ایتالیایی‌ها، مجموعه‌ای تازه از آثار محمود فرشچیان منتشر و در سراسر دنیا پخش كرده‌اند، این مجموعه پس از یك‌سال قرار است به ‌ایران برسد تا توسط یك ‌ناشر ایرانی منتشر شود.

این كتاب نفیس كه با یك‌صد اثر برگزیده از سال‌های ۱۳۷۰ به بعد این استاد صاحب سبك نگارگری و مینیاتور ایرانی همراه است، در دنیا منتشر ‌شده و قرار است تا نوروز سال آتی توسط یك ناشر ایرانی در ایران نیز منتشر شود كه با مقدمه‌ی ۱۲ منتقد هنرشناس، هنرمند و كارشناس هنری موزهای مهم و مدرسان دانشگاه‌های هنری جهان، همراه است.

هنوز مشخص نیست همان كیفیت چاپی كه ایتالیایی‌ها در انتشار كتاب یادشده داشتند در ایران نیز به‌دست آید.‌

كویچیرو ماتسورا - مدیركل یونسكو ـ ، پروفسور امبرتو بالدینی - استاد كرسی تاریخ هنر و رییس دانشگاه بین‌المللی هنر فلورانس ایتالیا ـ، هوانگ جو ـ نقاش چینی و رییس مركز تحقیقات هنری چین و موزه‌ی یان هوانگ پكن ـ، فرانسیس ریشار - موزه‌دار ارشد بخش نسخه‌های خطی كتابخانه ملی فرانسه ـ، ل . زینچونك - منتقد هنرشناس موزه ت . ج شوچنگو كیف اكراین ـ، پروفسور برت فراكنر - رییس كرسی ایران‌شناسی، زبان، تاریخ و فرهنگ دانشگاه بامبرگ آلمان ـ، دكتر شیكفو بوكیمورو - رییس موزه‌ی هنر استانداری هیو كن ژاپن ـ، پروفسور ارنست كروبه – نخستین رییس موزه هنراسلامی در موزه متروپلیتن و استاد ممتاز دانشگاه ونیز ایتالیا ـ، پروفسور الینور سیمز - معاون سابق رییس موزه‌ی بخش اسلامی، موزه هنر متروپلیتن و دانشیار تاریخ هنر اسلامی در دانشگاههای مینه‌سوتا و پنسیلوانیا آمریكا ـ، پروسفور استوارت كری ولش ـ سرپرست بخش هنرهای اسلامی و هنری موزه‌ی سالكر دانشگاه هاروارد ـ، پروفسور رابرت هلین براند - استاد دانشگاه ادینبورگ انگلستان ـ، فدریكو میور - مدیر كل یونسكو ـ و بازیل رابینسون ـ عضو فرهنگستان بریتانیا و سرپرست بخش هنری موزه‌ی ویكتوریا آلبرت لندن ـ، درباره‌ی آثار این هنرمند برجسته ایرانی مطالبی نگاشته‌اند كه در مقدمه كتاب آمده است.

استاد فرشچیان در حیطه‌ی نقاشی ایرانی به‌وجود آورنده سبك و مكتب خاصی است كه در عین توجه به اصالت مبانی سنتی این هنر، با ابداع شیوه‌های نو، قابلیت و كارآیی نقاشی ایرانی را افزایش داده است.

او این هنر را غنا بخشید و از حالت الزامی یك پدیده متكی به شعر و ادبیات رها ساخت و رسالت و ارزشی در حد سایر هنرها در نقاشی ایرانی پدید آورد.

فرشچیان با خطوط روان و تركیب بندی‌های ظریف و مدور، رازها و رمزها و اشارت درونی نهفته را در آثار خود به وجود می آورد. در همین حال با نوآوری در گزینش موضوع و پرداخت اثر به گستره‌ای فراتر از قالب‌های مرسوم می رسد.

رنگ‌های تابناك و مواجی كه در آثار استاد دیده می شود، آیتی است از ابتكار كه افسانه‌ای به‌نظر می‌رسد.

او خود درباره هنرش می‌گوید: "نگارگر ایرانی در شناخت و به‌كارگیری و آشتی بخشیدن رنگ‌های متضاد، جراتی خاص دارد و می‌تواند چند رنگ متفاوت را در یك اثر هم‌ساز و هم‌نواز كند و آن‌ها را در فضای محدود و طرح از شخصیت و گسترش و تركیبی خوشایند بهره‌مند سازد؛ چنان‌كه رنگ‌ها در همه جای اثر به نواختی متعادل جلوه‌گر شوند. رنگ‌هایی كه از معادن و كوه‌های همین سرزمین نشات یافته و اغلب از ثباتی جاودانه برخوردارند. موسیقی رنگ و رقص خطوط می‌تواند تا بی‌نهایت تغییر شكل یافته و جنب و جوش موضوع را با متانتی ستودنی پاس دارند و در یك تركیب‌بندی مدور و پرحركت نگاه را از پیرامون صحنه به میان متن و دوباره از میان به پیرامون برند و بازگردانند."

محمود فرشچیان خود در پایان كتابش نگاشته است: " نقاش ایرانی بیش از آن كه به طبیعت مأنوس و وابسته باشد، دلبسته گسترش اندیشه و عالم نامحسوس است كه بی‌نهایت خیال را به حالتی دلپذیر، تجلی و شكل می‌دهد و هنرمند برای اینكه تحولات رنگارنگ زندگی مادی یارای دست‌یازی به دنیای او را پیدا نكند، برای نمودهای خود معنویتی فراتر از عوامل زندگی گذرا قایل می‌شود. زیرا آن هنر ماندگار و جاوید است كه به مفاهیم انسانی و كلی وفادار باشد."

مجموعه آثار این استاد ۷۶ ساله‌ی اصفهانی كه در حال حاضر مقیم ایالت نیوجرسی آمریكاست، با مقدمه‌ی ۱۲ منتقد هنرشناس، هنرمند و كارشناس هنری موزهای مهم و مدرسان دانشگاه‌های هنری جهان، همراه است.

فرشچیان در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۲۷ تا ۱۳۷۳ در ۸۳ نمایشگاه گروهی شركت و ۵۱ نمایشگاه انفرادی برپا كرده است.

شهرهای الجزایر، فلورانس، مونیخ، سالك‌لیت سیتی، پكن، كراچی، نیویورك، شانگ‌های، شیكاگو، كی‌اف، پاریس، تهران، استانبول، لاهور، راولپندی، وین، اصفهان، میلان، رم و واشنگتن دی‌سی میزبانی مینیاتورهای وی بوده‌اند.

نام محمود فرشچیان در سال ۱۳۷۹ در فهرست روشنفكران قرن بیست‌ویكم ثبت شده است و موزه‌دارها و مجموعه‌داران شخصی به داشتن قطعه‌ای از او مباهات می‌كنند.