مصاحبه جنجالی منصور برزگر سرمربی اسبق تیم ملی كشتی آزاد و دفاع او از حضور مربیان خارجی در ایران آنقدر برای اهل كشتی سخت و غیرقابل هضم بود كه با جبهه گیری گوش شكسته ها، برزگر بلافاصله عقب نشینی معناداری كرد و بارها درصدد اصلاح آن برآمد اما واقعیت این است كه جامعه كشتی بهتر از هر كسی برزگر را می شناسد و می داند كه برزگر از گفتن آن اظهارات درباره برتری مربیان خارجی به مربیان داخلی و به دنبال آن عقب نشینی تاكتیكی، چه منظوری داشته و دارد. نمونه این ادعا گفته های اكبر فلاح قهرمان صاحبنام جهان و المپیك است كه به صراحت اعلام كرد برزگر همه چیز را برای خودش می خواهد. «پژمان درستكار» نفر چهارم جهان و یكی از كشتی گیران باسابقه، بی پرده می گوید: «برزگر می خواهد مادام العمر سرمربی تیم ملی باشد.»

باید پذیرفت كه امروز برزگر در یك قدمی تیم ملی است و اینطور كه از شواهد و قرائن برمی آید او دوباره با نظر مثبت یزدانی خرم هدایت تیم ملی كشتی آزاد را با عنوان و لقب متفاوت خواهد پذیرفت. سرمربی باسابقه و شناخته شده ای كه ركورددار هدایت تیم ملی است و با تاكتیك هایی كه اتخاذ كرده توانسته است با اغلب رؤسای فدراسیون كشتی سازش كند و بر مسند قدرت تیم ملی بنشیند.

برزگر بعد از مسابقه های جهانی گوانگ ژو در چین و درست در آستانه مسابقه جهانی باكو ۲۰۰۷ به یكباره از حضور جوانان در رأس كادر فنی تیم ملی حمایت كرد و یك شبه به حامی پرو پا قرص جوانترها تبدیل شد و این شعار را سرداد كه باید كنار برود و میدان را دراختیار مربیان جوان قرار دهد. همان روزها بود كه روابط صمیمی حیدری و برزگر هم گل كرد و توافقات پشت پرده بین علیرضا حیدری و سرمربی كهنه كار تیم ملی، قهرمان جهان در سال ۱۹۹۸ را بازنشسته و او را سرمربی تیم ملی كرد تا حیدری در فاصله روزشمار تا مسابقه های جهانی باكو، سرمربی تیم ملی شود و جور شكست سنگین و قابل پیش بینی كشتی ایران در باكو را بكشد.

برزگر هم به صورت كاملاً حرفه ای كنار كشید و گوشه ای نشست تا به اصطلاح خود از خارج گود اوضاع كشتی را دنبال كند. رئیس فدراسیون كشتی هم برای خالی نبودن عریضه، حكم پرطمطراقی را در حواشی كشتی با عنوان كمیته پشتوانه سازی و استعدادیابی برای برزگر صادر كرد تا به تصور خود، برزگر را از دور خارج كند و یك سرمربی جوان را جانشین او نماید. اما حالا بعد از شكست سنگین كشتی در المپیك، دوباره منصور برزگر جدی ترین گزینه موردبحث فدراسیون نشین هاست، كه البته حضور برزگر تبعات سخت و جبران ناپذیری را نیز به همراه خواهد داشت كه یزدانی خرم از آنها بی اطلاع است.

رئیس فدراسیون كشتی كه در ابتدای حضورش به روابط برزگر و مهدیزاده آگاه نبود و آنها را كنار هم قرارداد امروز در آستانه رودرروقراردادن برزگر و صنعتكاران است و فعلاً سخت مشغول فراهم نمودن شرایط بهره مندی از هر دوی آنهاست. معمای پیش روی یزدانی خرم نه تنها با حضور صنعتكاران و سفر طولانی مدت او به كانادا همراه شده بلكه یك گره سخت و كور دیگر را نیز پیش رو دارد و آن حضور مربی خارجی در ایران است. گزینه ای كه به شدت مورد توجه یزدانی خرم قرار گرفته است وپیش بینی می شود تا چندماه آینده چه برزگر و صنعتكاران به توافق برسند یا نرسند ، این اتفاق بیفتد و مربی خارجی به ایران بیاید.

مثلث برزگر ، صنعتكاران و مربی خارجی با مركزیت محمدرضا یزدانی خرم به هرم مشكلات فدراسیون تبدیل شده و یزدانی خرم كه در كشتی فرنگی با محمد بنا خیلی زود به نتیجه رسید در صورت تكرار آن در كشتی آزاد به نتیجه می رسد.

اما واقعیت چیست و ذات كشتی ایرانی با حوادثی كه طی سال های اخیر بر آن گذشته چه می طلبد برزگر مسن و كهنه كار كه دیگر هیچ حرف نگفته ای در دنیای كشتی ندارد و یا مربی خارجی كه بتواند حد و اندازه های كشتی ایران را ارتقا دهد و از همه مهمتر به عمق روابط در كشتی ایران مسلط باشد موضوع اینجاست كه برزگر بی دلیل از حضور مربی خارجی در مقابل مربیان ایرانی دفاع نكرده است و او ذاتاً موافق حضور مربیان ایرانی نیست چرا كه احتمالاً هیچ كس را در حد و اندازه های تیم ملی (خودش) نمی بیند و لذا برای انتخاب بین بد و بدتر از دید خودش ناچار از مربی خارجی دفاع كرده است كه البته این می تواند استراتژی جدید برزگر در رویارویی احتمالی با صنعتكاران و جبهه گیری های او باشد.

بر هیچ كس پوشیده نیست كه نه برزگر و نه مربی خارجی نمی توانند به درد كشتی به گل نشسته ما بخورند زیرا بعد از المپیك به این نتیجه رسیدیم كه باید از مربیان جوان، آگاه، با انگیزه و مسلط به علم روز كشتی جهان بهره مند شویم. مگر نه این كه روس ها بعد از «یوری شاهمرادوف» هم پایه منصور برزگر، سال ها پیش «جامبولات تدیف» را سرمربی تیم روسیه كردند و امروز بعد از المپیك «تدیف» را بركنار نموده و درصدد حضور «حاجی مراد ماگمدوف» هستند و حال در این شرایط كشتی ما ۲۰ سال به عقب برگردد و دوباره سخن از منصور برزگر به میان بیاید آیا این معقول و پذیرفتنی است كه در حضور انبوه جوانترها منتظر بازگشت برزگر باشیم و آیا با وجود مخالفت های شدید اصحاب كشتی همچنان باید بر حضور مربی خارجی در ایران اصرار و پافشاری كرد.

مجید حاتمی