این روزهــــا در رســـانه‌ها نام «میرحسین‌موسوی» را می‌شنوم البته این بارنه در عرصه سیاست كه در عرصه هنر.

شاید یكی از جالب‌ترین نكات در این قضیه این باشد كه نخست‌وزیر دوران جنگ و مردی كه از ابتدای انقلاب همراه امام(ره) و به عنوان یكی از مردان سیاست در ایران مطرح بود نقاش نیز هست.حتی كسانی كه می‌دانستند میرحسین موسوی معمار ‌هم‌هست، از هم می‌پرسیدند نخست وزیر سابق ایران نقاش هم بود؟

درست زمانی كه خبر برپایی نمایشگاه نقاشی موسوی در محافل مطرح شد سوالات سیاسی در ذهن افراد مطرح شده بود، تمام جواب‌ها به روز افتتاحیه موكول شد.در روز افتتاح نمایشگاه هر كس از هر تریبونی كه داشت سعی كرد این سوال را از وی بپرسد كه چطور نقاشی؟ یا حداقل نظر خود را درباره كارهایش توضیح دهد اما تنها پاسخی كه شنیدیم این بود: من هیچ توضیحی ندارم و تمام نظریاتم را در نقاشی‌هایم بیان كرده‌ام.

● نخست وزیر نقاش

نقاشی‌های این دوره از كارهای این نقاش در واقع آثار جدیدی از كارهای این هنرمند در چند سال اخیر هستند كه نگاه، طرز فكر و پیشرفت او را در عرصه تكنیك نقاشی از سال‌های گذشته نشان می‌دهند؛ زیرا وی در سال‌های دورتر یعنی در سال ۶۹ و ۷۹ نیز نمایشگاهی از آثارش را در موزه هنرهای معاصر و فرهنگسرای نیاوران به نمایش گذاشته بود.با نگاه به آثار میرحسین موسوی می‌توان گفت كه وی نقاش خیال‌پردازی است. نقاشی كه نمی‌خواهد پرنده خیال خود را از جهان مادی به پرواز درآورد.

در كارهایش شعر و موسیقی و رنگ به هم بافته شده و در نهایت جان شرقی دارند.نكته جالب در كارهای وی فضاسازی ساده‌ای است كه در بیشتر آثار این هنرمند دیده می‌شود و همانند نقاشان شاعر شرقی فقط با چند حركت، قلم فضایی را به وجود می‌آورد كه حیات، تخیل و روح زندگی را در خود نمایان می‌كند.

در این آثار روندی از ترسیم گرایش‌های آبستره، انتزاعی و هنرهای مفهومی با بهره از تكنیك‌های متنوعی چون كولاژ، رنگ و روغن، تجلی یك روح سنتی و سنت‌های فرهنگی است كه در قالب‌های مدرن به نمایش گذاشته شده‌اند.

● نقاش معمار

اما در نهایت، كارهای معماری این هنرمند از كار‌های نقاشی او شناخته‌شده‌تر است.

در قسمت دیگری از این نمایشگاه تصاویر معماری وی كه به دهه ۴۰ باز می‌گردد نیز به نمایش گذاشته شده است. بناهایی كه نمایان‌كننده شخصیت سیاسی او نیز هستند، مانند بناهای شركت آب اصفهان، كانون توحید، مسجد سلمان فارسی ریاست‌جمهوری، بقعه شهدای ۷۲تن، ساختمان مركز تحقیقات استراتژیك مجمع تشخیص مصلحت نظام، دانشگاه شاهد و... .شاید با آوردن نام این اماكن و در نگاه اول آثار معماری موسوی فقط به عنوان یك كار معماری سنتی تعریف شود، استفاده از آجرها، پنجره‌های مشبك، گچ و... اما با نگاه دقیق‌تری به این آثار در می‌یابیم كه در عین استفاده از مظاهر معماری كهن این كاربردها به اندازه‌ای همراه با ظرافت و نكته‌بینی هستند كه حتی كسانی را كه با این معماری هیچ‌‌گونه آشنایی ندارند، بی‌اختیار به تحسین وا می‌دارد و نكته جالب در این آثار شاید این باشد كه با وجود اینكه در تمامی آنها از معماری اصیل ایرانی استفاده شده، اما هیچ‌كدام از این ساختمان‌ها طرز فكر و شباهتی با یكدیگر ندارند.

● نقاشی‌های زیر سقف خود معمار

گالری صبا با آن فرم شرقی و المان‌های معماری ایرانی در واقع امضای میرحسین موسوی را بر بدنه خود دارد. وی این مكان را در سال ۱۳۸۱ از بنیاد مستضعفان خریداری كرد. در محل شرقی این فضا، طرح گالری خیال را ریخت و بعد نیز با خرید زمینی ما بین فضای گالری خیال و خیابان ولیعصر راهی را به آنجا باز كرد. طرحی كاملا ایرانی، برای سر در ورودی این گالری در نظر گرفته شد كه در تضاد شدیدی با مغازه‌های كامپیوترفروشی اطراف آن بود. نمای شرقی گالری در خیابان ولیعصر كاملا ساده است. ولی در طرف غرب، با به كارگیری المان‌های معماری ایرانی، گچ، آجر و پنجره‌های مشبك، كارآكتری ایرانی به آن داده و با ایجاد جوی‌ها، حوض‌ها و فوار‌های متعدد ساختمان جدید، گالری تازه‌ساز را با ساختمان قدیمی آن مربوط ساخته است.در این نمایشگاه ۱۸۰اثر از آثار نقاشی و تصاویر معماری مرد خاموش سیاست ایران از سال‌های پیش از انقلاب تاكنون به نمایش گذاشته شده است و علاقه‌مندان به این آثار می‌توانند تا ۱۶دی‌ماه از این آثار دیدن كنند.

● میرحسین موسوی كیست؟

گرچه میرحسین موسوی كه در زمان ریاست‌جمهوری حضرت آیت‌ا... خامنه‌ای به نخست‌وزیری رسید (۱۳۶۰-۱۳۶۸) تاكنون در یازده نمایشگاه نقاشی انفرادی و جمعی شركت داشته است، اما پیش از این او را در قالب سیاست‌مدار و مدرس دانشگاه می‌شناختند و نمایشگاه تازه‌اش، چهره‌ای دیگر از این سیاستمدار را یادآوری كرد.موسوی در كارنامه خود گذشته از تدریس در دانشگاه‌هایی چون شهیدبهشتی و تربیت مدرس، عضویت در مجمع تشخیص مصلحت نظام (۱۳۶۸ تا اكنون) و عضویت در شورای‌عالی انقلاب فرهنگی (از ۱۳۵۷ تاكنون) را دارد.او در سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰، عضو شورای مركزی حزب جمهوری اسلامی بوده است و سردبیر روزنامه جمهوری اسلامی ایران را هم برعهده داشته. موسوی اكنون رییس فرهنگستان هنر است.