خسرو سینایی گفت: اگر ۵۰ درصد مصالح سینما ادبیات باشد، قطعا ۵۰ درصد دیگر آن هنرهای تجسمی است.

به نقل از روابط عمومی مؤسسه فرهنگی -هنری صبا وابسته به فرهنگستان هنر،سومین نشست بررسی و تحلیل نقاشی دهه‌های ۴۰ و ۵۰ با حضورخسرو سینایی، ابراهیم جعفری و كاظم چلیپا برگزار شد.

در این میزگرد ابتدا خسرو سینایی با اشاره به اینكه اگر ۵۰درصد مصالح سینما از ادبیات باشد قطعا ۵۰درصد دیگرش هنرهای تجسمی است، خاطرنشان كرد: نحوه جذب هنر غرب توسط هنرمندان ما و كیفیت توجه و نگاه آنان به سینمای غرب نشان از یك طلب و تمنا درونی احراز و ابراز هویت خود داشت.

وی گفت: هنرمند این دوره سخت در تكاپوی یافتن هویت خود بود. وی با بیان اهمیت آموزش هنر و كیفیت و شیوه آن در دانشگاه ها و مراكز آموزشی هنر تأكید كرد: باید ببینیم تفكری كه می آفرینیم تحلیلی است تقلیدی یا شعاری و آیا موضوعاتی كه به دانشجو می‌دهیم دانش محسوب می‌شود یا نه و می تواند موجب خلاقیت شود؟

در ادامه ابراهیم جعفری نقاش و مدرس هنر با ذكر این نكته كه در هنر آنچه مهم است فرآیند آفرینش و پیدایش اثر است ولی عموما در انتخاب‌های آثار توسط موزه بسیار كم دیدم كه این اصل مهم رعایت شود و خوشبختانه در نمایشگاه صبا این اصل كاملا در نظر گرفته شده بود و علاوه بر جنبه پژوهشی آن طیف وسیع و متنوعی از گرایش‌ها را در این نمایشگاه می توان دید كه این وسعت و تنوع كم نظیر است.

جعفری با اشاره به اینكه در اروپا جریان خلاقیت جریانی فردی و درونی و خودآموخته است و نه انتقال پذیر از ذهن استاد به شاگرد بیان داشت: متأسفانه آموزش سبك و مبانی هنر كه در ایران رایج است به هیچ وجه نمی تواند برانگیزاننده خلاقیت دانشجو و هنرمند باشد و تنها تقلید و تكرار است در یك دور باطل.

سپس كاظم چلیپا نقاش و محقق هنری با تحلیل جریان مدرنیسم در نقاشی ایران به آسیب شناسی آن پرداخت و گفت: ذات و جوهره مدرنیته شناخت طبیعت تحلیل آن در ذهنیت و تداخل فهم آدمی در فرایند آفرینش جهان است و نقاشی مدرن غرب نیز روایت همین فردیت و خلاقیت انسانی است. اما چقدر مدرنیسم ایرانی به این خصیصه وفادار بود؟ وی به نقاشی سقاخانه در دهه های ۴۰ و ۵۰ اشاره كرد و گفت: باید به این حركت به عنوان مهمترین تجلی خواست هویت در نقاشی معاصر نگاه كرد و آن را از ابعاد گوناگون تحلیل كرد.

در پایان سهراب هادی پژوهشگر معاصر و صاحبنظر مكتب سقاخانه را در سرریز و هجوم مكتب‌ها و ایسم‌ها و گرایش‌های غرب و خلأ بزرگ پیش آمده برای بروز هویت نقاشان ایرانی یك فرصت تاریخی شمرد كه پیوند كلمه را با موتیف‌های شرقی با بیان زیبایی شناسانه خاص خود برقرار كرد.