چندی است که کمبود برق باعث شده بیش از پیش خاموشی ها در سطح شهر حادث شود. افزایش روزافزون مشترکان شبکه برق، گرایش بیشتر افراد به فناوری های نوین که عموماً مبتنی بر مصرف برق هستند، افزایش استفاده از وسایل مصرفی لوکس برقی که به دلیل مصرف گرایی های ناشی از رسوخ درآمدهای نفتی حاصل شده است، کمبود آب و خشکسالی که مانع تولید برق آبی شده است و همچنین کمبود ظرفیت های نیروگاهی تولید برق همگی موجب آن شده که تقاضای برق بر عرضه آن فزونی یابد و نتیجه آن در قالب خاموشی های پیاپی ظاهر شود.این همه در حالی است که وزارت نیرو به دلایل مختلف از هیچ تلاشی برای پنهان کردن کمبود برق فروگذار نکرده است. از طرف دیگر چنین تلاشی باعث شده برنامه مدونی از سوی وزارت نیرو برای ساماندهی وضعیت خاموشی ها عرضه نشود. چنین امری به جز سوءمدیریت می تواند حاوی این نکته باشد که متاسفانه دولت به دلایل مختلف لزومی به اطلاع رسانی و آگاه سازی مردم احساس نمی کند و به عبارت دیگر خود را ملزم به پاسخگویی به مردم نمی داند، غافل از اینکه چنین رفتار غیرشفافی باعث می شود مشترکان مختلف برق اعم از اشخاص حقیقی و حقوقی و حتی خود دولت به دلیل عدم آمادگی در برابر خاموشی، متحمل هزینه های بیشتری شوند. این هزینه ها عمدتاً در استهلاک و نقص در وسایل برقی به خاطر نوسان یا قطع و وصل ناگهانی برق، استهلاک در شبکه انتقال نیرو، به هم ریختن جلسات و مراسم ها و... نمود می یابند.

علاوه بر این دولت همواره در فرصت های مقتضی تلاش کرده تقصیر این خاموشی ها را متوجه مردم کند، به طوری که مهم ترین دلیل آن را عدم توجه مردم به امر صرفه جویی نشان دهد. هرچند صرفه جویی در مصرف انرژی به عنوان وظیفه ملی باید در دستور کار همه اعضای جامعه قرار گیرد، لکن این مساله به هیچ وجه اهمال دولت را در تهیه ظرفیت های متناسب با نیازهای جامعه توجیه نمی کند. به عبارت دیگر هم دولت و هم ملت باید به منظور مبارزه با مشکلات تعامل مناسبی برقرار کنند که متاسفانه به دلیل عدم تمایل دولت به پاسخگویی به مردم از یک سو و نامناسب بودن انتظارات مردم از دولت از سوی دیگر این امر غیرممکن می نماید. شاید بتوان مهم ترین دلایل اهمال دولت در تهیه ظرفیت های تولید برق متناسب با نیاز جامعه را قبول تعهدات متخلف به امید باردهی آنها در آینده دانست. باید به این نکته اشاره کرد که از جمله مهم ترین نیازمندی های ساختاری برای توسعه، وجود برق مطمئن است که هرچند شاید در بلندمدت و با صرف هزینه های مختلف بتوان با استفاده از انرژی هسته یی به آن دست یافت، در حالی که این امر باید در راستای بهبود وضعیت موجود قرار گیرد و فعالیت های جاری را تحت الشعاع خود قرار ندهد، لکن متاسفانه در حال حاضر عدم توجه به ظرفیت سازی باعث شده همین برق نیمه مطمئن نیز از کف کاربران برود.

حمید بختیاری