«مجسمه سازی برای رسیدن به اقبال امروز نقاشی ایران، راهی سخت و طاقت فرسا پیش رو دارد.» لیلی گلستان لابه لای نظارت بر چید مان مجسمه ها و نقاشی های یادمان زنده یاد استاد ایرج کریمخان زند که عصر امروز (پنجشنبه ۳۰ آبان ) در نگارخانه اصلی فرهنگسرای نیاوران افتتاح می شود با اعلام مطلب فوق می گوید؛ «فکر می کنم مجسمه سازان ما به عدم وجود نگاه حمایتی عادت کرده اند و هریک در گوشه آتلیه های خود به تجربیات نو و خلق آثار تازه همت می کنند ولو اینکه در ارائه عمومی آثارشان با محدودیت مواجه باشند.» او با اشاره به نمایشگاه خودش حرف هایش را این گونه ادامه می دهد؛« در نمایشگاهی که تابستان گذشته در گالری ام داشتم، خیلی از مجسمه ها در بازبینی وزارت ارشاد حذف شدند، بسیار تاسف خوردم و به ناچار آنها را حذف کردم اما به حتم هنرمندان و خالقان آنها دچار لطمات روحی و مالی شدیدی شدند.

ما گالری داران سعی می کنیم آنها، دلمرده و دلسرد نشوند اما وقتی خودت دلسردی، شاید نتوانی موجبات دلگرمی دیگران را فراهم کنی.»او معتقد است هنرمندان ایرانی شایستگی های زیادی دارند؛ «وقتی در حراجی ها فاصله بسیار زیاد نقاشان ایرانی با سایر نقاشان منطقه را می بینم به خود می بالم و ایمان دارم در سایه تلاش هنرمندان شایسته ایران به زودی مجسمه سازی ما نیز دارای چنین جایگاه بایسته یی خواهد شد.»ایرج کریمخان زند دو سال پیش در لحظات واپسین زندگی اش وصیت کرده است که هر اتفاق هنری که برایش می افتد زیر نظر لیلی گلستان باشد، لذا این روزها در آستانه دومین سالگرد زند، گلستان روزهای بسیار پرکاری را پشت سر می گذارد؛ «سعی کردیم نمایشگاه مروری بر آثاری را برپا کنیم که بتواند وجوهات شخصیتی و هنری زند را به نمایش بگذارد.

او یگانه مجسمه ساز نسل خود بود و با پرهیز جدی از «های و هوی» و منم زدن هایی که امروزه مد است راهی نو پیش روی مجسمه سازی ایران گشود که باید به نسل های بعد عرضه شود. به همین دلیل کتاب گزیده آثار او با یادداشت هایی از جواد مجابی، بهرام دبیری، مهدی سحابی، رویین پاکباز، محمدابراهیم جعفری، ع. پاشایی و... و قریب به ۲۰۰ صفحه تصویر آثارش را آماده چاپ کرده ایم که امروز همزمان با افتتاح این نمایشگاه نشر نظر آن را رونمایی می کند.»گلستان که ایرج زند را مجسمه ساز نقاش می داند، می گوید؛ «در مواجهه با آثار زند حس رهایی، آرامش و خلسه وجودت را فرا می گیرد که ریشه در شخصیت و نوع نگاه خود زند دارد. او بی نهایت عاشق زندگی بود و غم روزگار به او راهی نداشت. سرشار از شور و نشاط بود و همیشه به آدم های اطرافش انرژی مثبت می داد درست به همین دلایل هرقدر مرگ «کاوه» را باور کردم هنوز مرگ ایرج را باور نکرده ام. «کاوه» برای عکس گرفتن به جنگ می رفت و همیشه این آمادگی وجود داشت که با خبر ناگواری مواجه شوی اما مرگ ایرج آن هم در ۵۶ سالگی اوج ناباوری بود.»

او قصه مرگ او را تعریف می کند؛« قصه غم انگیزی دارد. آبان ۸۵ پیش من نمایشگاه ۱۴ تندیس پلکسی گلس داشت، وقتی کارها را برای چید مان و آماده سازی آورد، دیدم دستش به کمرش است، گفت؛ تاثیر کار شدید روی این تندیس هاست. شب افتتاح، گالری لبریز از جمعیت شده بود و زند هنوز نرسیده بود. زنگ زدم گفت؛ کمرم بدجوری درد می کند اما الان می رسم چند روز بعد خانم دکتری که دوست مشترک مان است به دیدن نمایشگاه آمد، رنگ و روی زند را دید، فهمید آنچه را ما نمی دانستیم. از زند خواست فردا به مطبش برود. رفت و پس فردا آزمایشگاه و بستری شدن در بیمارستان و مرگ پس از ۱۵ روز.» گفتنی است این نمایشگاه که به همت لیلی گلستان برگزار می شود، مروری بر آثار ایرج کریمخان زند است که از ساعت ۴ بعدازظهر امروز در نگارخانه اصلی فرهنگسرای نیاوران آغاز به کار می کند و تا یازدهم آذرماه دایر خواهد بود.