هنرمند بودن، یك نوع زندگی كردن و دیدن جهان است . یك نوع حساس بودن و اشاعه بیان هایی است كه هنرمند به آن دل مشغول است. حمید سوری؛ مدرس دانشگاه؛ با بیان این مطلب گفت: «آثار هنری هنرمندان در چند ماه اخیر چندین برابر شده ، ولی بهتر خواهد بود اگر این مسأله مورد موشكافی، تحلیل و بررسی قرار بگیرد و نحوه حمایت ها مشخص و استفاده بهینه از آن شود.»

وی در ادامه با مهم شمردن مساله اقتصاد هنر اظهار داشت:« اقتصادهنر، باید جدی گرفته شود. ما نیاز به سیاست های كلی در مورد ارتقاء هنر داریم، در بخش اقتصادی آن، كه باید قوه مقننه و مجریه دخالت كنند و از سوی نهادهایی مثل وزارت ارشاد، فرهنگستان هنر، وزارت علوم باید تحلیل دقیقی ارائه دهند كه دربرنامه های پنج ساله جایگاه هنر كجاست و چگونه می توان آن را ارتقاء داد و چه نیازهایی وجود دارد. زیرا با وجود این همه دانشگاه های هنر رشته های مبرمی مثل تاریخ هنر و آموزش هنر وجود ندارد كه باید نهادهای ذی صلاح به آن توجه كنند ، تا در كنار آفرینش آثارهنری هنرمندان و كسانی كه حتی آثار هنری خلق نمی كنند ولی به این موضوع مرتبط هستند، كمك شود.» سوری در خصوص روند نمایشگاه ها و دوسالانه ها داخل كشور تصریح كرد : «ماامروزه كمتر شاهد نمایشگاه های خوب هستیم و تعداد این نمایشگاه ها،به خاطر بعضی از محدودیت ها و تنگ نظری ها كم و كمتر می شود و هم آثار كلیشه ای بیشتری در آن ها می بینیم كه اتفاق خوبی نیست .

در گذشته هنرمندان با فراغ بال بیشتری كار می كردند و نمایشگاه های بهتری نیز برگزار می كردند . وی در مورد مشكلات نمایشگاه ها افزود: «تعداد نمایشگاه های خوب، كم است زیرا ما می خواهیم نظر همه را تأمین كنیم و باید قبول كنیم نهادها چه دستور كاری باید داشته باشند وبه چه آثار هنری باید بها داده شود و مثلاً موزه هنر های معاصر چه رسالتی دارد و چه آثاری در آن باید به نمایش در آید و چه آثاری به نمایش در نیاید. متاسفانه بخشی از جامعه هنوز هنر را جدی نگرفته است و از هنر زمانی حمایت می كنند كه به درد جهت گیری های سیاسی و اجتماعی آنان بخورد در غیر این صورت هنر خوب نیست و حمایتی از آنان نمی كنند این مسأله به رشد هنر ضربه می زند و اگر ما هنر را در خدمت یك هدف دیگر قرار دهیم ارزش آن را پایین آورده ایم و این نشانگر ابزاری كردن آن است.» وی در گفتگو با باشگاه خبرنگاران دانشجویی، اضافه كرد: «هنرمندی موفق است كه استراتژی های لازم را با ظرافت برای فائق شدن به محدودیت ها بكار گیرد. در جهان، هنرمندان ما در موقعیت حساسی هستند و جامعه جهانی در مورد ایران كنجكاو است . این مسأله خیلی خوب است چرا كه هنرمندان ایرانی با توجه به محدودیت ها و امكانات كم و عقب بودن از هنرمعاصر جهان به لحاظ تئوری خوب كار می كنند و راه خود را پیدا كرده اند.