بنجامین هیوت، هنرمند انگلیسی که از دی‌ماه گذشته به ایران آمده بوده، پس از سه ماه اقامت و فعالیت هنری ایران را ترک کرد و به بریتانیا بازگشت.

وی سه‌هفته در کارگاه نادعلیان روی سنگ‌های بومی ایران حجاری کرد، سپس با پانزدهمین جشنواره هنر محیطی ایران در خلیج فارس همراه شد و علاوه بر کار انفرادی، در طراحی اثر محیطی پرواز شماره ۶۵۵ که یادآور شهادت ۲۹۰ نفر مسافر بی‌گناه بود، مشارکت داشت.

همچنین بنجامین به شهرهای مختلف ایران از جمله استان اصفهان، گیلان و خوزستان مسافرت کرد و آثاری را در شهرهای مختلف ایران انجام داد.

نوع زندگی او از دیگران متفاوت است. بنجامین در بالای یک درخت ۵۰۰ ساله بلوط خانه‌ای ساخته است و در آن خانه زندگی می‌کند. وی به مدت ۱۰ سال است که از غذاهایی مصرف می‌كند که در انگلستان بی‌مصرف تلقی می‌شوند.

بنجامین می‌گوید، فروشگاه‌های بسیار گرانی در انگلستان وجود دارند و آنها برای جلب اعتماد مشتری‌های پولدار با دیدن كوچک‌ترین آسیب در بسته‌بندی یا حتی چند روز مانده به انقضای تاریخ مصرف، مواد غذایی را دور می‌ریزند. از دید او این روند اصراف است.

نادعلیان در این باره توضیح داد، از دید من نوع زندگی که در طبیعت و بالای درخت زندگی کند و حساسیت او نسبت به مواد غذایی که دور ریختنی تلقی می‌شوند و آنها را با خوردن بازیافت می‌نماید، اساس خوبی برای نوعی هنر زیست محیطی و جذاب‌تر از حجاری‌ها و مجسمه‌هایش است. او چندان به این مسائل فکر نکرده بود و بیشتر حجاری‌هایش را به من نشان می‌داد.

بنجامین رفتار مردم دنیا و ایران را نقد می‌کند که چرا طبیعت را آلوده و چرا غذا را اصراف می‌كنند.

وی گفت: زمانی‌که به ایران می‌آمدم در فرودگاه میلان ترانزیت بودم و از غذایی مصرف کردم که مردم آن در غذاخوری بر روی میز باقی گذاشته بودند.

او همچنین گلایه داشت که چرا برخلاف آموزه‌های فرهنگی و دینی این کشور مردم مواد غذایی را در زباله‌ها رها و اصراف می‌کنند.

بنجامین هیوت، در یک عمل نمادین و برای نشان دادن اینکه چقدر غذا اصراف می‌شود، روز ۱۳ فروردین در یکی از غذاخوری‌های اطراف میدان انقلاب از غذاهایی خودش را سیر کرد که مردم روی میز غذا باقی گذاشته بودند.

بنجامین می‌گوید، مردم بیش از آنچه که می‌توانند بخورند سفارش می‌دهند و همه ساله در دنیا میلیون‌ها تن غذا بدین‌وسیله دور ریخته می‌شود. این درحالی است که میلیون‌ها نفر از مردم از گرسنگی رنج می‌برند.

بنجامین ایران را ترک کرد تا در بالای درخت به زندگیش ادامه دهد.

وی به پیشنهاد نادعلیان سنگی که بر آن پرنده‌ای حجاری شده بود را با خود برد. آنها این پرنده را پرنده صلح نام‌گذاری كردند که این پرنده را بنجامین در حفره‌ بالای درختی که زندگی می‌کند، آشیانه‌ای بسازد و پرنده در آشیانه زندگی جدیدی را آغاز كند.