هفتمین دوسالانه‌ی ملی نقاشی معاصر ایران كه در دو بخش موضوعی با عنوان‌های "ایران خانه‌ی ما" و "اندیشه‌ی روشنایی و تاریكی در فرهنگ ایرانی" و بخش آزاد در دو گروه سنی تا ۴۰ سال و بالاتر از ۴۰ سال برگزار شده است، پیش از پایان سال تمدید شد، نوروز در نگارخانه‌های مجموعه‌ی صبای فرهنگستان هنر ماند و میهمان‌های نوروزی تهران را میزبانی كرد. نقاشی‌های عرضه شده در این نمایشگاه تا پایان نخستین ماه سال از دیوار پایین می‌آیند تا جای خود را به نمایشگاه نخستین دوسالانه‌ی عكس جهان اسلام بدهند.

هنرمندان نقاش با نگرش‌های مختلف در ارزیابی كلی شكل و شیوه‌ی برگزاری دوسالانه‌ی هفتم نقاشی معاصر ایران را تحلیل كردند. آنچه در پی می‌آید بخشی از این گفت‌و‌گوهاست.

احمد اسفندیاری: دوسالانه‌ی جامع هنرهای تجسمی را باید دولت برگزار كند

قدیمی‌ترین هنرمند آوانگارد نقاش ایران باور دارد، یك دوسالانه جامع هنری در شاخه‌های مختلف هنرهای تجسمی در ایران می‌تواند برگزار شود، اما این كار ضروری است توسط دولت انجام گیرد.

احمد اسفندیاری گفت: كیفیت كارهای ارایه شده در هفتمین دوسالانه‌ی نقاشی ایران بسیار عالی بود، ولی به‌دلیل وقت كمی كه هم هنرمندان و هم خودش در دیدن آثار داشته، قضاوت در مورد آن درست نیست.در این دوسالانه كارهای زیادی به‌نمایش درآمد كه كارهای جالب و قابل توجهی بودند، اما نحوه‌ی چیدمان آن‌ها شلوغ بود.

اسفندیاری معتقد است، در این نمایشگاه كه در نگارخانه‌های صبا برگزار شده است، مخلوطی از كارهای جوانان و پیشكسوتان به‌نمایش درآمده بود و قضاوت درباره آن‌ها با یك بار دیدن جایز نیست و همچنین پیشرفت نقاشان و مسوولان اجرایی از نكات بسیار جالب و چشم‌گیر در این نمایشگاه بود و این نشان می‌دهد هنر ما طبق غرب جلو رفت، اما ایرانی بودن خود را از دست نداده است.

وی با اشاره به انتخاب كادرهای بزرگ برای برخی آثار ابراز كرد: كادر برای اثر آنقدر مهم نیست و این‌كه هنرمند بخواهد سراغ كادرهای بزرگ برود، از لحاظ خلاقیت عقب می‌افتد و این باعث می‌شود بداهه را از بین ببرد.

او تاكید كرد، هنرمند نباید معطل شود و برای این منظور باید حدود متوسطی برای كادرها تعیین می‌شد تا همه‌ی هنرمند با همان اندازه كار كنند.

● محمدابراهیم جعفری آیا دیوار پر از كار بهتر از دیوار خالی نیست؟!

این دوسالانه و هر نوع فعالیت هنری دیگری كه باعث شود جوانان مشغول به‌كار شوند، مثبت و تاثیرگذار است، اما درعین حال جای خالی خیلی از كسانی كه می‌توانستند حضور داشته ‌باشند، خالی بود.

محمدابراهیم جعفری – هنرمند نقاش و شاعر – با بیان این مطلب به خبرنگار بخش هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفت: بی‌ینال به گیاهی می‌گویند كه هر دو سال یك‌بار میوه می‌دهد و ممكن است حتا در سه سال میوه دهد.

او با اشاره به تعداد زیاد آثار نمایش داده شده در هفتمین دوسالانه نقاشی ایران و چیدمان درهم آن‌ها عنوان كرد، آیا دیوار پر از كار بهتر از دیوار خالی از كار نیست و این كه طبقات فرهنگستان هنر پر از كار باشند بهتر از خالی بودن آن‌ها نیست؟!

این هنرمند نقاش و مدرس دانشگاه تصریح كرد: در تمام بی‌ینال‌هایی كه از گذشته تاكنون برگزار شده است، كارهایی با كیفیت بالا و پایین ارایه شدند و این مساله نشان‌دهنده شعری از اخوان ثالث است كه می‌گوید: داوری را جزمی نیست؛ یعنی در آخر داورانند كه كارها را برای دیوارها انتخاب می‌كنند.

وی با بیان این كه هنر امری حسی است و هیچ حسی قابل اثبات نیست، گفت: امروزه حتا رشته‌های هنری هم به این مساله اهمیت نمی‌دهند كه این اشتباه است.

جعفری همچنین درباره جای خالی دوسالانه‌های هنری با حضور كلیه‌ی شاخه‌ها و بخش‌های هنرهای تجسمی در ایران تاكید كرد، امروز حتا در یك كلاس سوربون ۲۴ دانشجو حضور دارند كه در ۱۲ رشته مختلف هنری كار می‌كنند و این امر ضرورت دارد در كشور دست‌كم درباره دوسالانه‌ها اتفاق بیافتد.

او تاكید كرد: برای برگزاری دوسالانه‌های هنری باید از كنكور و حتا معماری فضای شهر شروع كرد، زیرا فضای شهر ما فضایی است كه هیچ كس نمی‌داند می‌خواهد چه‌كاره شود و این امر به همت گالری‌داران و با تشویق وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همه هنرمندان بستگی دارد.

● منیژه صحی: هفتمین دور بیشتر شبیه به یك دو‌سالانه دانشجویی بود

منیژه صحی معتقد است: ۷۰ تا ۸۰ درصد آثار به‌نمایش درآمده در دوسالانه‌ی هفتم نقاشی ایران متعلق به دانشجوها بودند.

این هنرمند نقاش به خبرنگار بخش هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گفت: یك دوسالانه به این معنی است كه باید هنرمندان كارهای دو سال اخیر خود را در آن به‌نمایش بگذارند. كارهای به‌نمایش درآمده در این دوسالانه بیشتر متعلق به جوانان و دانشجویان بود كه بعضا در آن‌ها كارهای خوبی هم دیده می‌شد.

وی با بیان این كه چیدمان آثار در یك مسابقه و حركت هنری باید جواب‌گو باشد، تاكید كرد، برخی از كارهایی كه در كنار هم چیده شده بودند هیچ ارتباطی با هم نداشتند كه این باید مورد بررسی جدی قرار گیرد.

او همچنین تاكید كرد: در این دوسالانه كار بسیار زیاد بود، اما در یك حركت هنری كمیت زیاد مهم نیست و كیفیت است كه باید مورد توجه بیشتر قرار گیرد.

منیژه صحی با ابراز نارضایتی از جای یك دوسالانه‌ی جامع هنری در كشور تصریح كرد: جای یك دوسالانه‌ی هنری بسیار خالی است و در این میان جای خالی دوسالانه بین‌المللی هنری هم سالیان سال است كه احساس می‌شود و تنها دوسالانه جهان اسلام بود كه آن هم در همه زمینه‌های هنری برگزار نمی‌شد.

او بیان كرد: پیش از برگزاری دوسالانه هنری باید تمام ارگان‌ها و سازمان‌ها و انجمن‌های هنری جلسه‌ای برگزار كنند و‌ آن‌را مورد بررسی قرار دهند و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم باید این حركت را حمایت و از هم هنرمندان در این مسیر استفاده كند.