ورودی آب كرخه فقط به ۶ متر (مكعب بر ثانیه) رسیده باشد. تشكیل وزارت آب و برق هم از سال۱۳۴۸ بوده كه آمارها وجود دارد ولی قبل از آن آب و برق جدا بوده و ساختارش فرق می كرده است.

● ما می دانیم كه برق را نمی توان ذخیره كرد اما امكان این هست كه بتوان ظرفیت های اضافی تولید ایجاد كرد، شما در این مورد چه اقدامی انجام دادید؟

▪ ما باید به استانداردهای تولید متناسب با رشد سالانه مصرف برسیم. این عدد در دنیا ۲۵درصد است. یعنی باید ۲۵درصد به میزانی كه تولید می كنیم اضافه كنیم تا به هر دلیل خاموشی نداشته باشیم؛ به این میزان تولید عملی می گویند كه باید درظرفیت های تولید وجود داشته باشد؛ به عبارتی باید ظرفیت مازاد تولید ایجاد شود.

● برای ذخیره سازی چكار كردید؟

▪ برای این كار هم زمینه سازی شده.

● چقدر؟

▪ الآن برای ساخت ۳۰ هزار مگاوات ظرفیت حرارتی جانمایی شده و مجوز دادیم اما پول نداریم كه آنها را بسازیم. در عین حال ۷۶۰۰ مگاوات نیروگاه برق آبی هم در حال ساخت است نیروگاه هزار مگاواتی بوشهر (اتمی) هم كه در حال ساخت است. ما نیروگاه های بادی را شناسایی كردیم؛ جانمایی هم كردیم؛ اطلس باد تهیه شده؛ روی نیروگاه های خورشیدی مطالعه شده و در مجموع اساس كار را آماده كردیم. اگر دولت و مجلس از نظر مالی حمایت كنند مشكلی در اجرای آن نمی بینیم.

● خب؛ چه راهكاری پیشنهاد دادید بالاخره باید برایش تدبیری اندیشیده شود.

▪ وقتی می بینیم دولت توانش محدود است می گوییم غیردولتی ها بیایند بسازند. الآن بخش خصوصی برای ساخت ۲۲ هزار مگاوات نیروگاه با وزارت نیرو توافق نامه امضا كرده است. ما هم تضمین كردیم كه برق را از آنها بخریم.

● به قیمت جهانی می خرید؟

▪ نه؛ چون ما سوخت را به قیمت جهانی به آنها نمی دهیم.

● اما آنها علاقه مندند كه سوخت را به قیمت جهانی از شما بخرند در عوض بتوانند برقشان را بین المللی بفروشند و یا صادركنند؟

▪ خب؛ آن قانون می خواهد كه باید مجوز مجلس را بگیریم.

● غیر از آن چرا تا به حال بخش خصوصی حضور گسترده ای نداشته؟

▪ آنها می خواهند مطمئن شوند كه ما برق را به چه قیمتی و با چه فرمولی می خریم؛ در عین حال آنها خواستار این هستند كه تضمین های لازم را برای قطعیت دریافت سوخت حتی در فصول سرد از ما بگیرند. الآن اینها برایشان ابهام است. ضمناً آنها می گویند ما ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد تومان پول نداریم نیروگاه بسازیم؛ می گویند دولت به ما از حساب ذخیره ارزی وام بدهد ما حاضریم نیروگاه هایمان را در تضمین بازپرداخت وام بگذاریم. دولت وام می دهد اما روندش كند است.

● چرا؟

▪ ما این تمرین را در دولتهای گذشته نداشتیم؛ همیشه دولت پول داده و وزارت نیرو هم نیروگاه ساخته است. اما آمدن بخش خصوصی روی قاعده حرفه ای است؛ دولت می گوید من وام می دهم اما شما بروید با یكی از بانكهای عامل قرارداد ببندید؛ بانك تضمین های محكم می خواهد و سرسختی می كند؛ در عین حال هم بانك ها نمی توانند طبق قانون بیش از ۲۰درصد سرمایه خود را در اختیار یك مشتری قرار دهند. ما حتماً این موضوع را حل خواهیم كرد.

● پس با توجه به این محدودیت ها تا زمانی كه بخش خصوصی جلو نیاید دیگر شاهد نیروگاه سازی نخواهیم بود؟

▪ ما نیروگاه های قبلی را می سازیم. شما توجه كنید كه ما هنوز نتوانسته ایم از بار نیروگاه های دولتی شانه خالی كنیم. ما در حال حاضر با یك ترفند قانونی داریم سرمایه گذاری هم می كنیم. می گوییم نیروگاه های حرارتی ناقص است و باید یك واحد بخار هم كنار آنها احداث شود كه هم راندمانش ۵۰درصد افزایش می یابد و هم سوخت نمی خواهد، ما با این روحیه داریم سرمایه گذاری های دولتی را ادامه می دهیم.

