اگر به یكی از سرسراهای مراكزی كه در قلب مالی لندن فعالیت دارند سربزنید تغییر روشنی را مشاهده می كنید. غول های تجاری این منطقه به منظور اثرگذاری بر مشتریان و الهام بخشیدن به كاركنان خود استادان قدیمی را كنار گذاشته و به هنر معاصر روی آورده اند. قدرتهای مالی لندن سلیقه تازه ای برای جمع آوری آثار نوین هنرمندان در حال شكوفا؛ با صرف بودجه ای معتدل؛ به كار گرفته اند و بسوی یك نگاه تازه و جسورانه پیش می روند. بسیاری از این قدرتها اكنون مجموعه های در سطح جهانی در اختیار دارند، كه به عنوان مثال می توان دویچ بانك را مثال زد كه به آثاری از دامین هرست و آنیش كاپور در سرسرای خود در دفتر لندن وآثاری از گار بی كیتاج، بریجت رایلی و لوسیان فروید در اتاق های اجتماعات خود در طبقات بالاتر می نازد. شركت های تجاری با مجموعه های هنری به صورت حرفه ای برخورد می كنند و اقلام هنری بیشتر توسط موزه داران مستقل یا مشاوران خارجی تهیه می شود. بانكداران ثروتمند و كارخانه داران پولدار از مدتها پیش با هنر سروكار داشته اند و به صورت حامیان دلسوزی درآمده اند كه برخی از مجموعه های هنری مهم جهان را جمع آوری كرده اند.

كریس ترنر؛ رئیس كمیته هنرهای لندن در شركت كلیفورد چنس؛ گفت: «ما هنر را به عنوان وسیله ای برای مرتبط كردن خود با ایده ها ی نو و هنرمندانی كه نسل تازه را نمایندگی می كنند می بینیم.» این شركت ها با خرید آثار معاصر قصد دارند به مشتریان و كاركنان خود این نكته را ثابت كنند كه محل شركت آنها جای جالبی برای كاركردن است. به گفته وی ردیف های رایانه های خشك راه خوبی برای جلب علاقه مندان نیست. آلستر هیكز؛ مشاور دویچ بانك؛ معتقد است كه ما خرید آثار هنری سرمایه گذاری نیست بلكه سرمایه گذاری به مفهوم نیرو دادن به درون شركت و واداركردن مردم به نگاه كردن حتی دوباره نگاه كردن است.به گزارش ایرنا، این برخورد شجاعانه در حالیكه علاقه به سرمایه گذاری هنری رشد می یابد می تواند به شركت ها كمك كند تا مشتریان بیشتری را جلب كنند . نكته جالب این است كه اكنون كسی به یك بانك یا یك مركز تجاری نمی گوید درگیر شدن در خرید آثار هنری و هنر اتلاف پول است؛ بلكه این امر تجارتی سودمندانه محسوب می شود و كاركنان آن را دوست دارند .