علی‌اكبر لرنی نقاش پیشكسوت قهوه‌خانه‌ای از مسئولین هنری كشور خواست تا پیش از آن كه هنرمندان نقاشی قهوه‌خانه‌ای از دنیا بروند به آنها رسیدگی شود و از نظر مالی مورد حمایت قرار بگیرند.

علی‌اكبر لرنی از جمله هنرمندان شاخص در نقاشی قهوه‌خانه‌ای است كه این روزها در موزه هنرهای معاصر فلسطین در قالب كارگاه آموزشی مشغول نقاشی است.

علی‌اكبر لرنی از ۱۲ سالگی در محضر استادانی چون عباس بلوكی‌فر و حسن اسماعیل‌زاده نقاشی قهوه‌خانه ای را آموخته و هم اكنون بیش از ۴۸ سال است كه نقاشی می‌كند.

این پیشكسوت مكتب نقاشی خیالی‌ساز در نمایشگاه «هنر عاشورا» كه در موزه هنرهای معاصر فلسطین برپاست مشغول كشیدن تابلویی با موضوع عاشوراست و حضرت ابوالفضل (ع) را در كنار بسیجیان دوران ۸ سال دفاع مقدس تصویر می‌كند كه این سربازان جلو حضرت ایستاده‌اند و اجازه نمی‌دهند تیرهای دشمنان به ایشان اصابت كند.

لرنی نیز همچون دیگر نقاشان قهوه‌خانه‌ای پیش از شروع هر گفت و گویی با خبرنگار فارس، درباره اختصاص مكان و امكاناتی برای آموزش هنر نقاشی قهوه‌خانه‌ای می‌گوید و تصریح می‌كند: حدود ۲۵ سال است كه فریاد می‌زنیم جایی را به ما بدهند تا بتوانیم این هنر را به جوانان و علاقه‌مندان به آن آموزش دهیم ولی هیچ فایده‌ای نداشته است.

علی‌اكبر لرنی در ادامه می‌گوید:‌ دوبار سكته مغزی كرده‌ام و تقریبا خیلی چیزها را از خاطر برده‌ام ولی تنها چیزی كه هرگز فراموش نخواهم كرد همین نقاشی كردن است.

این پیشكسوت نقاشی قهوه‌خانه درباره فروش آثارش می‌گوید:معمولاً گالری‌داران و مجموعه‌داران خصوصی آثار ما را می‌خرند كه گاهی اوقات نیز به مبلغ ناچیزی تابلو را از ما می‌خرند و در مقابل چشم ما به دیگری به مبلغی چند برابر می‌فروشند كه البته نمی‌توان خیلی هم اعتراض كرد، به هر حال آنها هم كار خودشان را می‌كنند.

لرنی در ادامه از عدم توجه به نقاشان قهوه‌خانه‌ای انتقاد می‌كند و اضافه می‌كند: تا زمانی كه هنرمندان زنده‌اند چندان مورد توجه قرار نمی‌گیرند ولی همین كه سر بر زمین گذاشتند آثارشان به چند برابر قیمت خرید و فروش می‌شود و نامش همه جا برده می‌شود.

این هنرمند خیالی ساز كه اكثر تابلوهایش در موزه‌های داخلی و خارجی نگهداری می‌شود، در ادامه از افزایش قیمت مواد اولیه نقاشی می‌گوید و از مسئولین می‌خواهد كه حداقل مواد اولیه این هنر را در اختیارشان بگذارند تا بتوانند با فراغ بال بیشتری باز هم كار كنند.

لرنی تأكید می‌كند كه نقاشان قهوه‌خانه‌ای نیاز به پشتوانه مالی دارند تا بتوانند ادامه دهند و این هنر را همچنان زنده نگه دارند.

لرنی در ادامه با اشاره به برگزاری نمایشگاه‌هایی از آثارش در خارج از كشور می‌گوید:‌ گاهی اوقات مجموعه‌داران و موزه‌داران، نمایشگاه‌هایی از آثارم در خارج از كشور برگزار می‌كنند و من بعدها متوجه می‌شوم كه چنین نمایشگاهی هم برگزار شده است.حتی یك بار خودم دیدم كه یكی از نقاشی‌های من عكس روی جلد یكی از مجله‌های خارجی چاپ شده بود ولی هیچ اسمی از من نبود.

علی‌اكبر لرنی كه به كشیدن پرده‌های درویشی شهره است در این باره می‌گوید: شاید بیش از ۲۰۰ پرده درویشی كشیده باشم كه در قدیم به ما سفارش می‌دادند ولی امروز دیگر از آن سفارش‌ها خبری نیست و آخرین پرده‌‌ای كه كشیدم به حدود سه ماه پیش باز می‌گردد كه یك سال تمام روی آن كار كرده بودم. در گذشته‌ها هر پرده را یك ماهه تمام می‌كردم ولی اكنون به دلیل كهولت سن و به این دلیل كه نمی‌توانم خیلی سرپا بایستم هر پرده را باید در چندین قسمت بكشم.