وقتی كه سیداحمد وكیلی معاون اداره كل تربیت بدنی با خبرنگار ما تماس گرفت و یكی از قهرمانان كشتی استان را برای مصاحبه معرفی كرد، ترغیب شدم تا هرچه زودتر با این كشتی گیر گفت وگویی داشته باشم. چرا كه گفته شد او عنوان قهرمان قهرمانان كشور را كسب كرده است. زمان مصاحبه تعیین شد و این كشتی گیر با یك ساعت تاخیر! در دفتر تحریریه خراسان شمالی حاضر شد.

صحبت های ابتدایی برای آشنایی بیشتر بود او سال های زیادی است كشتی كار می كند، قهرمانی های زیادی دارد، باشگاه پرورش اندام دارد، جودوكار می كند و البته دل پری هم از كشتی دارد!گفت و گوی ما را با مرتضی حصاری جوان ۲۵ ساله كشتی استان بخوانید:

وی می گوید: كشتی را از سال ۷۰ زیر نظر اولین مربی ام علی اكبر منصوری شروع كردم و تاکنون توانسته ام عناوین بسیار زیاد استانی و كشوری كسب كنم.

حصاری می افزاید: سال ۷۹ مقام سوم كشوری ساری را كسب كردم كه همان سال عضو تیم ملی كشتی هم شدم. سال ۸۰ در مسابقات قهرمان كشوری تبریز عنوان اول را كسب كردم. سال ۸۱ مقام سوم مسابقات كشوری سنندج، سال ۸۲ مقام دوم جودوی ارتش های ایران و سال ۸۵ قهرمان مسابقات كشوری لوچو در آمل را به دست آوردم.

او كه امسال نیز در مسابقات كشتی ساحلی ارومیه مقام اول را كسب كرده ادامه می دهد: در مسابقات ارومیه قهرمان قهرمانان نیز شدم. از او می پرسیم كشتی گرفتن روی شن سخت نبود كه جواب می دهد: متاسفانه خراسان شمالی كشتی ساحلی ندارد و نمی توانستم تمریناتی را كه لازم است داشته باشم، ضمن این كه در وزن ۸۵+ كشتی گرفتم و برایم سنگین بود.

حصاری عنوان می كند: ۳ سال به خاطر خدمت سربازی، مصدومیت و برخی مشكلات، كشتی را كنار گذاشتم و از ابتدای امسال دوباره تمریناتم را زیرنظر مصطفی دلیریان شروع كردم.

وی اظهار می دارد: ۱۸ سال در مسابقات كشتی ۵ آزاد رقابت كرده ام ولی به غیر از مسئولان روستایی وعشایری در مسابقه اخیر از هیچ هیئت و مسئولی حمایتی ندیدم.او می گوید: تا به حال برای شركت در مسابقات از هزینه شخصی ام استفاده زیرا هزینه مسابقات كه تنها هزینه های نهار و شام و محل اسكان نیست، كشتی گیرها نیاز به مواد مغذی مناسب، مكمل و حمایت هایی دارند كه هیچ بهایی به آن نمی دهند.حصاری تصریح می كند: مشكل اصلی كشتی استان، حسادت و دورویی بین اعضاست و این كه همه با یكدیگر درگیر هستند و این برای كشتی استان خیلی بد است، هرچه از كشتی استان گلایه كنم باز هم كم است و تا وقتی كشتی این گونه باشد، دیگر كار نمی كنم و ترجیح می دهم جودوكار كنم.

وی خاطرنشان می كند: به عقیده من شیروان نسبت به بجنورد بیشتر به كشتی گیرهای شان بها می دهند ولی بجنورد ترجیح می دهد پیشكسوتان را تقویت كند، به طوری كه جوان ترها را از یاد برده اند!او اضافه می كند: ۳ سال كشتی نمی گرفتم الان هم كه مدت كوتاهی به تمرینات برگشتم هر شب دعوا و درگیری است و دیگر نمی خواهم كشتی را ادامه دهم.حصاری بیان می كند: در كشتی ساحلی كشور مقام آوردم و مسئولان حتی یك تبریك تلفنی هم نگفتند. تنها وقت مسابقه سراغ مان را می گیرند.

او یادآور می شود: تمام كشتی گیرها مشكل دارند ولی چیزی نمی گویند، زمان تمرین را فقط عصر گذاشته اند، در حالی كه صبح ها خانه كشتی تعطیل است و بهترین زمان تمرین كشتی، صبح است. چرا صبح ها خانه كشتی بی استفاده باقی می ماند؟حصاری می گوید: چرا باید یک مربی مثل جلال كافی دور از كشتی بماند در حالی كه بهترین مربی استان است.

او در خصوص سطح مسابقات كشتی استان می افزاید: ۲ دوره عضو تیم ملی بودم، مسابقات بین المللی كردستان هم شركت كردم و به جرات می گویم مسابقات استان سطحی ندارد! وی بیان می كند: ما استعدادهای خوبی در كشتی داریم ولی به علت بها ندادن، تمرینات غیراصولی و نداشتن انگیزه و روحیه، كشتی گیران در حال حاضر در سطح خوبی قرار ندارند.حصاری ادامه می دهد: كشتی از سطح ملی گرفته تا استانی قوی نیست و از نظر مالی نیز نمی تواند مشكلات كشتی گیران را برطرف كند. او عنوان می كند: قهرمانان ما بیكار هستند مگر چند قهرمان كشوری در استان داریم كه مسئولان نمی توانند دغدغه اشتغال را از آن ها دور كنند.

او تاكید می كند: هیچ كس از طرف اداره كل تربیت بدنی برای بازدید از تمرینات كشتی استان نمی آید حتی رئیس هیئت هم نیامده است ولی ما انتظار داریم به كشتی استان بها بدهند.بحث را كشوری می كنیم تا حال و هوای مصاحبه هم عوض شود. از قوانین كشتی می پرسیم كه پاسخ می دهد: قوانین كشتی عوض شده و همه اش هل دادن است و فن زیبایی وجود ندارد و شانس وارد رقابت ها شده است.حصاری بیان می كند: بین مهدی حاجی زاده و رضا یزدانی، صد درصد یزدانی كشتی گیر حرفه ای تری است. او در خصوص نتایج المپیك خاطرنشان می كند: این مشكل را در استان هم داریم و در تیم ملی هم هست، وقتی روی تشك می روی می گویند: باید ببری و وقتی خوب كشتی نمی گیری به جای برطرف كردن نقاط ضعف كنار تشك می خندند و می گویند این هم كه باخت...! آن موقع برای ورزشكار روحیه ای برای ادامه رقابت می ماند؟