محققان ایرانی پس از ۱۹ ماه تلاش بدون وقفه به فناوری فوق پیشرفته و انحصاری و تحت تحریم تشخیص هویت از روی چشم دست یافته است. این فناوری فوق پیشرفته هم اكنون در لیست موارد تحریم علیه كشورمان قرار گرفته و حتی نرم‌افزارهای اجرایی آن نیز به ایران فروخته نمی‌شود.

كد منبع این فناوری تقریباً از ۳۰ سال پیش تاكنون در انحصار یك شركت آمریكایی بوده و حتی شركت‌های بزرگ چون «اوكی» و «پاناسونیك» و «ال‌جی» نیز به این كد‌منبع‌ها دسترسی نداشته و تنها خریدار محصولات این شركت آمریكایی هستند.

به گزارش فارس،‌ عنبیه به اندازه‌ای منحصر به فرد است كه هیچ عنبیه هیچ دو انسانی حتی در دوقلوها، یكسان نیستند. در واقع در فرایند شناسایی عنبیه و تبدیل آن به كد ریاضی، امكان تولید دو كد مشابه حدود ۱/۰ به توان ۷۸ است. این در حالی است كه جمعیت زمین چیزی حدود ۱۰ به توان ۱۰ است.

در خود عنبیه به تنهایی بیش از ۴۰۰ مشخصه قابل تفكیك یا درجه آزادی وجود دارد كه می‌توانند به كد تبدیل شده و برای شناسایی فرد مورد استفاده قرار گیرند. علی‌رغم این كه حدود ۲۶۰ عدد از آن‌ها در یك فرایند شناسایی عنبیه ثبت می‌شوند؛ نظر به همین مشخصه‌های منحصر به فرد، عنبیه در مقایسه با اثر انگشت، ۶ برابر مؤلفه‌های مجزای قابل شناسایی را داراست. شناسایی عنبیه یك روش تشخیص هویت بسیار قوی است چرا كه عنبیه در طول زندگی هر فرد بدون تغییر باقی می‌ماند و امكان خدشه یا صدمه‌ به آن بسیار پائین است.

شناسایی عنبیه واقعی را می‌توان به ۴ مرحله اصلی تقسیم كرد. اول، شخص در مقابل سامانه شناسایی عنبیه؛ معمولاً در فاصله بین ۳۰ تا ۹۰ سانتی‌متری، قرار گرفته و یك دوربین با عدسی گسترش موقعیت چشم‌ها را محاسبه می‌كند. دوربین دومی روی هركدام از چشم‌ها زوم كرده و یك تصویر سیاه و سفید می‌گیرد. پس از آن‌كه سامانه شناسایی، عنبیه را در كانون خود داشت، یك شبكه دایروی را روی تصویر عنبیه ترسیم و نواحی تیره و روشن را مشخص می‌كند. هدف از این كار آنست كه سیستم شناسایی بتواند الگوی داخل عنبیه را شناسایی و نقاط داخل الگو را به طرحی از چشم تبدیل كند. در نهایت، تصویر ثبت‌شده با الگوی مرجع از پیش ذخیره ‌شده‌ای در بانك اطلاعاتی تطبیق داده می‌شود.

بر اساس این گزارش، مدت زمانی‌كه یك سیستم صرف شناسایی عنبیه شما می‌كند حدود ۲ ثانیه است. یك كد الگوی عنبیه شامل ۲۵۶ تا ۵۱۲ بایت اطلاعات بسته به فناوری تولید آن است. این الگوی كوچك امكان شناسایی فوری را بهمراه مزیت بزرگی در جست‌وجوی بانك اطلاعاتی و آرشیوها، فراهم می‌آورد. در نتیجه این ردپای الكترونیكی كوچك، بیش از ۱۰۰ هزار ركورد در یك ثانیه بوسیله یك كامپیوتر شخصی استاندارد، قابل جست‌وجو است. علاوه بر این‌كه نرخ خطا كم‌تر از یك بر ۱۰۰ هزار است.