نمایشگاهی كه از دوهفته پیش با آثار فریدا كالو در مكزیكوسیتی برگزار شده،‌بحث‌های تازه‌ای درباره تابلوهای این هنرمند مدرنیست مكزیكی پیش آورده است.

این نمایشگاه بزرگ‌ترین مجموعه‌ای به شمار می‌‌رود كه از زمان مرگ كالو تاكنون،‌ توانسته آثار او را در یك جا گردآوری كند.

این نمایشگاه در طول دو هفته‌ای كه از برپایی آن می‌‌گذرد، بازدیدكنندگانی بیش از آنچه انتظار می‌‌رفت را به خود جلب كرده و علاوه بر آن موجب آغاز بحث‌ها و نقدهایی جدی درباره آثار این هنرمند در مطبوعات مكزیك شده است.

دوشنبه هفته گذشته روزنامه «ریفورما» در مكزیكوسیتی،‌ مطلبی به قلم «راكوئل تیبول» منتشر كرد كه در آن، اصالت دو نقاشی از آثار این نمایشگاه را زیر سوال برد. تیبول یكی از منتقدان سرشناس مكزیكی است كه به تازگی كتابی درباره زندگی و آثار دیه‌گو ریورا، همسر فریدا كالو منتشر كرد.

یكی از این تابلوها،‌پرتره‌ای از چهره «آلخاندرو گومز آریاس» است كه از دوستان دوران كودكی و نوجوانی كالو بود. آریاس در آن تصادفی كه كالو را در دوران نوجوانی برای ماه‌ها در بیمارستان بستری كرد با این نقاش مكزیكی همراه بود.

این پرتره در سال ۱۹۲۸ نقاشی شد و وارثان آریاس پس از مرگ او در سال ۱۹۹۰ این تابلو را پیدا كردند. پرتره آلخاندرو گومز آریاس سال ۲۰۰۵ در نمایشگاه موزه تیت در لندن نیز به نمایش گذاشته شده بود.

نقاشی دیگری كه كه تیبول درباره اصالت آن تردیدهایی را مطرح كرده،‌یك نقاشی بدون تاریخ است به نام «پرتره ایسولدا پیندو كالو». تیبول در نوشته خود عنوان كرده كه «این دو اثر با سبك دیگر كارهای كالو همخوانی ندارند». با این حال مسوولان برپایی این نمایشگاه مدعی هستند كه این آثار از مجموعه‌های قابل‌اعتماد قرض گرفته‌ شده‌اند.