نشست‌های تخصصی همایش هفتمین دوسالانه ملی نقاشی معاصر ایران به پایان رسید.

این نشست عصر روز چهارشنبه ۱۵ اسفند ماه با حضور دكتر حبیب‌الله آیت‌اللهی، فرح اصولی، مرتضی حیدری و محمدابراهیم جعفری با بررسی و نقد عملكرد دوسالانه سپری شد.

مرتضی حیدری گفت: در این بنیال، داورانی از چند نسل انتخاب شدند و تصمیم گرفتند این نمایشگاه آیینه تمام نمای شرایط هنر فعلی ایران باشد.

فرح اصولی هنرمند نقاش به بررسی بنیال پرداخت و تاكید كرد: در این بنیال چند نكته مهم وجود داشت كه یكی از آن‌ها كارهای زیبا و خوبی از نسل جوان بود كه امید زیادی به آن‌ها می‌رود و این بنیال بهانه خوبی برای معرفی آن‌ها شد.

او با اعتقاد بر اینكه باید این بنیال كارهای كمتری را به نمایش می‌گذاشت، ادامه داد: بهتر بود هر هنرمند یك اثر در این نمایشگاه می‌داشت. رد شدن برخی از هنرجویان و هنرمندان موضوع بدی نیست و اصلا نباید كلمه رد شدن را برای آن‌ها به كار برد.

اصولی با بیان اینكه در ایران متخصصان چیدمان و چینش كارها كم هستند، تصریح كرد:‌ ایران برخلاف سایر كشورهای دیگر متخصص چیدمان برای چینش كارها ندارد و این امر سبب شده تا كارهای این بنیال هم با فاصله‌های نزدیك و درهم چیده شوند.

وی همچنین از قاب تابلو‌ها و بوم‌ها ابراز نارضایتی كرد و گفت: این كارها اگر بخواهند در عرصه‌های بین‌المللی شركت كنند، مطمئنا پذیرفته نخواهند شد. در این بنیال هم نباید پذیرفته می‌شدند و در این میان نورپردازی بد آثار مساله مهمی است كه باید در این نمایشگاه برای آن فكر اساسی می‌شد.

این هنرمند اعتقاد دارد: بسیاری هنرمندان، از استادان خودشان تقلید كرده بودند كه كاملا واضح بود.

اصولی به بنیال شارجه اشاره و تصریح كرد:‌ این بنیال تلاش كرد تا به یكی از مهم‌ترین دوسالانه‌های دنیا تبدیل شده است. ما هم كه بهترین هنرمندان را در اختیار داریم باید موقعیت خودمان را در آسیا تثبیت كنیم و سپس به فكر بنیال‌های بین‌المللی در سطح وسیع باشیم.

در ادامه این نشست محمدابراهیم جعفری، هنرمند نقاش و شاعر هم اذعان كرد: اثر هنری دارای دو بعد است كه یكی از آن‌ها تكنیك و دیگری رمز درون آن است كه توسط بینش هنرمندان خلق می‌شود.

او اضافه كرد: قالب‌های كهن، قالب‌های دور ریختنی نیستند و هنرمند به جای اینكه فكر كند كه چگونه كار كند، باید به این نتیجه برسد كه یك شاعر به شعر فكر نمی‌كند و فقط درونیات و روحیات خود را بروز می‌دهد.

جعفری معتقد است: ماندگاری هنر به بینش و نگاه جوانان بستگی دارد كه در این دوسالانه به چشم می‌خورد. این‌ روزها حرف از تكنیك نیست و فقط حرف از درونیات و اندیشه است و با هنر و فكر می‌توان اثر خلق كرد نه با دانش.

در ادامه دبیر هفتمین دوسالانه ملی نقاشی معاصر ایران هم با تایید حرف‌های اصولی گفت: ‌درست است كه كارها تنگاتنگ در كنار هم گذاشته شده بودند، اما زمانیكه هشت هزار اثر از نسل جوان به دست‌مان رسید، چه كار باید می‌كردیم؟! با این حال یك چهارم این تعداد را انتخاب كردیم و بعد از آن باز هم یك چهارم تا سرانجام به تعدادی برای بررسی نهایی رسیدیم.

حبیب‌الله آیت‌اللهی گفت: برای دیدن كارها از صبح تا نیمه‌شب وقت گذاشتیم كه كار ساده‌ای نیست و به دلیل اینكه نمی‌خواستیم بسیاری از این كارها كنار گذاشته شوند مجبور شدیم نوع چیدمان آن‌ها را به این صورت انجام دهیم و از طرف دیگر قصد داشتیم وقتی بیننده آن‌ها را می‌بین،د بتواند مقایسه‌ای انجام بدهد كه این ویژگی بینال‌ها است.

آیت‌اللهی همچنین درباره كپی كردن آثار توسط هنرمندان گفت: كپی گرفتن و فكر گرفتن با هم تفاوت دارند. كپی گرفتن اشكال است، اما فكر گرفتن خوب است. حتی كارهایی هستند كه كپی كامل از تابلویی دیگر هستند، اما فكر درون آن‌ها فرق می‌كند.

او اذعان كرد: نباید جرقه‌ای كه در ذهن هنرجویان زده می‌شود را خاموش كرد و باید به او اجازه داد تا تجربه و استحاله كند.

آیت‌اللهی خطاب به هنرجویان و جوانان گفت: فكر بگیرید، از هر كجا كه می‌خواهید فكر بگیرید و زنبورعسل باشید كه شهد همه گل‌ها را می‌گیرد و نوش و عسل می‌سازد.

او این ایده را اساس انتخاب آثار دانست و گفت: آثاری كه با این فكر ایجاد شده بودند به دیوارها رفته‌اند و از سوی دیگر آثاری كه صرفا فقط كپی بودند، كنار گذاشته شدند كه حتی از طرف خالقان آن‌ها بی‌احترامی‌هایی به من شد، اما آن‌ها باید بدانند كه تنها كپی كردن چهره كسی نقاشی نیست و كارهایی از این دست جایی در دیوارها نخواهند داشت.

آیت‌اللهی همچنین از مسئولین گلایه كرد و گفت: آن‌ها به تعهداتشان عمل نكردند و برگزاری این نمایشگاه فقط با همت دوستان و همكاران من صورت گرفت. آن‌هایی كه باید زیربال نسل جوان را بگیرند نه تنها این كار را نكردند بلكه زیر پای ما را هم خالی كردند.

او اذعان كرد: این بنیال‌ باعث شد كه جوان‌ها به خیابان‌ها ریختند و شروع به كار كردند و به همین دلیل به معاونت امور هنری شهرداری تهران پیشنهاد دادیم كه خیابان فرهنگستان را كاملا مسدود كنند و آن را به كارگاه هنری تبدیل كنند كه شهرداری هم پذیرفت.

آیت‌اللهی در پایان از برگزاری بنیال‌ها به صورت گلچین خبر داد و گفت: ابتدا قصد داریم آثار پذیرفته شدگان را نشان بدهیم و سپس گلچینی از كارها را داشته باشیم. همچنین تصمیم گرفتیم بنیال‌ها را اول به صورت شهرستانی و استانی و سپس گلچین و پذیرفته شدگان آن‌ها را در یك بنیال جداگانه به نمایش بگذاریم.