قانون جدیدی كه براساس آن مدیریت مركز امور تجسمی وزارت ارشاد نظارت پیش از برگزاری نمایشگاه ها را مدنظر دارد، اجرایی نیست. علیرضا سمیعی آذر؛ مدیر اسبق مركز امور تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ در مورد وضع قانون نظارت بر نمایشگاه های گالری ها پیش از برپایی به شبستان گفت: «این جریان قانون نیست بلكه مقرراتی است كه مركز هنرهای تجسمی برای مكانیزم نظارت بر فعالیت های گالری ها وضع كرده است.»

وی افزود: «طبیعتاً در هر دوره این مقررات از سیاست های مركز تبعیت می كند. در دوره ای سیاست وزارت ارشاد حمایت از گالری ها و اعطای مسئولیت ارائه آثار هنری به مدیران گالری ها بود و در این دوره ظاهرا سلب مسئولیت از گالری ها و تقبل آن از سوی مركز هنرهای تجسمی مدنظر است.» وی این مقررات را مقرراتی درون سازمانی دانست و ادامه داد: «مركز هنرهای تجسمی می تواند برای محكم كردن این مقررات آنرا به امضای وزیر ارشاد و یا معاون هنری وی برساند ولی این كار تاكنون صورت نگرفته است.» سمیعی آذر نظارت بر گالری را حق مسلم وزارت ارشاد دانست و اظهار كرد: «این نظارت قانونی بر نمایشگاه های داخلی حق مسلم مركز امور تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است كه شیوه اعمال این حق و دستورالعمل آنرا نیز خود ارشاد تنظیم می كند.» وی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینكه به نظر شما آیا این روش نظارت صحیح است یا خیر، گفت: «مسلماً اگر من به این شیوه اعتقاد داشتم خودم آنرا عملی و اجرا می كردم!»

وی این طریقه نظارت را شیوه ای كم ثمر توصیف كرد و افزود: «وزارت ارشاد این امكان را ندارد كه بر كلیه گالری های سراسر كشور و یا حتی تهران نظارت مستمر و مستقیم داشته باشد. این كار نیاز به حجم وسیع عملیات نظارتی دارد.»

وی این كار را سلب مسئولیت از گالری ها دانست و بیان كرد: «یك نفر مجوز گالری داری را از ارشاد می گیرد و بعد هر اثری را كه بخواهد با مسئولیت ارشاد به نمایش در می آورد، این گزینه یكی از نتایج این قانون است.» وی گفت: «وقتی وزارت ارشاد پس از بررسی های زیاد به یك گالری مجوز می دهد به این معنی است كه صلاحیت او را تأیید كرده پس باید به استناد این تایید صلاحیت، به او این مسئولیت را بدهد كه به نیابت از مركز امور تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، كنترل و نظارت كافی بر روی آثار داشته باشد.» سمیعی آذر افزود: «وقتی من مجوزی به یك نفر برای برگزاری نمایشگاه بدهم و باز هم او را زیر چتر مستقیم نظارت بگیرم در حقیقت نافی مجوز خود شده ام.

با این شیوه جدید نظارتی مركز هنرهای تجسمی ارشاد خودش و مجوزش را زیر سوال می برد.» وی به مشكلات اجرایی كه برای این مقررات در آینده پیش خواهد آمد، اشاره كرد و گفت: «اینكه چه كسی نظارت می كند و كارشناسان امروز وزارت ارشاد آیا صلاحیتی بیش از مدیران با سابقه گالری ها دارند از جمله اشكالات حوزه اجرایی است كه برای این مقررات پیش خواهد آمد.» وی بیان كرد: «این مسأله وارد مراحلی می شود كه موضع دلسوزانه و پدرانه وزارت ارشاد را مخدوش و جای آن با نگرانی و سوءظن عوض خواهد شد كه این اصلاً درست نیست.» وی ورود به این جریان را برای ارشاد مناسب ندانست و گفت: «ورود به این مسأله چیزی جز دردسر برای وزارت ارشاد نخواهد داشت و به اعتقاد من اصل نظارت را هم مخدوش می كند زیرا راه های فرار از زیر فشار این قانون توسط برخی پیدا خواهد شد.»

مدیر اسبق مركز امور هنرهای تجسمی نفس اعمال این قانون را به معنای عدم اعتماد به گالری دارها و جامعه هنرهای تجسمی برشمرد و ادامه داد: «جامعه تجسمی كشور ما هرگز درصدد ارائه چیزهای خلاف شئونات اسلامی و فرهنگی جامعه نبوده و نیست و طی این چند سالی هم كه این مقررات بود ولی عملی و اجرایی نمی شد مورد نقضی برای این قانون پیدا نشد.» سمیعی آذر در پایان گفت: «اصولا این مسأله اعمال نظارت و سانسور در حیطه هنرهای تجسمی به عقیده من جایگاهی ندارد كه اگر در حوزه كتاب و سینما به شكل قابل توجهی باشد در حوزه تجسمی محلی برای اعراب ندارد و وزارت ارشاد با این كار انرژی خود را به شكل نامطلوبی صرف می كند.»