خوب؛ ما از بحث خصوصی های بخش داخلی خارج شویم. شما چندان در جذب سرمایه گذاری خارجی هم موفق نبوده اید شما با زنل عربستان سعودی از دو سال پیش تا به حال دارید مذاكره می كنید.

آنها نگاه می كنند ببینند ما چه گلی سر سرمایه گذاران داخلی زدیم ضمن آنكه می دانند ما به بخش داخلی بیشتر توجه می كنیم و تازه محدودیت برای آنها هم بیشتر است. آنها می گویند جایی می رویم كه برای سرمایه گذاری مطمئن باشد. ما اگر این باب را باز كنیم و موانع را برطرف كنیم هم داخلی ها می آیند، هم خارجی ها، اصلاً نیازی نیست دولت به خودش زحمت بدهد. این اتفاقی است كه در اروپا، چین و ژاپن افتاده و همه می دانند این صنعت (برق) بسیار هم پرسود است.

● آقای وزیر، سال اول وزارت شما با سال اول برنامه چهارم همزمان بود پیش بینی برنامه چهارم از مصرف برق چه بود و آیا شما به آن واقف نبودید؟

▪ من آن موقع برای گرفتن رأی اعتماد از مجلس، آمارهای گزارشم را از وزارت نیرو گرفتم، آن موقع عدد نصب شده نیروگاهی ۳۹ هزار مگاوات بود و الان شده ۴۹ هزار و ۵۰۰ مگاوات؛ كه تا آخر برنامه چهارم به ۵۶ هزار مگاوات می رسد. ما فكر می كنیم از این برنامه خیلی عقب نیستیم، به هر حال واقعیت ها نشان داد كه مصرف ما بیشتر از آن را طلب می كند؛ شاید پیش بینی برنامه چهارم هم درست نبود.

● امسال سدها هم در این همه خاموشی ها دخیل بودند. برای حل مشكل مالی نیروگاه های برق آبی فكری كردید؟

▪ امسال معلوم شد كه ما هم برق نیاز داریم هم آب. لذا عنایت دولت و مجلس به برق آبی ها باید بیشتر شود؛ بودجه باید بگذارند؛ الان كاری نشده ولی پیشنهادی كه ما به دولت دادیم این است كه بودجه برق آبی ها را ۱۰۰ درصد بدهند؛ تخصیص بودجه عمرانی تا حالا ۷۰ درصد ابلاغ شده كه ما گفتیم آبی ها را استثنائاً ۱۰۰ درصد بدهند؛ البته این هم كفایت نمی كند، اصل اعتبار ضعیف است؛ ۳۰ درصدش را هم بدهند ضعیف است.

● مگر شما محدود نیستید كه دیگر سرمایه گذاری نكنید؟

▪ هنوز برای ساخت نیروگاه های برق آبی مجاز هستیم.

● یك برآیندی از میزان تولید می دهید؟

▪ امسال تا الان ۹۵۰ مگاوات واحد جدید وارد مدار كردیم اگر اعتبار دچار نوسان شود دو هزار مگاوات دیگر هم به آن اضافه خواهد شد؛ این ها همه نیروگاه های برق حرارتی هستند؛ امسال برق آبی نداریم. اتمی را هم حساب نكردیم. واحدهای بخار نیروگاه های سیكل تركیبی هم هست كه تا پیك مصرف سال آینده به ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ مگاوات می رسد. یعنی بین ۳ تا۳۵۰۰ مگاوات تا پیك سال آینده به تولید اضافه می شود.

● مصرف را پیش بینی كردید؟

▪ بله؛ اگر هیچ اقدامی در مورد نرخ گذاری برق نشود امسال هشت درصد رشد مصرف برق داشتیم سال آینده هم همین طور خواهد بود.

یعنی سال آینده ۸ درصد به بالاترین میزان مصرف امسال كه ۶ مردادماه به ۳۷ هزار و ۵۰۰ مگاوات رسید اضافه می شود.

كمااینكه پیش بینی امسال ما هم همین طور بود؛ اگر برق آبی ها نصف ظرفیتشان را هم تولید می كردند می توانستیم تا ۳۸ هزار مگاوات را هم جواب دهیم. اگر شرایط كمی بهتر شود ما تا حدود زیادی می توانیم مشكل را حل كنیم.

