از لطمات اقتصادی كلان قطع برق كه بگذریم، اگر چیزی به نام وقت برای ما ارزش داشته باشد، یا احتمالا برای ما كانون خانواده مهم باشد و چیزی به نام «امنیت روانی» وجود خارجی داشته باشد، قطع برق اینجا هم نقش‌آفرین است؛ البته اگر مشكلات معیشتی جایی برای فكر كردن به این مسائل حاشیه‌ای گذاشته باشد. عصر روز دوشنبه ساعت ۵ تا ۷، اینجا بزرگراه نیایش تقاطع جنت‌آباد. ترافیك سنگین ماشین‌های سواری كه رانندگان آنها بعد از یك روز كار به خانه‌های خود بازمی‌گردند. از كولر كه خبری نیست، قاعدتا با سهمیه‌بندی بنزین از تابستان سال گذشته كولر یك آبشن تزئینی در خودروها به حساب می‌آید! همه هم برای دور زدن و تفریح و... با خودروی تك‌سرنشین در این ساعت سفرهای درون‌شهری خود را انجام نمی‌دهند، با توجه به وضعیت اتوبوس‌ها در تابستان، كمتر كسی برای صرفه‌جویی و عمل به فرامین وجدان اجتماعی خود خودروی شخصی‌اش را در پاركینگ می‌گذارد و سوار اتاقك‌های فلزی داغ می‌شود. بسیاری از سرنشین‌های این خودروها روز تابستانی خود را در محل كار با قطع برق سپری كردند، حالا هم پشت ترافیك سنگینی ماندند كه باز به خاطر قطع برق است. وقتی كه برق اتوبان عصر روز دوشنبه قطع شده بود، انتظار می‌رفت لااقل دستگاه‌های مربوط اگر برای صرفه‌جویی اقدامی(شبیه قطع برق بزرگراه‌ها) انجام می‌دهند، لااقل یك افسر راهنمایی و رانندگی به محل تقاطع‌های پرترددی نظیر نیایش جنت‌آباد بفرستند تا خودروهایی كه رانندگان آن كلافه گرما هستند اینطور به هم گره نخورند.

در این شرایط مردمی كه برای همین كار، یعنی نظم بخشیدن به ترافیك مالیات به دولت پول می‌دهند مجبور شده بودند خودشان خودروهایشان را پارك كنند و با حس نوعدوستی خودشان نظم بزرگراه را برقرار كنند. جالب آنكه در مداخل ورودی طرح‌های ترافیك دوگانه(زوج و فرد و طرح اصلی) همیشه چند افسر آماده جریمه كردن متخلفان هستند، و اینطور كه از برنامه‌های شبانه مشخص است، افسران راهنمایی و رانندگی همیشه در بزرگراه‌ها آماده متوقف كردن و جریمه خودروهای متخلف هستند، اما در این شرایط مردم خودشان باید راه خودشان را پیدا كنند. راننده یك خودروی پراید كه در آن ترافیك متوقف شده است، می‌گوید؛ هر روز این مسیر را از محل كار تا منزل طی می‌كند، به خاطر شغل دومش كه رانندگی در یك آژانس كرایه است عصر‌های خود را در خیابان‌ها سپری می‌كند. او می‌گوید تنها این تقاطع چنین وضعی ندارد و طی چند هفته اخیر چندین بار شاهد این وضع بوده. هرچند در اكثر موارد یك افسر راهنمایی رانندگی در غیاب چراغ راهنما كنترل امور را به عهده می‌گیرد، اما در ابتدای قطع برق معمولا كسی نیست كه خودروها را هدایت كند. او می‌گوید: «صبح تا ظهر در اداره مشغول كار هستم، بعدازظهر هم به آژانس می‌روم، نمی‌توانم از ماشین كولر بگیرم و این ترافیك‌ها هم اعصابم را به كلی به هم می‌ریزد، آنقدر پرخاشگر شده‌ام كه شب‌ها زن و بچه‌ام می‌ترسند حتی به من سلام كنند.» یكی دیگر از رانندگانی كه در ترافیك سرگردان بود، می‌گوید: «این شرایط را به هر حال تحمل می‌كنیم، اما قطع برق اتوبان‌ها واقعا خطرناك است، خصوصا برای خودروهای مشكی‌رنگ كه تعدادشان كم هم نیست. با تاریك شدن هوا ممكن است تصادف‌های شدیدی در اتوبان‌ها اتفاق بیفتد.»

خبرنگار كارگزاران كه در محل حضور داشت، چندین بار با مركز فوریت‌های پلیسی تماس گرفت و از پلیس درخواست كرد تا برای رفع مشكل ترافیك، پلیس به محل نیرو بفرستد، اما با این حال از ساعت ۶:۳۰ عصر تا ساعت هفت مردم كنترل اوضاع را به عهده داشتند و خبری از پلیس نشد.