یك كارشناس صنایع دستی استان قزوین تخصیص دستمزد كم را در مقابل هزینه‌ی زمانی زیادی كه هنرمندان صرف می‌كنند، مهم‌ترین مشكل تذهیب‌كاران دانست.

فائزه جواهری افزود: برای تهیه‌ی مواد اولیه‌ی تولید یك قطعه یا یك تابلوی تذهیب‌كاری‌شده هزینه‌ی متوسطی باید پرداخت شود؛ اما از لحاظ زمانی، وقت بسیار زیادی باید صرف شود.

وی اظهار داشت: اكنون در استان قزوین حدود ۱۵ استاد تذهیب‌كار مشغول فعالیت‌اند و برای مثال از آبرنگ، گواش، كاغذ طلا، كرلینگ، لاپینگ و پوتك به‌عنوان مواد اولیه هنر تذهیب می‌توان نام برد.

این كارشناس ادامه داد: از تذهیب برای كتاب‌آرایی استفاده می‌شود، اما چون در این صورت قیمت كتاب‌ها بسیار زیاد می‌شود و این هنر توانایی استفاده‌ی خود را برای تمام مردم از دست می‌دهد، از تذهیب بیشتر برای ساختن تابلو استفاده می‌شود.

او بیان كرد: مردم از لحاظ یادگیری و آموزش، استقبال خوبی از این هنر می‌كنند؛ ولی به‌دلیل نبود شناخت كافی ازسوی مردم، استقبال اقتصادی خوبی از این هنر صورت نمی‌گیرد.

جواهری گفت: تذهیب‌كاری و سبك آن در قزوین با سبك تذهیب دیگر نقاط كشور تفاوت خاصی ندارد و به‌دلیل پراكندگی مناطق، فعالیت استادكاران این رشته از لحاظ سبك، مرزبندی مكانی مشخصی را ندارد.

وی در ادامه به میزان آگاهی مردم از تذهیب اشاره و اظهار كرد: برای بالا بردن سطح آگاهی و شناخت مردم از این هنر، به‌زودی یك نمایشگاه سراسری در استان برگزار می‌شود كه در آن هنرمندان به‌صورت زنده به ارایه‌ی هنر خود می‌پردازند.

جواهری در معرفی این هنر نیز توضیح داد: تذهیب از واژه‌ای عربی «ذهب» به‌معنی طلا گرفته شده است و برای طلااندازی و طلاكاری به‌كار می‌رود. قدمت این هنر به پیش از اسلام برمی‌گردد و در استان قزوین هم این هنر در زمان حكومت شاه‌طهماسب در دوره‌ی صفوی رونق خاصی یافته است.