احمد نادعلیان در سفر به آفریقای جنوبی ماهی‌هایش را به آب‌های جنوبی‌ترین نقطه آفریقای جنوبی سپرد و به این ترتیب ماهی‌های حجاری شده این هنرمند در آب‌های چهار گوشه جهان رها شدند.

«احمد نادعلیان» كه به تازگی از سفر به آفریقای جنوبی و شهر كیپ‌تاون بازگشته است در گفت و گو با خبرنگار هنرهای تجسمی فارس درباره این سفر گفت: من از طریق پست الكترونیك هنرمندی به نام «سایمون مكس» به آفریقای جنوبی و همكاری در یك پروژه هنر محیطی دعوت شدم و به این ترتیب راهی این سفر شدم.

وی با ابراز خرسندی از سفر به آفریقای جنوبی اظهار داشت: برای من این سفر بسیار مهم بود، چون اولین بار كه در سال ۱۳۹۰ میلادی گذرنامه دریافت كردم به دلیل حاكمیت رژیم نژادپرستانه،اجازه نداشتم به آنجا سفر كنم، آفریقای جنوبی،جامعه‌ای مركب از آفریقایی و غربی است و در این سفر احساس كردم كه بعد از گذشت ۱۵ سال از اتمام حاكمیت رژیم نژادپرستانه آپارتاید، هنوز بین نژاد سیاه و سفید در این كشور اختلاف وجود دارد.

نادعلیان با اشاره به سفرهای خود طی ۱۲ سال گذشته و اهمیت سفرش به آفریقای جنوبی گفت: من پیش از این به سرزمین‌های بسیاری سفر كرده‌ام، به غربی‌ترین نقطه جهان در غربی‌ترین نقطه امریكا، به خلیج آلاسكا در مجاورت اقیانوس كبیر شمالی، به شرقی‌ترین نقطه جهان در اقیانوس كبیر شمالی و دریای چین شرقی،به دریای بارنتز در شمال كشورهای اسكاندیناوی و اقیانونس منجمد شمالی نزدیك به قطب شمال و اكنون با سفر به جنوبی‌ترین نقطه آفریقای جنوبی ماهی‌هایم به رودخانه‌های چهار گوشه جهان راه یافته‌اند و نمودار كارهایم به شكل نقش یك گردونه مهر به صورت علامت بعلاوه یا صلیبی بزرگ در چهار گوشه جهان گسترش پیدا كرده است.

این هنرمند محیطی درباره آثاری كه در این كشور خلق كرده است، توضیح داد: در آفریقا روی سنگ‌های بستر رودخانه‌ها و صخره‌های كنار سواحل و كوه‌ها حجاری كردم و ماهی‌های حجاری شده را به رودخانه‌ها هدیه كردم و با استفاده از مهرهای استوانه‌ای نقش‌های بسیاری را بر شن‌های سواحل اقیانوس هند و اطلس جنوبی زدم. مهر ستاره‌های دریایی، یكی از جدیدترین مهرهایم بود كه در این سفر بر سواحل نقش زدم تا به یاد همگان بیاورم كه در اقیانوس میلیون‌ها مخلوق زیبا همچون این ستاره‌ها وجود دارند.

این استاد دانشگاه در ادامه گفت: نقش مار با استفاده از خاك قرمز جزیره هرمز بر روی چهره‌ مردم این كشور و همچنین نقاشی «مار سه سر» روی بدن یك كوسه مرده از دیگر كارهای من در این سفر بود.

وی ادامه داد: مكس دوست داشت كه با هم كار محیطی مشترك انجام دهیم. او با استفاده از زباله‌ها و بازیافت آنها مجسمه می‌ساخت و بیشتر چیدمان مجسمه‌هایی با استفاده از زباله و چیزهای غیرقابل استفاده در طبیعت و محیط كار می‌كرد. او دوست داشت رنگ را در طبیعت تجربه كند و گاهی حجاری‌های من را رنگ‌آمیزی می‌كرد.

نادعلیان با اشاره به تأثیر محیط كشور آفریقای جنوبی بر آثارش گفت: الگوی پوست گورخر آفریقایی كه در این قاره به فراوانی دیده می‌شود، الهامی بود برای اجرای اثری به نام «سیاه و سفید» كه من با استفاده از رنگ سیاه بر روی دستهای سفید و رنگ سفید بر روی دستهای سیاه نقاشی كردم تا آنها را به هم شبیه سازم همچنین حیواناتی را در این كشور دیدم كه روی كارهایم بی‌تأثیر نبودند مثل بز كوهی و زرافه.

نادعلیان كارگاهی گروهی با حضور كودكان آفریقایی هم برگزار كرده است كه در این باره گفت: مكس و من یك كار گروهی با بچه‌های آفریقایی برگزار كردیم و بچه‌ها را تشویق كردیم كه زباله‌ها را جمع كنند و با استفاده از آنها موسیقی اجرا كنند و با نقاشی روی صخره‌ها یك چیدمان محیطی ترتیب بدهند.

نادعلیان در دانشكده «ادن» این كشور نیز سخنرانی داشت كه در این باره توضیح داد: با استفاده از ویدئو پروژكشن تصویر صدف حلقوی را روی صورت مكس انداختم كه نشانی از جامعه چند فرهنگی بود و سعی كردم همین مفهوم چند فرهنگی را با پروژكشن بر روی صورت مكس نشان دهم و مفهومی كه در پس این اثر وجود دارد این است كه مرزهای جغرافیایی،سیاسی،اجتماعی و فرهنگی ما را احاطه كرده است و این پرسش مطرح است كه آیا ما مرزهایمان را شكل می‌دهیم و یا مرزهایمان ما را شكل می‌دهند و ما را تبیین میكنند؟

نادعلیان معتقد است: علی‌رغم همه كشمكش‌های سیاسی، مردم امروز در مقایسه با گذشته، سیال هستند و بیشتر از قبل جا به جا می‌شوند و به این ترتیب فرهنگ‌های بیشتری متولد می‌شود.

وی با تقدیر از دوست و راهنمای هنرمندش «مكس» گفت: در پایان سفرم برای تشكر از خانواده مكس،جدیدترین مهرم را با نشان «بازیافت» به همراه دو ماهی حجاری شده به آنها هدیه كردم.