● منظورتان از «تا حدودی» چیست یعنی امكان قطعی برق در سال آینده هم وجود دارد چطور می شود حل كرد؟

▪ این یك برآورد است، ممكن است برآوردها كمی تغییر كند كه اینها را می شود حل كرد. بحث اصلی ما رشد مصرف و قیمت گذاری است. اگر دولت نرخ ها را عوض كند این هشت درصد رشد مصرف كاهش پیدا می كند؛ اصلاً چه كسی گفته باید این اضافه تقاضا هشت درصد باشد؛ چرا ما باید تابعی از مصرف باشیم. كدام دولت در دنیا این كار را می كند؛ ما می توانیم مصرف را كنترل كنیم.

● پس معتقدید كه با این وجود سال آینده شاهد خاموشی های برق خواهیم بود

▪ اگر كمك نشود بلكه قطعاً دوباره هم قطعی برق خواهیم داشت.

● به بحث لزوم افزایش قیمت اشاره كردید؛ مجلس قبل طرح تثبیت قیمت ها را تصویب كرد كه برق هم شاملش هست. مگر شما نباید این مصوبه را اجرا كنید

▪ وزارت نیرو از اول مخالف این طرح بود؛ حتی دولت قبل هم برای این طرح (ثابت ماندن قیمت برق و انرژی) به مجلس لایحه نداده است. مجلس راساً خودش طرح تثبیت قیمت ها را تصویب كرده است. حتی در جلسه ای كه اخیراً با آقای لاریجانی، رئیس مجلس داشتیم، ایشان گفتند دولت لایحه بدهد ما بررسی كنیم، گفتم اگر برای اصل این طرح دولت قبل لایحه داده كه ما برای اصلاحش لایحه بدهیم ما به عنوان متخصص، فرمول فعلی برق كشور را به صلاح نمی بینیم؛ چون در این پنج سال دیدیم كه صنعت برق به چه روزی افتاده است. هیچ چیزی نمانده كه به نرخ پنج سال پیش امروز هم به فروش برود. اگر می خواهند برق را مفت بدهند ما هم باید یك جایی تأمین مالی شویم. این كه شما می گویید سرمایه گذاری نكردید باید از كجا بیاوریم

● خوب؛ باید از مردم بگیرید

منطقی ترین حالت این است؛ صنعت برق در دنیا هم همین طور است نه تنها از دولت پول نمی گیرد، بلكه یك مقدار هم پول می دهد. آنها بر مبنای درآمد خودشان میچرخند؛ ما هم تجربه كردیم گرفتن پول (از دولت و بانك مركزی) كار بسیار مشكلی است در حالی كه صنعت برق اضطرار است. ولی اگر پولمان را روی قبض بگیریم نقد است در حالی كه پول گرفتن از دولت نسیه است. دخل و خرج صنعت برق باید بالانس شود؛ اگر این اتفاق نیفتد وضعیت صنعت برق بسیار مخاطره آمیز خواهد شد.

● چقدر پول نیاز دارید

▪ از ۷۵ تومان پول برق، ۳۱ تومان سهم برق و ۴۶ تومان سهم سوخت است اما به ما ۱۷ تومان می دهند كه ما می خواهیم ۱۴ تومان باقیمانده را هم در اختیار ما قرار دهند. این ۳۱ تومان می شود ۳‎/۲ سنت. برق در كشور همسایه تركیه هم ۱۱ سنت است. اكوادور هم همین طور و در اروپا از ۱۹ تا ۸ سنت متفاوت است.

آنها درآمدهایشان هم با ما متفاوت است؛ یك خبرنگار در اروپا ۵ هزار دلار در ماه حقوق می گیرد.

ما كه نگفتیم ۱۱ سنت؛ همان ۳ سنت را به ما بدهند كافی است.

● اگر این مقدار را به شما بدهند راحت سرمایه گذاری می كنید

▪ نه هر مقدار؛ بستگی دارد؛ ما یك مقدار هم كمبود انباشته داریم؛ دولت باید دست ما را بگیرد وقتی كه دخل و خرجمان یكی شد آن وقت سرمایه گذاری هم می تواند انجام شود.

● در بودجه ۸۸ تصمیم دارید برق را گران تر كنید

▪ افزایش قیمت برق در بودجه نمی تواند اتفاق افتد. قانون برنامه چهارم هم فكر این كار را كرده است؛ آنهایی كه طرح تثبیت قیمت ها را دادند، می دانستند چكار كنند. آنجا گفتند اگر دولت می خواهد نرخ را عوض كند باید تا پایان شهریور به مجلس لایحه ببرد؛ نگفتند در بودجه بیاورد، راهش را از بودجه خارج كردند.

● حالا این كار را می كنید لایحه می دهید

▪ ما پیشنهاد را دادیم؛ سال گذشته و سال ۸۵ هم این پیشنهاد را به دولت داده بودیم ولی همه باید بنشینند در مورد این موضوع تصمیم گیری كنند.‎