نحوه حضور تیم های مختلف در جام جهانی تهران اعلام شده است. جامی كه به لحاظ كمی، شرایط مطلوبی خواهد داشت و هشت تیم در آن حضور می یابند اما شرایط كیفی اش منوط به قدرت چانه زنی ما و متقابلاً دیدگاه تیم های مهمان است كه هر یك با چه هدف و انگیزه ای در این جام حضور یابند.

برای حضور ستارگان كشتی دنیا در تهران، در وهله نخست باید به رایزنی با فدراسیون های مربوطه بپردازیم اما از قدیم الایام گفته اند بی مایه فطیر است. تخصیص جوایز چشمگیر، از جمله اقداماتی است كه كاملاً در دنیای كشتی جا افتاده و حتی كشورهای ابرقدرت این رشته ورزشی نیز از آن روی گردان نیستند.

● جایزه ندهیم بهتر است

طبق اعلام فدراسیون كشتی، به تیم های اول تا سوم این رقابت ها به ترتیب ۱۰ هزار، هشت هزار و پنج هزار دلار به همراه جام و حكم قهرمانی اهدا می شود! اگر خبر یاد شده واقعیت داشته باشد كه قطعاً با توجه به درج در سایت فدراسیون صحت دارد، باید از فدراسیون كشتی بخواهیم كه قید اعطای جوایز دلاری را زده و به همان جام و حكم قهرمانی اكتفا كند! زیرا نپرداختن جایزه دلاری، بسیار پسندیده تر از پرداخت این جوایز ناچیز است. آن هم در شرایطی كه امروزه تورنمنت های جایزه بزرگ كشتی جهان به طور تقریبی، پنج تا هفت هزار دلار به نفر برتر هر وزن می دهند، آن وقت ما چگونه می توانیم فقط با ده هزار دلار، به استقبال تیم برتر جام جهانی برویم خدای نكرده آیا كفگیر فدراسیون یزدانی خرم هم مثل فدراسیون طالقانی در سال سوم مدیریتش به ته دیگ رسیده است

● نفری چقدر !

در جام جهانی تهران، هر تیم می تواند با ۱۴ كشتی گیر در جام جهانی تهران شركت كند. یك مربی، یك داور، یك پزشك و یك سرپرست از هر تیم می توانند در رقابت های یاد شده حضور یابند. یعنی اگر تیمی به مقام دوم برسد، هشت هزار دلار را باید بین ۱۸ نفر تقسیم كنند! به هر نفر چقدر می رسد نفری حتی ۵۰۰ دلار هم نمی رسد! اگر بودجه نداریم، بهتر نیست قید جایزه دادن را بزنیم حتی فدراسیون محمدرضا طالقانی كه دائماً با كمبود پول مواجه بود، در جام تختی برای هر وزن جمعاً هفت هزار دلار جایزه در نظر گرفت كه برای ۱۴ وزن كشتی آزاد و فرنگی و جوایز تیم های برتر كه جداگانه پرداخت گردید، به عبارتی بیشتر از یكصدهزار دلار شد كه اسنادش در فدراسیون موجود است.

حالا ما می خواهیم با ۲۳ هزار دلار، جام جهانی برگزار كنیم به طور مثال آیا این جوایز، با حقوق هایی كه برخی پرسنل نیمه فعال حال حاضر كشتی ایران می گیرند، همخوانی دارد حالا كه بعد از مدت ها، فیلا لطف كرده و یك میزبانی به ما داده و مسابقات مزبور هم اهمیت فراوانی دارد، بهتر نیست در تخصیص جوایز، شان و منزلت رقابت ها را رعایت كنیم

● جام جهانی كراسنویارسك

در جام جهانی كراسنویارسك، ۵۰هزار دلار به تیم قهرمان اعطا شد. ۳۰هزار دلار هم به تیم ما كه نایب قهرمان شدیم. تازه فقط شش تیم حضور داشتند اما حتی تیم های بعدی هم از جوایز هنگفت دلاری بی نصیب نماندند. در تیم ما، مربیان از محمود معزی پور تا سایرین، هر كدام سه هزار دلار برداشت كردند. به كشتی گیران نیز به فراخور نتایج كسب شده، مبالغی اهدا شد. تازه تیم ما ۱۴ كشتی گیر نداشت و فقط ۹ نفر بودند. روس ها برای جام جهانی سنگ تمام گذاشته بودند. فقط مراسم توزیع مدال ها و جشنی كه مثل جام باشگاه های اروپا تدارك دیده بودند، ارزشی معادل همان ۳۰هزار دلار تیم دوم را داشت. آن روز والری اونوپكو دبیر وقت فدراسیون كشتی روسیه به راقم این سطور گفت برای میهمانی شهرداری كراسنویارسك، میهمانی فدراسیون، اسكان و پذیرایی و سالن و جوایز دلاری و افتتاحیه و اختتامیه و تشریفات و غیره، جمعاً بیش از ۵۰۰ هزار دلار هزینه شده است. اینها همه توسط كشوری هزینه شد كه حرف اول دنیای كشتی را می زند و برای معرفی كشتی كشورش، اصلاً نیازی به خاصه خرجی و ریخت و پاش ندارد.

در حالی كه احتمالاً اگر ما ایرانی ها جای روس ها بودیم و مثل آنها مدال می گرفتیم و امپراتور دنیای كشتی بودیم، می گفتیم یك ریال هم خرج اضافه نمی كنیم و تازه بقیه كشور ها یك چیزی هم باید دستی به ما بدهند! اما روس ها هدف دیگری داشتند. آنها می خواستند اثبات كنند بهترین میزبان دنیای كشتی هستند. شش هزار تماشاچی هم پای ثابت مسابقات بودند. آن هم در شهری كه برودتش ۱۵ درجه زیر صفر بود.

مهدی رستم پور